Çözümsüzlük diliyle politik rant!

Yüksek Seçim Kurulu (YSK), aralarında BDP'nın de desteklediği 12 milletvekili adayının Milletvekili Seçilme Yeterliliğini etkileyecek mahkumiyet kararları olduğu gerekçesi ile adaylıklarını iptal ettiğini açıkladıktan sonra çıkan olaylarda bir genç hayatını kaybetti. Gencin cenazesi bir “gösteri objesi” olarak Bismil'den Diyarbakır'a, ertesi gün de Diyarbakır'dan Bismil'e götürülerek defnedildi.

Vefat eden gencin naaşı ve acısı üzerinden kim nasıl bir rant devşirirse devşirsin, yüreği yanan annenin acısını hiçbir şey dindiremeyecektir. Çocuğu ölen bir anne için her gün ilk günkü gibidir. Acı eskimeyecek ve asla unutulmayacak bir anne daha ömrü boyuncu ciğerparesinden yoksun olarak hayatını devam ettirecektir.

Acılar ve mağduriyetler üzerinden kendini var eden bir hareket bunların yaşanmadığı durumlarda özellikle acılar ve mağduriyetler yaşatmak istemesini anlamak da zor değildir.

YSK kararı hukuki midir yoksa siyasi midir bilinmez ama bilinen en belirgin özelliği çifte standartlı olmasıdır. Aynı suçtan yargılanan iki kişi var, birisinin başvurusu iptal ediliyor birisinin ki edilmiyor. Aynı adli sicil kayıtları 2007 yılında bir mani oluşturmazken, 2011 seçimlerinde oluşturuyor. Bu durum hukuk ile adalet ile açıklanamaz. Çünkü hukuk, kararını karşıdakinin politik veya toplumsal durumuna, rengine ve cinsiyetine göre vermez. Hukuk tanrıçasının gözleri bağlıdır ama kılıcı keskindir.

Bu duruma gösterilen tepkiler esasında ülkedeki demokrasinin zaferi olarak okunmalıdır. Hatta bu açılımın başarısıdır. Açılım, bu ülkede demokrasinin ne kadar gerekli olduğunu göstermiş ve insanlar demokrasiye gölge düşürecek olan her girişime karşı bir duruş sergilemişlerdir. Belki hiç haz etmedikleri birilerinin temsil hakkının ihlal edilmesine gereken tepki gösterilmiş ve bu sayede de sorun çözülmüştür.

Aslında burada dikkat çekmek istediğim asıl konu uzun bir süreden beridir bölgede oluşturulan “vahşi dil” için yeni yeni kavramsallaştırmalar ve “atmosferler”in arka planının görülmesi gerektiğidir.

Oluşturulan “vahşi dil atmosferinde” kurulan her bir cümle mutlaka bir ötekisi üzerinden anlam kazanmak durumundadır ve bundan dolayı da her bir varlık (var olma biçimi veya olgu ancak) söz konusu bu ötekisinin zıddı üzerinden bir anlam kazanabilecektir. Bundan dolayı da bölgede bu kavramsallaştırmaya ve zorbalığa dahil edilemeyen herkes ötekinindir. “Akepe polisi”, “Akepe okulu”, “Akepe kürdü”, “Akepe projesi”, “Akepe kaymakamı”, “Akepe valisi” gibi kavramsallaştırmalar bunun tipik örnekleridir.

Bundan murad edilen bölgede oluşturulan cemaatsel yapının aynı refleksi gösteren aktörlerden oluşmasıdır. İşte bunu oluşturan bu dil atmosferidir. Yani bir siyasi tarz olarak oluşturulan “vahşi dilin” giderek topyekun bir toplumsal projeye dönüştürülmesidir. Bir tarza dönüşen bu dilin de kendine ait bir statüko oluşturmasıdır. “Vahşi Dil” kavramı, Thomas Szasz'ın Tersinden Okumalar Lügati olarak tanımladığı kitabının adıdır.

AK Parti'nin bu konuda bir günahı olmamasına rağmen onu suçlayarak kendisine bir alan oluşturanların bu konuda özel bir çabalarının olmadığını düşünmek fazlası ile saflıktır. Birbirinin değirmenine su taşıyan yapıların karşılıklı paslaşmaları üzerinden yürüttükleri operasyon amacına kesinlikle ulaşmıştır. Bunun üzerinden her ikisi de sivil siyaset üzerindeki vesayetini kanıtlamış oldular ve ellerindeki silahı her an piyasaya sürebileceklerini de gösterdiler. Hem BDP ve onun bileşenleri hem de onun ikiz kardeşi olan Ergenekon, iktidar partisini ve dolayısıyla da ülkedeki sivil siyaseti sabote etme konusunda ne kadar güçlü enstrümanlara sahip olduklarını bir kez daha gösterdiler.

Bu bir korkutma ve geri çekilmeye mahkum etme operasyonuydu. Demokratikleşmenin devamlılığından ve sivil siyaset üzerinden sorunların konuşulup tartışılmasından vazgeçirilme operasyonuydu. Bu olayların sayın başbakanın “Kürt Meselesi yoktur, Kürt kardeşlerimin meselesi vardır” sözünden hemen sonra meydana gelmiş olması da sadece bir tesadüf değildir.

