Bir gelecek projeksiyonu ve İsrail'in intiharı

Güç; iktidar /egemen ilişkileri belirlemede en temel belirleyici sabite durumunda, bu tespitin asıl konumuz olan İsrail için ne anlama geldiğini merak edenler olabilir. Şöyle ki İsrail için tehlike çanları Amerika'nın küresel kriz karşısındaki çaresizliği ile start almış bulunmaktaydı. Esasen Amerika'daki sağduyulu kesimler, İsrail'in Filistin'de oluşturduğu kan denizinde süper güç Amerika'nın da boğulmasından duydukları endişeyi yüksek sesle dillendiriyorlardı. Bugüne kadar, İsrail'in izlediği işgal politikası hiçbir zaman bir deha ve zeka üzerine kurulu değildi. Her ne kadar söz konusu Mavi Marmara gemisine yapılan saldırıyı Yahudi zekasına yapılmış bir hakaret olarak adlandırmak mümkünse de esas nokta, İsrail'in arkasını kollayan asıl gücün içinde bulunduğu zor koşulları görmek gerekir. ABD için İsrail'i bu hali ile taşımak artık mümkün değildir.

Bush'un koşulsuz desteği ile katliamlarına devam eden İsrail, Filistin'i aslında dünya tarih sahnesinden silme noktasına getirdi. Düne kadar pozisyonu tartışılan Kudüs meselesi nerede ise hiçbir tartışmanın öznesi değil bugün. Dünya kamuoyunun dikkatini çekmek üzere bir sivil yardım kuruluşu olan İHH öncülüğünde ambargoyu delmek üzere Gazze'ye giden gemi, nihayetinde Gazze'deki insanlık dramını gündeme getirdi. Söz konusu edilen bir buçuk milyonu aşkın insanın hayatı. İsrail, işgalci güç olarak işgal ettiği topraklarla ilgili tartışmaların çok uzağındadır artık. Hiç kimse, şimdilerde İsrail'in işgal ettiği topraklardan çekilmesinden söz etmiyor, olan biten şey Gazze'ye yönelik uygulanan ambargonun kaldırılması.

Neresinden bakılırsa bakılsın, meselenin asıl merkez boyutunun tartışma dışında tutulması İsrail için büyük başarıdır, dünyayı hipnoz edercesine bugün İsrail, Filistin toprakları üzerinde istediğini almış gözüküyor. Pekala bunun İsrail'e maliyeti nedir diye sorulacak olursa? Bu soru esasen süper güç ABD'nin üzerinde en çok durması gereken bir özgül kütleye sahip, zira İsrail ABD'yi de kendisi ile birlikte derin sulara çekiyor tüm hızıyla. ABD, Obama Başkanlığı'nda sözü edilen tehlikenin boyutlarını derli toplu olarak analiz etmiş olmalıdır ki İsrail ile arasına mesafeyi giderek açmaktaydı bir süreden beri. Ancak İsrail'in öngörülemeyen yanlışları karşısında sendelemekte olan bir süper güçten söz edebiliriz. Amerika proaktif politikalar üretme yolunda, kendisine ayak bağı olan İsrail'den nasıl kurtulabilir? Amerika'nın geldiği nokta daha açık biçimde ifade edilebilirse eğer, Filistin'de kalıcı adil bir barış gerçekleşmedikçe İsrail 'in ABD için giderek büyük bir tehdit haline geldiğini anlamış olmasıdır. Amerika dünyanın geri kalan kesimleriyle prestijini tolore etmek ve Amerikan çıkarlarını yeniden tesis etmek için mutlak surette bu kronik soruna adil bir çözüm bulmak zorunda.

Dünya da Türkiye de olup bitenleri derli toplu olarak anlamaya/adlandırmaya sürecin aldığı mahiyeti çözmeye çalışadursun, Türkiye 'örnek', 'kıvrak', 'hareketli', 'oyun kuran', 'süreci mahir biçimde yöneten' diplomatik atakları ile sadece İsrail'in değil; dünyanın her detayını izlediği bir aktör olarak yerini sağlamlaştırıyor. Türkiye 'küresel aktör'leşmede ivmesini İsrail'in zeka yoksunu yanlışlarından alıyor diyebiliriz. İsrail'in bir kabile devleti anlayışı ile yaptığı yanlışların faturası kendisine ağır biçimde dönmektedir. Türkiye, oyun kurucu aktör olarak, İsrail üzerinden bölgesel güç olmanın yanında küresel aktörlüğe terfi ediyor. İsrail'in sunduğu bu fırsatlar karşısında Erdoğan hem Batı'da hem de Ortadoğu'da ülkesinin liderliğini emin adımlarla taşımaya devam ediyor. Ahmet Davutoğlu gibi strateji dehası bir Dışişleri Bakanı'nın varlığı ise başlı başına büyük bir şans bu dönemde. Türkiye gerginliklerden sonuç alan ve gerginlikleri fırsata çeviren diplomasisi ile nerede ise dünyanın tamamının takdirini topluyor. Türkiye'nin haksızlıklara karşı gösterdiği reaksiyon Batılı ülkeler kadar dünyanın geri kalan ülkeleri de harekete geçiriyor, dünya halklarının adeta örgütlenmesine zemin hazırlıyor.

