Günlükler fikirleri değil darbeciliği gösteriyor

Ergenekon Davası'nda gözaltına alınması olay olan ve adeta muhalif fikir suçlusu olduğu iddiasıyla mağdur ilan edilen Cumhuriyet gazetesi Ankara Temsilcisi Mustafa Balbay'ın bilgisayarda silmeyi başaramadığı günlükleri basında yayımlandı. Günlükler, Balbay'ın muhalif fikirleri yüzünden değil darbe toplantılarının müdavimi, işbirlikçisi ve tahrikçisi olduğundan tutuklandığını gösteriyor. Böylece Balbay etrafında Ergenekon Davası'na yönelik oluşturulmaya çalışılan muhalefetin, Ergenekon'un lobi faaliyetlerinde öte bir şey olmadığı ve Balbay'a destek için Cumhuriyet gazetesine giden gazeteci ve siyasetçilerin Lobi'nin propagandasına kanmadılarsa ya Lobi üyesi yahut olup biteni anlayamayacak kadar naif veyahut hiçbir demokratik-sivil hassasiyeti olmayan kişiler olduğu anlaşılmış oldu. Balbay'ın Günlükleri'nin asıl kıymeti, uzun bir dönemde darbe sürecine ilişkin verdiği bilgilerdir. Günlükler vesilesiyle bu dönem yeniden ele alınacaktır. Bu şekilde Ergenekon Davası'nda İkinci İddianameyle başlayan süreç genişleyerek devam edecektir.

Esasen Balbay'ın ordu içindeki cuntayla beraber hazırladığı "Genç Subaylar Rahatsız" manşeti ortadayken, günlükler olmadan da durum, açıktı ama nedense Türkiye'de bu cenahın suç ve günahlarına kayıtsız bir medya anlayışı mevcut. Ancak bu medya anlayışı hakimiyetini ve hegemonyasını artık kaybediyor. Böylece merkez medya vasfını kaybederek, marjinal medya olmaya yöneliyor. Bu gidişi farkeden bu medya, Balbay'ın günlüklerini görmezden gelemeyerek yayınlamak zorunda kaldı. Fakat hâlâ bir özeleştiri yapabilmiş değil.

Balbay'ın günlükleri, darbe sürecinin 2002 sonrasında AK Parti'ye yönelik olarak başlamadığını 28 Şubat'tan bu yana devam ettiğini gösteriyor. Ayrıca Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök'e yönelik darbecilerin eleştirilerinin de, Özkök'le sınırlı kalmadığını öğreniyoruz. 28 Şubat sürecinin Genelkurmay Başkanı İsmail Hakkı Karadayı, 28 Şubat'ın ötesinde bir darbeyi engellediği, darbecileri uyuttuğu için eleştiriliyor. Daha sonraki Genelkurmay Başkanı Hüseyin Kıvrıkoğlu da yeterince aktif olmadığı ve hatta Cumhuriyet gazetesine yakın davranmadığı için eleştiriliyor. Anlaşılan darbeci generallere komutan beğendirmek mümkün değil.

Balbay'ın Günlükleri, eski Deniz Kuvvetleri Komutanı Özden Örnek'in Günlüklerini hatırlattı. Balbay'ın Günlükleri, Özden'in Günlükleri'ni doğruluyor. Bunun da ötesinde Ergenekon Davasında yargılanan emekli generallerin askerlik işlerinden ziyade hükümeti devirmeye çalışmak ve Genelkurmay Başkanları Hilmi Özkök'ü bertaraf etmek üzerine yoğunlaştıkları bir kez daha teyit edilmiş oldu. Özden'in Günlükleri'nde kuvvet komutanı olduktan sonra, artık donanma işlerini bir yana bırakarak siyasetle uğraşacağını vurgulamasının, darbe çalışmalarına katılmış diğer komutanlar için de geçerli olduğu anlaşılıyor.

Tevafuk bu ya, Balbay'ın Günlükleri'nin yayınlandığı gün, eski Deniz Kuvvetleri Komutanlarından Salim Dervişoğlu'nun Yeni Şafak'ta yayımlanan ve özeleştiri unsurları da içeren mühim mülakatında “Genç Subaylar Rahatsız” haberleriyle ilgili değerlendirmeler vardı. Dervişoğlu, bu türden imzasız mektupların bütün komutanlara geldiğinden bahsederek, kendisinin bu tür imzasız mektupları ciddiye almadığını buna karşılık bazı komutanların bu imzasız mektupları ciddiye alabildiğini söylüyor. Dervişoğlu, bu tavrın arkasında orduya bir şey yaptırmak isteyen anlayışın olduğunu kaydediyor ve bu tür haberleri provokasyon olarak nitelendiriyor. Bu durumda provakatör de Balbay ve Cumhuriyet gazetesi olmuyor mu? Dönemin Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök de bu manşeti lanetlediğini ifade ederek, “demokrat olmak suç mu” diye sormuştur?