Eğer inadına demokrasi ve sivilleşme denilirse ki bundan başka bir şans yoktur, o zaman bu ikiz kardeşlerin gizli ve açık olarak taşıdıkları emellerini kaybetmeleri daha kolay olacaktır. Aksi halde bu heves giderek daha da büyür ve demokrasi dışı yollar bir tarz olarak ülkenin egemen siyasi yapılanmasının vazgeçilmez bir parçası olarak kalırlar. Ne müdahalecilik ne de siyaseti şiddet üzerinden dizayn etme hevesi kolay bir biçimde biter. Bunların her ikisi de birbirinden beslenerek varlıklarını tahkim etmeye devam ederler.

Bunun aksini ise bir darbı mesel olarak şu meşhur hikayenin mesajında gizlidir. Hikaye bu ya, bebekleri ile ıssız bir çölde bulunan iki annenin çocuklarından birisini kurt kapar. Kalan bebeğin kime ait olduğu meselesi büyük bir çatışmaya dönüşür ve karşılıklı tartışmalar bir anlaşmazlığa neden olur. Bu anlaşmazlık mahkemeye intikal eder. Rivayet farklı ama adaleti ile bilinen Hz. Süleyman'a gidilir o da meseleyi çözemeyince de konuyu Hz. Davut'a havale eder. Hz. Davut da çocuğu kılıçla ikiye bölüp her birisine yarısının verilmesi yönünde bir karara varır. Bu kararı duyan annelerden birisi hemen atılır, sakın bunu yapmayın ben yalan söylüyorum o çocuk benim değil, kurtların kaptığı çocuk benimdir der. Bunun üzerine de Davut Peygamber çocuğun asıl annesinin çocuğun bölünmesini (öldürülmesini) istemeyen kadın olduğunun kanıtlanmış olduğunu söyler.

Tabi bu olanlara ilişkin pek çok soru akla gelebilir ama asıl mesele şudur ki bugün hukuku, siyaseti ve demokrasiyi işletmek istemeyen bir statüko var karşımızda ve bu tek yönlü işleyen bir mekanizma da değildir.

Bu durumun tezahür etmesinin tek müsebbibi elbette ki tek başına yargı veya statüko değildir. Bu kararın duyulmasından sonra gösterilen tepkilere bakıldığında ya benim dediğim dediktir ya da kan dökülmeye devam edilecektir denilmesi de aynı düzeyde başka bir siyasi katliam değil midir?

Sayın Cumhurbaşkanı ile görüşmenin iptal edilmesi nezaketin dışında kötü niyetli bir tavır değil midir?

Bu ülkede bürokrasi ve hukuk üzerinden topluma yön verme veya belli bir kalıba sokma çabası bitmeyen bir hevestir. Bunun kolaylıkla bitmiş olabileceğini varsaymak da büyük bir hayaldir.

Bu karar esasında iktidar partisine yönelikti. AK Parti, siyaseti geleneksel durumundan farklılaştırarak rakiplerini siyasi alanda tutarak rekabet etmek ve yenmek isteyen bir yapıya sahiptir. Bugüne kadar da hep böyle oldu ve bundan sonra da böyle olmak durumundadır. Dahası seçimin aylar öncesinden bilinen galibi olan bir parti rakiplerini sandık dışı bir takım operasyonlarla saf dışı bırakmaya kalkışmaz. Her konuda bir günah keçisi arama çabası pek çok kesimlerde var ancak belli kesimlerde çok daha fazladır. Hazırlık soruşturmasında ana dilde savunma hakkını unutup bunu hem siyasi bir gösteri hem de mahkemeyi kilitleme aracına dönüştüren bir yapı var ve bu yapı tüm kötülükler için bir aktör oluşturmak istiyordu ve nihayet amacına da ulaştı.

Seçim için yeteri kadar malzeme oluşturamayanlar için bulunmaz bir hazine oldu bu durum. Daha önce mecliste yapılan anayasa değişikliğinde özellikle parti kapatmaktan en çok mağdur olanların parti kapatmayı zorlaştıran yasal düzenlemeye destek olmaması başka türlü nasıl izah edilebilir?

Özetle, toplum hukuk üzerinden dizayn edilemez. Hukuk düzen kurucu bir unsurdur. Hukuk karşısında her kes eşittir. Hiç kimseye bir ayrıcalık tanınamaz. Eğer birileri var olan yasal düzenlemelerden memnun değilse ve bu yasaların değiştirilebileceği kurumsal yapının içinde olup bu konuda tek bir adım bile atmamışsa bu işin içinde bizim bilmediğimiz bir danışıklı dövüşün olduğuna ilişkin kaygılar giderek artacaktır. Uzun süreden beridir devam eden bu sorunun çözümü için ihtiyaç duyulan ilk şey itidal, hukuk ve barış dilidir. Vahşi dil değildir.