Türkiye batı adına hareket ediyormuşçasına yakın bir ilgi ile izleniyor bugün. Batı, dünya dengelerindeki değişimi yakından gözlemliyor, Türkiye'nin oynadığı kritik rolün farkına varmışçasına İsrail'in dünya için tehdit olduğunu şimdilerde daha net olarak ifade ediyor. Düne kadar, suskunluğa gömülen ülkeler, birer birer açıklama yapmak zorunda kalıyor. Türkiye hareket ettiği doğru ve haklı eksende Batı'yı da yönlendiriyor, onları da harekete geçiriyor, dolayısı ile İsrail sadece belli belirsiz bir ABD desteğine yapışmak zorunda kalıyor. Bu durum İsrail'in içine düştüğü içler acısı halini görmesine imkan tanıyor, geri adım atmak için zemin kolluyor böylece. Türkiye Ortadoğu ve Kafkasları da harekete geçiriyor, sıra ise mavi Marmara gemisinde vatandaşları bulunan 32 ülkeyi koordine etmede. Son Asya zirvesinde Rusya başta olmak üzere Asya ve Kafkas ülkelerinden gelen tepkiler hiç de küçümsenecek adımlar değil. Tüm bunların gösterdiği gibi Türkiye fevkalade başarılı bir dış politika ve uluslar arası halkla ilişkiler çalışması sürdürmekte.

Kimilerinin iddia ettiği gibi Türkiye batı ekseninden uzaklaşmıyor, tersine Batıyı kendi haklı ve doğru çizgisine eklemliyor, Batı'nın desteğini almada zorluk yaşamıyor. Bu öylesine bir pozisyon ki, adeta koroyu yöneten bir orkestra şefi gibi Türkiye. Uluslar arası koşulların buna imkan vermesi Türkiye'nin işini kolaylaştırıyor.

İsrail'in hükümet olarak izlediği şahin politikalardan kaynaklanan yanlışlar başta Amerika'daki Yahudiler olmak üzere, Yahudiler arasında da bir parçalanmışlığa yol açıyor. Yahudi mallarına yönelik olası bir boykot karşısında yürekleri ağzında bekleyen Yahudi sermaye çevreleri şimdilerde İsrail hükümetinin değişimi için harekete geçmiş durumda. İsrail hükümetinin yanlışlarının ağır faturasından çekinen Yahudi sermaye çevreleri, nerede ise derin bir sessizliğe gömülmüş durumda. Daha önceleri İsrail söz konusu olunca öne çıkan kesimler, son olayda nerede ise hiç ses çıkarmadılar. Yahudi sermayesinin ağırlıkta olduğu Amerika medya dünyasının etkisi ise bu kez çok sınırlı kaldı. Onlar da hala net bir yol haritası ile yola çıkabilmiş değil. Seslendirilen şey daha çok, Türkiye'nin Doğu'ya kaydığı, Batı ekseninden uzaklaştığı yönündeki söylemdi (En son ABD Savunma Bakanı Gates de bu söyleme sarıldı). Bu söylem yeteri kadar tutmamış olmalı ki, dikkatleri İsrail'den çekmek amacıyla 'Hamas'a yönelik propaganda ağırlıklı söylemi geliştirmeye başladıklarını görüyoruz. Hamas'ın bir terör örgütü olması sanki İsrail'i izlediği kan politikasını haklı çıkarıyormuşçasına, yeniden bu ipe sarıldıklarını görmek şaşırtıcı değil. Anlaşılmıştır ki Türkiye'ye yönelik bir kara propagandaya girişmek sonuç getirmiyor.

Türkiye, bir yardım gemisinin marifeti ile başlayan olaylar dizgesinde sonuç alıyor, Filistin sorunun çözümü ile ilgili bir yol haritasının kalın hatlarla çizilmesine önayak oluyor. Ortadoğu'da İsrail'in ve hamisi ABD'nin olası hamlelerinin önüne geçiyor. Bölgenin tartışılmaz liderlerinden biri olarak, hem doğuyu hem batıyı hem Kafkasları hem balkanları kontrol ediyor, koordine ediyor, hem de ekonomik tıkalı kanalları açıyor. Hem bölgesel ekonomik potansiyeli harekete geçiriyor, bölgesinde AB benzeri bir ekonomik yapılanmanın temellerini atıyor, hem de siyaseten kronik sorun alanlarında mikro ve mokro politikalar ile istediğini alıyor. Bu tavır kabul edilmelidir ki bir süper devletin dünyayı yönlendirme ve biçimlendirme ameliyesinden başka bir şey değil. Her ne kadar, kimileri Türkiye'nin sahip olduğu gücün çok üzerinde bir politik çizgide hareket ettiğini iddia etmiş olsa bile, kaale alınmamalıdır. Amerika'nın Irak savaşı ile bataklığa saplandığı bir alanda Türkiye'nin sivrilmesi koşulların kendisine getirip dayadığı zorunluluklardan ibaretti. Türkiye, gelişmeleri doğru okuması ve proaktif bir siyaset ile alana damga vurması ile bu boşluğu doldurmasını bildi. Bu nedenle Türkiye, kendi gücünün üzerinde hareket eden bir ülke değil tersine tarihin ona yüklediği misyona uygun olarak, sözkonusu boşluğu doldurmakla gereğini yerine getirdi diyebiliriz. Bu aşamada Rusya, İran Suriye ve diğer önemli komşuları ile yakın işbirliğine gitmesi Türkiye'nin de söz konusu ülkelerin de gücünü ve etkisini artırmış durumda. İsrail ve ABD'ye karşı oyunu toplu bir ittifak üzerinden yürüten bir güç Türkiye…

