Düşman, velinimetimizdir!

Artık, "Müşteri, velinimetimiz" değil; "Velinimetimiz, düşman yani öteki!" Varlığımızı, gücümüzü, hegemonyamızı, öteki''ne, yani hayali olarak icat edilen kötülere, düşmanlara borçluyuz!

Türkiye''de hemen hemen bütün gazetelerin ve televizyonların kullandıkları belli başlı sloganlar vardır: Tarafsız, bağımsız, dürüst, ilkeli, vs vs.

''Biz ve onlar'' karşıtlığı

Biz biliyoruz ki, bu sloganlar, doğru değil; gerçeği yansıtmıyor. Çünkü burası Türkiye: Herkes(im)in bir gettosu var. Gettolaşma fenomeni, Türkiye''nin en tanımlayıcı sosyolojik gerçekliklerinden biri. O yüzden her gettonun televizyonu, gazetesi, dergileri var.

Her getto, sadece varolma mücadelesi vermiyor; sürekli hayali "öteki"ler (kötüler, düşmanlar) icat ederek hegemonya kurma mücadelesi veriyor.

Hayali olarak icat edilen ötekiler, gerçekte, gerçek hayatta varolan "kişiler", "tip/leme/ler" değil. Hayali olarak üretilen, varedilen ve sürekli olumsuzlanan, karalanan, handiyse hiçbir olumlu özelliği, güzelliği olmayan; itici, hatta nefret duygularıyla bakılması gereken, son derece ilkel, kaba ve sürrealist fırça darbeleriyle gelişigüzel, basmakalıp, tekdüze olarak çizilen tipler bu ötekiler.

Ülkedeki siyasi, ekonomik, kültürel, sanatsal ve entelektüel hayat hep bu "ben ve o", "biz ve onlar" karşıtlığı kurularak yürütülüyor. Hayatın her alanı, "ben/biz iyi; o/onlar kötü" şeklindeki karşıtlaştırmalarla biçimlendirilmeye, buradan da hegemonya biçimleri ve fırsatları üretilmeye çalışılıyor.

Herkes/im/in bir ötekisi yani, düşmanı, kötüsü, cin''i, gölgesi (double''ı) var!

İyi de, böylesi bir şeye neden ihtiyaç hissediliyor?

Şundan: "Ben, tek başıma ayakta duramam. Tek başına ayakta durabilecek yetilere, zekaya, ahlaka, şahsiyete sahip değilim. Benim ayakta durabilmem, bir yerlere gelebilmem, hatta köşeyi dönebilmem için, bir öteki icat etmem, onu şamar oğlanı haline getirmem gerekiyor."

Öteki''nin gerçekten varolması gerekmiyor: "Öteki, benim varolabilmem, ayakta durabilmem, köşeyi dönebilmem için varedilmek, icat edilmek zorunda. Ben, varlığımı öteki''ne borçluyum."

O halde vurun abalıya, masuma, kimsesize, sessize, sesini duyuramayacak olana, hakları, özgürlükleri elinden alınmış olana.

Evet, vurun abalıya, vurun "kahpeye!"

Dün bir "komünist tipi" çiziliyor; "komünist"e vuruluyordu. Bugünse, bu ülkenin göstergebilimsel /tarihsel, kültürel olarak hem geçmişi, hem de canlı kanlı şimdi''si ve muhtemelen de geleceği olan "saf çocuğu masum Anadolu"nun insanına vuruluyor.

Vuranlar kimler? Medyada köşe bucakları tutan, gladyatörlere dönüşen medyatörler! Yani dünün "komünist tip"leri, "solcuları". Acı ama gerçek!

Kamera, neden ''silah''a dönüştürülüyor?

"Başörtülüler ve evcil hayvanlar giremez!" deniliyor. "Türbanlıya geçit yok!" başlıkları, manşetleri atılıyor! Televizyonlar, mal bulmuş mağribi gibi avaz avaz "işte irtica!", "işte irtica!" çığlıkları, naraları, sloganları atıyorlar!

Gazeteler, televizyonlar, "yeni irtica senaryoları, hikayeleri" bulmak için kıyasıya yarışıyorlar birbirleriyle.

Örneğin, dünün "tescilli komünist"i veya "öteki"si, yani "piyadeli sakıncalısı" Nuri Çolakoğlu''nun hem televizyonu NTV ile hem de dergisi NTV Mag ile yaptığı şey bu! "İşte irtica!" "İşte İrtica" çığlıkları atarak, ayakta durmaya çalışmak! NTV-Mag''in Haziran sayısı da dahil son üç aydır kapağına taşıdığı, muhabirlik değil, muhbirlik yeteneklerini ispatlamaya çalıştığı konu bu: "İslamcı teroristler! İslamcı sermayedarlar! İrtica''nın eli kanlı çocukları!"

İşin asıl can alıcı ama atlanan, gözardı edilmeye çalışılan yanı, sadece Türkiye''nin değil, tüm Batı medyasının, politikasının gündeminde de irtica var! Yani içerideki ve dışarıdaki güç ve çıkar odakları, koro halinde aynı gündeme kilitlenmiş durumda!

Hep ötekiler icat etmekle meşguller! Üstelik de öyle kolay bulunur, yenilir, yutulur cinsten değil; eli kanlı, gözü dönmüş ötekiler bunlar!

Burada bir gariplik yok mu? Bütün bunlar, tesadüf mü?

İyi de, bütün bunlar ne anlam ifade ediyor? Niye, sürgit ötekiler icat ediliyor?

Buna mecburlar. Çünkü biraz önce de söylediğim gibi, içerdekiler de, dışardakiler de hegemonyalarını sürdürebilmeleri, hegemonyalarını meşrulaştırabilmeleri için, sürekli hayali ötekiler, yani hayali kötüler, hayali düşmanlar icat etmeye şiddetle ihtiyaç hissediyorlar. Hem kendilerini ve hegemonyalarını aklamak ve meşrulaştırmak; hem de bu arada girdikleri gizli ve kirli ilişkileri maskelemek, örtbas etmek ve dolayısıyla "malı götürmek" için yapıyorlar bunu.

Dolayısıyla "müşteri" toplayabilmeleri, yapıp ettiklerini cilalayarak, gözboyayarak daha cazip hale getirebilmeleri için, "Öteki, velinimetimizdir" diyorlar.

Dikkat ederseniz tüm bunları medya yoluyla yapıyorlar. Medya olmasa, bunların hiçbirini de yapamayacaklar; hegemonyalarını da bu denli gözboyayarak meşrulaştıramayacaklar.

O halde, demek ki ünlü düşünür Heidegger, "Kamera izleyiciye yöneltilmiş bir silahtır"; ya da cins ve dahi adam Paul Virilio "Film çekmekle, silah çekmek aynı şeylerdir" derken laf olsun diye etmemişler bu lafları!

Demek ki, bir bildikleri varmış!