Galatasaray"ın gösterdiği

Galatasaray''ın yaptığı şey, elbette ki, futbol oyunu oynamak. Ama Galatasaray''ın önemli, tarihi bir başarının altına imza atması ve tüm Türkiye''yi ayağa kaldırarak, toplumsal bilinçaltını patlatarak milyonlarca insana sevinç gözyaşları döktürtmesi, yapılan şeyin sadece iyi bir futbol oyunu (oynamak) olmadığını gösteriyor.

Galatasaray, ne dedi?

Aydınların, politikacıların, sanatçıların, din adamlarının, psikologların, sosyologların yapamadıkları şeyi Fatih Terim''in Galatasaray''ı yaptı: Başardığı şeyle toplumun bilinçaltını müthiş bir şekilde patlatarak, yaklaşık iki yüz yıldan bu yana sürgit örtülen, bastırılan, gizlenen, yüzleşilmekten kaçınılan en esaslı sorunlarımızı su yüzüne çıkarttı.

Evet, Fatih Terim''in Galatasaray''ı, iki önemli, hayati şeyi gözler önüne serdi: Birincisi, bu toplumun yaşadığı sorunların aslında ekonomik, siyasi, kültürel alanlarda ortaya çıkan görünür/arızi sorunlar olmadığını; bu görünür sorunların, daha köklü, daha ciddi "görünemeyen"/asli sorunların sonucu olduğunu gösterdi.

Peki neydi bu "daha asli, daha ciddi ''görünemeyen'' sorunlar"?

Toplumun, ufkunu, hareket alanını daraltan, cesaretini kıran esaslı bir özgüven bunalımıyla karşı karşıya olduğunu; yüzyıllardır büyük başarılara ne denli hasret kaldığını gözler önüne serdi Fatih Terim''in Galatasaray''ı.

Fatih Terim''in Galatasaray''ının gösterdiği, kanıtladığı ikinci önemli şeyse, toplumun yaşadığı özgüven bunalımının nasıl aşılabileceğinin ve yeniden büyük başarıların nasıl elde edilebileceğinin ipuçlarını vermek oldu.

Gerçeklerle değil; hayallerle yaşayan bir toplumuz: Yaklaşık iki yüz yıldır tarih ve zaman dışında yaşadığımız; hep başkalarının yapıp ettiklerini yapmaya çalışmakla yetinmeye kalkıştığımız için gerçeklerle hayalleri birbirine karıştırıyoruz: Bu nedenledir ki, geçekleri hayal; hayalleri ise gerçek sanıyoruz; böylelikle hayallerimizin hayaletlere dönüşmesini önleyemiyoruz.

Örneğin, kendi hayati gerçeklerimizi de, Batılıların gerçeklerini de gözardı ederek ülkede hayali (nasıl işimize geliyorsa öyle) bir "Batılı" toplum yaratma kavgası içinde olmamız; bizi tastamam hayaletler yaratmaya; sonra da bu hayaletlerle boğuşmaya itiyor.

Eğer gerçekleri bastırmasak; örtmeye, gizlemeye, yoksaymaya kalkışmak yerine, olduğu gibi kabul etmeye ve ona göre hattı harekatımızı belirlemeye çalışsak, hayallerimiz hayaletlere dönüşmeyecek. Eğer esaslı bir özgüven bunalımı ile karşı karşıya kalmamış olsak, ne denli ağır olursa olsun, gerçeklerden kaçmayacak; her ne suretle olursa olsun gerçeklerle yüzleşmenin, karşı karşıya kalınan sorunları aşmanın yollarını araştırmaya çalışacağız.

İşte Fatih Terim''in de defalarca altını çizerek vurguladığı gibi, Galatasaray bir güvensizlik sorunu yaşamadı; hep kendine güvendi ve inandı.

Kuru ve boş bir güven ve inanç değildi bu: Rakibini, rakiplerini çok iyi inceledi; ondan sonra da rakiplerini nasıl dize getirebileceğinin yollarını araştırdı ve buldu.

İşin sırrı...

Peki, Fatih Terim''in Galatasaray''ı bu işi nasıl becerdi? İşin sırrı neydi, nerede yatıyordu?

Bence bu işin sırrını Mevlana çok güzel ele veriyor. Diyor ki Hz. Mevlana, "aynı dili konuşan insanlar değil, aynı duyguyu paylaşan insanlar anlaşabilir".

Evet işin sırrı burada. Aynı duyguyu paylaşmakta... "Aynı duygu"yu paylaşıyorsanız, "aynı dil"i konuşuyorsunuz demektir zaten.

Fatih Terim''in Galatasaray''ı, tüm Türk toplumu ile "aynı duygu"yu paylaşıyordu.

Fatih Terim''in Galatarasay''ının tüm Türk toplumuyla paylaştığı "aynı duygu" şuydu: Başarıya, kazanmaya hasret bir toplum haline geldiğimiz gerçeği.

Uzunca bir süreden bu yana hep kaybediyoruz. Kaybede kaybede kaybetmeyi kanıksadık. Sonuçta kaybetme duygumuzu da, kazanma duygumuzu da; dolayısıyla sürgit kaybede kaybede kendimize güvenimizi de yitirdik. Kazanmanın nasıl bir şey, nasıl bir duygu olduğunu farkedemez hale geldik. Eğer sürekli kaybediyor olmasaydık, kaybetme duygumuzu da, kazanma duygumuzu da, kendimize güvenimizi de yitirmeyecektik.

Ülkemizin ve dünyanın en temel, en hayati gerçeklerini gözardı etmeye, yok saymaya; zoraki ve yapay gerçekler icat ederek bunları gerçekten gerçekmiş gibi topluma da dayatmaya kalkışmamız, bizi içinden çıkılmaz bir fasit dairenin içine bırakıverdi: Sürekli kaybetmek sanki kaderimiz haline geldi.

İşte bundan sonradır ki, bu fasit dairenin içinde debelenip durmaktan, tuhaf, yapay sorunlarla boğuşmaktan, dolayısıyla enerjimizi, heyecanımızı ve dinamizmimizi su gibi harcamaktan başka bir şey yapamaz olduk.

Fatih Terim, ekibine, bugüne kadar sürgit bastırılan, sürgit gözardı edilen bu toplumun sahip olduğu asli dinamikleri, enerjiyi, birikimi harekete geçirecek, ateşleyecek bir kendine güven, inanç aşılayarak "ortak bir duygu", "ortak bir dil" üretti: Bu toplum, "yüreğinin bütçesini" en iyi şekilde "kullanma"yı, harekete geçirmeyi becerebildiği zaman, başaramayacağı, üstesinden gelemeyeceği hiçbir şey yoktur, dedi.

Hem bilinçaltımızı patlatarak, bu toplumun ne denli körleştirici ve köleleştirici bir özgüven bunalımı ile karşı karşıya kaldığını gözler önüne serdiği; hem de bu özgüven sorununun nasıl aşılabileceğine ilişkin önemli işaretler verdiği için -öncelikli olarak- Fatih Terim''e ve ekibine binlerce teşekkürler.

Umarım, ülkeye kendilerince ve keyiflerince vaziyet edenler, tüm bunlardan gerekli dersi alırlar!