İsrail karşı karşıya kaldığı makası çözmekte zorlandıkça agresifleşiyor, agresifleştikçe burunun dibine kadar çamura saplanıyor. BM'de muhatap olarak İHH'yı alması da İsrail'in geldiği noktayı özetler gibi. Güvenlik Konseyi'nde Hamas'a destek veren bir kuruluş olarak tanımladığı İHH'nın akıl dolu küçük bir sivil hareketi ile dünya karşısında düştüğü durumu daha yeni yeni fark etmeye başladı ki, yerde sürünen bu imaj için yürütülecek Piarın İsrail'i kurtarmayacağı çok açık.

İsrail bu ayıbından, yönetim olarak mevcut hükümetten kurtulduğu sürece kurtulabilir. Mevcut hükümet şahin politikalar ile Yahudi zekasına hakareti meşru hale getirmenin sorumluluğunu ve maliyetini önümüzdeki günlerde ödemeye başlayacak, ki bunun çok yakın olduğu görülmektedir. Dünyanın yükselen öfkesi, içeride yükselen muhalefet ve küresel Yahudi sermayesinin gerçeklerle yüzleşmesi ile birlikte mimlenmiş olan Netanyahu hükümetinin uzun ömürlü olmayacağı çok açık. Netanyahu hükümeti şimdilerde, attığı bu gülünç ve zeka yoksunu adımın mahiyetini anlamış olmalıdır ki, Gazze'ye uygulanan ambargonun kaldırılmasından söz etmektedir. Üstüne üstlük daha da tehlikeli olan süreç, İsrail iç siyasetinin giderek karışma emareleri göstermiş olmasında yatmaktadır.

Türkiye'nin İsrail politikası pek çok açıdan analiz edilebilir, ancak bir gelecek projeksiyonu çizmek anlamında perspektif olarak, yükselen değer olarak Türkiye'nin etkisini minimize etmek için muhataplarının neler yapabileceğini de futüristik bir pencereden tahlil etmekte fayda vardır.

AK Parti iktidarının sona erdirilmesi ile Türkiye'nin ileri hamlelerinin durdurulması mümkün hale gelebilir mi? Yerel, küçük siyasi hesaplar üzerine kurulu şark kültürünün dayattığı siyaset yapma tarzını kenara iterek, küresel aktör olma yolunda takdir edilmesi gereken bir yüksek profil düzleminde Türkiye'yi bölgesinin süper gücü haline getirecek adımları atan AK Parti iktidarı için önümüzdeki günlerde, söz konusu hızını kesecek atraksiyonlar bekleyebiliriz. İktidarın başarısını kurumsallaştırması ile olası tehlikeler bertaraf edilebilir mi? Bunun anlamı ise bir süreden beri barış politikalarının mimarı olarak ülkeler arasında mekik diplomasisi izleyen hükümetin, bundan sonraki süreçte hızla Ortadoğu'dan Balkanlar'a, Kafkaslar'a uzanan ekonomik bir AB benzeri güçlü bir ekonomik entegrasyon modelini harekete geçirmede göstereceği politikalar, Türkiye'nin kalıcı liderliğini sağlamanın en etkili yollarından biri olarak gözükmektedir. Türkiye, bölgesel ekonomik zenginlikleri kurumsal bir modele taşıdığı ölçüde siyaseten daha kalıcı izler bırakabilir. Bunun için şu ana kadar çok yönlü stratejik derinlik kapsamında izlenen dış politikada kullanılan yumuşak gücün artık güçlerin maksimizasyonuna sağlayacak hamlelere ihtiyacı var. Böylesine bir yapılanma, bölgedeki düşmanlık üzerine kurulu ülkeler arası rekabeti de ortadan kaldırması ve herkesin kazanabileceği bir modelin devreye girmesi mümkün hale gelebilir. AK Parti, için önemli küresel liderlik yolundaki en önemli virajlardan biri olarak bunu zikretmekte fayda var… Vizelerin kaldırılması ile gelen ivmenin bu amaca dönük bir adım olması temennisiyle…