FP, yol ayırımında

FP''nin Pazar günü yapılan kongresinde ortaya çıkan manzara, partinin tam bir yol ayırımının eşiğine geldiğini ortaya koydu.

Siyasetten pek hazzetmem. Çünkü Türkiye''deki siyaset, son derece ilkel bir siyaset: İnsanı insan yapan en asli ve soylu özelliklerin handiyse ayaklar altına alındığı; çıkarcılığın, kabileciliğin, küçük hesapların herşeyin önüne geçtiği, dolayısıyla insan harcamanın son derece kolay olduğu bir "meslek" siyaset.

"Türkiye''de böyle de, dışarda çok mu farklı?", diye sorabilirsiniz.

12 yıl dışarda (Londra''da) yaşamış biri olarak konuşuyorum: Evet dışarda, özellikle de "ununu elemiş, eleğini çoktan asmış", yani kültürün her bakımdan sürdüğü; elitlerle toplumun karşı karşıya gelmesini, örneğin kimi güçlerin iktidar aygıtlarını ele geçirmek için kavgaya tutuşmasını icbar eden temel sorunların yaşanmadığı ya da iktidar aygıtlarına sahip olan güçlerin toplumu zoraki olarak kendi istedikleri doğrultuda "adam etmek" gibi kaygılar içinde olmadıkları Batı ülkelerinde siyaset gerçekten çok farklı.

Batı''da siyasetçilerle yani toplumu yönetenlerle toplum arasında, ülkenin öncelikleri, çıkarları ve duyarlı olunması gereken sorunlar konusunda bizde olduğu gibi sonu çatışmalara, tehdit tanımlarına varacak bir anlaşmazlıktan/yapay kavgalardan sözetmek mümkün değil. Çünkü bu ülkelerde yönetici elitlerin duyarlıkları, öncelikleri ve dünyaları ile toplumun duyarlıkları, öncelikleri ve dünyaları bizde olduğu gibi birbirini itmiyor; aksine birbirini besliyor, bütünlüyor.

Bu ülkelerin elitleri de toplumları da, ülkenin nerede durduğu, nereye doğru yürüdüğü, yürüyebileceği veya yürümesi gerektiği konusunda hemfikirler.

Oysa bizde durum son derece vahim: Elitler de, toplum da, ülkenin nerede durduğu; neden orada durduğu veya durması gerektiği; dolayısıyla nereye, niçin ve nasıl gitmesi gerektiği gibi en hayati konularda bile tam bir kafa karışıklığı, yön yitimi ve belirsizlikle malul. Herkes/im, "ip"i kendince bir yerlere doğru çekmek için canhıraş kavga veriyor. Üstelik hiçbir kimse veya kesim de, bırakınız ülkenin nereye, neden ve nasıl gitmesi gerektiği sorununa açıklık kazandırabilecek bir sarahate sahip olmayı; nerede durduğunu; neden orada durduğunu bile tam olarak bilemiyor.

Ülkenin on yıllardan bu yana içine sürüklendiği bu belirsizlik hali, ister istemez her kes/im/in kafasının karışmasına, anlamsız mücadeleler içine girmesine; bu da ülkede beklenmedik zamanlarda, beklenmedik anormalliklerin, yapay kavgaların ve son derece ilkel hatta iğrenç çıkar çatışmalarının zuhur etmesine, dolayısıyla milli menfaatlerin heder olmasına zemin hazırlıyor.

Görüldüğü gibi ülkenin, ülke siyasetinin hali pür melali gerçekten içler acısı. Tastamam traji-komik.

Fazilet''in intiharı...

İşte böylesine traji-komik bir ortamda, ülkenin karşı karşıya kaldığı sorunların nedenlerini, kökenlerini vulger ve primitif şekillerde de olsa "doğru" tespit eden (ama bu tespitin doğruluğunu kanıtlayacak, herkese gösterebilecek, toplumda karşılığı olan kalıcı söylemler, politikalar ve projeler geliştiremese bile) FP gibi siyasi oluşumların yaşaması, daha bir güçlenmesi; bu tür siyasi oluşumların mimarlarının veya yöneticilerinin ise sorumluluklarının bilincinde olarak hareket etmeleri gerekiyor.

Ama maalesef vaziyet hiç de böyle değil.

Her şeyden önce bu hareketin görünür/görünmez mimarları veya yöneticileri, bölgemizin geleceğinin şekillenmesinde kilit rol oynayacağı; sahip olduğu tarihsel, siyasi, ekonomik, stratejik ve kültürel imkanlar, dinamikler açısından gerçekten açıkça ortada olan ve bu yüzden bu imkanları, dinamikleri harekete geçirmesi pek çok bakımdan önlenmeye çalışılan ve kuşatılan Türkiye''nin öneminin ve hayatiyetinin farkında değiller.

FP''nin şu an "ipler"ini ellerinde tutan elitlerin de, Türkiye''nin bu imkanlarını, dinamiklerini harekete geçirebilecek tek siyasi oluşumun da ancak Türkiye''nin hayatiyetini kavramış ve misyonunun, duruşunun farkında olan ama liderlik ve parti yapılanmasından zihniyet değişikliğine kadar pek çok alanda kendisini yenileyecek, toplumun tüm kesimlerini kucaklayacak daha dinamik, daha güçlü bir yeni FP olduğunun farkında olmadıkları anlaşılıyor, ne yazık ki!

Oysa gerek Kongre''deki tablodan, gerekse Anadolu''ya yaptığım ziyaretlerden edindiğim izlenim, Fazilet tabanının hem Türkiye''nin öneminin, hem de FP''nin şu an içinden geçmekte olduğumuz süreçte oynaması gereken rolün farkında olduğu yönünde.

Fazilet''in Kongresi''nde ortaya çıkan tablodan sonra Genel Merkez''in hırçınlaştığı ve büyük bir tasfiyeye hazırlandığı yönünde haberler alıyoruz. Eğer bu haberler gerçekten doğruysa, Fazilet''in kendi intiharını hazırladığını söylemek zorundayız.

Görüldüğü gibi FP, tam bir yol ayırımının eşiğinde: Ya tabanın sesine kulak vererek kendisini yenileyecek; ya da bu hareket bölünecek.

Ben bu süreçte kimi yanlışlıklarına rağmen büyük bir cesaret örneği göstererek "ortaya çıkan" ve üstadın "saf çocuğu masum Anadolu"nun tanımlamasına tam olarak uyduğunu yakinen bildiğim Abdullah Gül gibi temiz insanların harcanmasından korkuyorum.

Umarım, Genel Merkez aklını başına toplar ve deli saçması yanlışlıklar yapmaya kalkışmaz! Ve FP, asıl sorununun, partinin bir yol ayrımına geldiğini; misyonunu yitirmeden toplumun tüm kesimlerini kucaklayabilecek yeni bir heyecana, yeni bir soluğa, güçlü ve somut projelere, söylemlere ihtiyacı olduğu gerçeğini kavrar ve ona göre hareket eder.