Niceliksel değişim"den niteliksel sıçrama"ya...

Başbakan Erdoğan''ın, partisinin seçim beyannamesi konuşmasını da, Strazburg''ta Avrupa Konseyi''ndeki konuşmayı ve parlamenterle yaptığı tartışmayı da, Kutlu Doğum Haftası''nın başlaması münasebetiyle yaptığı konuşmayı da dikkatle izledim.

Bu üç konuşmayı birlikte değerlendirdiğimizde, "Yeni Türkiye"nin "yeni dünya"sının ne olabileceğine dâir bazı ipuçlarını yakalamamız mümkün olabilir.

Önce şu tespiti yapalım: Refah Partisi''nden itibaren Türkiye''yi yöneten İslâmî duyarlıkları gelişkin kadroların Türkiye''ye gösterdiği bir gerçek var: Bu ülkeye hizmet etme aşkı, şevki ve coşkusu yalnızca İslâmî duyarlıkları gelişkin kesimlerde belirgin olarak gözlenen bir durum. Seküler elitler ve çevreler, "laiklik koruyuculuğu ve kışkırtıcılığı" üzerinden kendi statülerini ve çıkarlarını koruma "kavga"sı veriyorlar yalnızca.

Pek çok eleştirilecek yanları olmasına rağmen Başbakan''ın Avrupa Konseyi''ndeki konuşması, rahmetli Özal''dan sonra, bir Türk başbakanının Avrupalılara meydan okuyan, Türklerin kendine özgü bir dünyaları, dünya tasavvurları ve iddiaları olduğunu hatırlatan ilk konuşmaydı. O yüzden Türkiye''deki seküler çevreler, Başbakan''ın "sert olduğunu" söyledikleri konuşmasına "sert tepki" gösterdiler: Hazmedemediler bir Türk başbakanının Avrupalılara meydan okumasını Türkiye''nin Fransızları.

Bu da doğal; çünkü Türkiye''deki seküler -elit- çevreler, bu ülkenin medeniyet birikimine, düşünce dünyasına, sanat ufkuna ve hayat tasavvuruna da, yani derin anlam, duygu, zihin ve muhayyile yapılarına ve ruh dinamiklerine de en az Avrupalılar kadar Fransızlar.

Düşünsenize: Başbakan''ın konuşması dolaysısıyla ekranlara çıkardıkları Fransız parlamenterler bile, Başbakan''ın konuşmasını açıkça "ilginç" bulduklarını söylemelerine rağmen, bizim Fransızlarımız, Fransızlıklarından sıkılmıyorlar bile.

Yine Kılıçdaroğlu, Kutlu Doğum konuşmasında "din" kelimesini ve türlü kullanımlarını telâffuz bile edemedi. Kılıçdaroğlu''nun konuşması, gerçekten iyi bir konuşmaydı; ama içselleştirilerek yapılmış bir konuşma değildi. Seçim yatırımıydı. Ne yazık ki, böyle. Çünkü 27 Nisan e-muhtırası''na karşı çıkmak şöyle dursun, "Kutlu Doğum haftasında ilâhî okuyan çocuklar"dan ürkerek (!) yayınlanan bildiriyi desteklediklerini açıklamıştı Kılıçdaroğlu''nun partisi ve arkadaşları.

Kılıçdaroğlu''nun Kutlu Doğum konuşması, ancak mecbur kalan bir "Fransız"ın yapacağı bir konuşmayken, Başbakan Erdoğan''ın konuşması, o dünyanın içinden yapılan içten bir konuşmaydı.

Türkiye''deki seküler elitlerin ve çevrelerin Türkiye ve dünya tasavvuru nedir? Seküler, dolayısıyla Batılıların karikatürü bir Türkiye ve kendine özgü hiç bir küresel iddiası olmayan, Batılı, seküler, cârî sistemin ötesinde bir dünya öneremeyen bir dünya tasavvurudur.

Başbakan, üç konuşmasında da bir şeye özellikle vurgu yaptı: Medeniyet fikri''ne. Örneğin, seçim beyannamesi konuşmasında, Başbakan, "kökü mâzîde olan âtî" ve "medeniyet düşüncesine ve tasavvuruna sahip" bir gençlik olacağını vurguladı geleceğin Türkiye''sinin gençliğini.

Peki, Türkiye''deki metamorfoz yemiş mevcut dekadant, yoz yapılarla, kurumlarla ve eğitim sistemiyle böyle bir gençlik yetiştirilebilir mi? Elbette ki, hayır.

Önce şunu unutmuyoruz: Türkiye, zihnî, kültürel, siyasî ve ekonomik olarak tam anlamıyla bağımsız değil henüz. Küresel sistemin lordları, defalarca Türkiye''nin kendi hâline bırakılamayacağından sözedip durdular bugüne dek.

Ama Türkiye, Anadolu Yarımadası''na hapsolmaktan kurtuldu: Ekonomisini büyüttü; dış politikada ufkunu ve hareket alanını genişletti; Türkiye''nin Türkiye''den ibaret olmadığını, olamayacağını dost-düşman herkese ilan etti.

Henüz yolun başındayız: Türkiye''nin Fransızları da, dünyanın Fransızları da, Türkiye''nin orta ve uzun vadede yeni bir dünyanın kurulmasında kilit rol oynayacak bir ülke konumuna yükselmesinden fenâ hâlde ürküyorlar: Türkiye''nin Fransızları, haksız ve orantısız güçlerini ve çıkarlarını yitireceklerinden; dünyanın Fransızları ise, küresel çıkarlarının alt üst olmasından korkuyorlar.

Erdoğan, Türkiye''de büyük bir niceliksel değişim gerçekleştirdi; ama asıl büyük iş bundan sonra başlıyor: Bu niceliksel değişimi, her türlü riski göğüsleyerek, niteliksel değişime, esaslı bir medeniyet iddiasıyla yeni bir dünyanın kurulması yolculuğuna soyunma çabasına dönüştürmek… Nasıl mı? Yarın bakalım…