Balbay'ın günlükleri, işte bu manşetle beraber bir çok manşetin askerlerden gelen talep ve bilgi notuyla hazırlandığını gösteriyor. Nitekim emekli orgeneral Şener Eruygur'un yanında, dönemin Genelkurmay İkinci Başkanı Yaşar Büyükanıt'ın da Cumhuriyet gazetesi dışında, basının kendileriyle işbirliği yapmadığını ve basın olmadan AK Parti'ye yönelik bir müdahalenin de başarılı olamayacağını söylemesi ilginçtir. Keza, Büyükanıt'ın türbanlı fotoğraf bastığı için Aydın Doğan'ı uyarması da problemli bir zihniyeti gösteriyor.

Ancak bir noktanın altını çizmekte fayda var: Günlüklerden Balbay'ın, Cumhuriyet gazetesinin ve İlhan Selçuk'un askerden gelen bilgi notlarını manşete çekmek dışında, açıkça cunta grubunun içinde yer aldıkları, Eruygur'u hükümete, Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök'e karşı tahrik ettikleri, beraber planlama çalışmaları yaptıkları ve Balbay'ın bazı bildirilerin hazırlanışına katkıda bulunduğu anlaşılıyor. Balbay, bunun yanında ordu emir-komuta hiyerarşisini bozacak senaryolar da üretiyor. Eruygur'u ikna etmek için önce Kara Kuvvetleri Komutanlığı'na sonra Genelkurmay Başkanlığı'na gelmesi gerektiğini söyleyen Balbay ve diğer gazetecilerin, şimdiki Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ hakkındaki değerlendirmeleri de olumsuz.

Balbay'ın Günlükleri'nde yer alan 28 Şubat bilgileri de ibretlik. Genelkurmay Adli Müşaviri Tümgeneral Erdal Şenel ifadeleri darbecilerin 28 Şubat'ı paylaşamadığını gösteriyor. 28 Şubat'a sahip çıkan eski Genelkurmay Başkanı İsmail Hakkı Karadayı'nın bir süre önce çıkan kayıtlarından sonra, şimdi de Şenel 28 Şubat'ın hakiki sahibi olarak ortaya çıkıyor. Aslında her darbede görülen hizipleşmenin 28 Şubat'ta da yaşandığı bilinirse bunda şaşılacak bir şey de yoktur. Şenel şöyle diyor:

“Yav biz bu işi 28 Şubat'ta bitirecektik. Bunu o gün üç kişi planladık, Bir, Fevzi, ben. Her şeyi hazırladık. Bakanlar Kurulu'nu dahi. Müsteşarları bulmak zordu onları da tamamladık. Karadayı bizi uyuttu. 'Az sonra' dedi, 'hemen' dedi. 'Hükümet devrilsin, ondan sonra' dedi.

Artık gelip 10-15 yıl gitmeden işleri halletmek gerekiyor. Üstelik o ara AB de yoktu. Kopenhag olmamıştı. Şimdi her şey çok daha zor.”

Hizipleşmenin bir sonucu da, böyle birbirlerini itham etmektir. Allah muhafaza iş iktidara el koymaya varsa, bu hiziplerin birbirlerinin kanını dökmeleri de ihtimal dahilindedir. İşin bu kısmı bir yana bırakılırsa, AB sürecinin darbeciler üzerinde ne kadar caydırıcı bir rol oynadığı da görülecektir. AB ve ABD'nin darbecileri desteklemeyeceğinin anlaşılması, iradelerini ciddi oranda kırmıştır. Darbeciler Eruygur'un ifadesiyle 28 Şubat sürecinde yaşananlar dolayısıyla siyasetçilerin kazandığı tecrübeye işaret ederek, AK Parti'yi korkutmanın ve hareketsizliğe mahkum etmenin yeterli olacağı çizgisine kadar çekilmişlerdir.

Günlüklerde Kılınç olarak kaydedilen bir ismin AK Parti'ye karşı kanuni tedbirler yetmez, diyerek kapatmanın yetmeyeceği, bölmek için yeni oluşum lazım geldiğinin dile getirilmesi ve bunun için odalara telkinde bulunduğunun söylenmesinin de altı çizilmelidir. Anlaşılan o ki, Ergenekon davası ilerledikçe AK Parti'yi bölmek için yapılan teşebbüsler ve bu teşebbüse katılanlar da ortaya çıkacaktır.

Günlüklerde darbe teşebbüslerinin başarısızlığıyla ilgili notla da öğretici Anlaşıldığı kadarıyla darbe planları deşifre olan komutanlardan Eruygur önüne darbe planları konulunca, Özden Örnek kendisinden mal varlığı sorulunca ve kod adı kullanılan bir başkası kadınlarla ilişkileri sorulunca darbe planlarının ardını getirememişler. Mustafa Balbay'ın Günlükleri'nin darbeci paşaların emeklilik günlerini ele aldığı kısım da acaba ele geçirildi mi? Eğer öyleyse rezilliğin boyutu ne hale gelecek? Bekleyelim görelim.

* Araştırmacı-Yazar