AKP bizi batırdı moralim çok bozuk!

Geçen gün Cumhuriyet gazetesi yazarı Orhan Bursalı ile katıldığımız Habertürk''te nerdeyse aklımı yele verecektim!

Orhan Bursalı''yı "Cumhuriyet bilim teknik"ten hatırlamıyorsanız, "Dere Kenarı Bilgesi"nden hatırlarsınız.

Kapıcısının işine son veren apartman yöneticisi üsluplu "ayrılıkçı" bir yazı dercetmişti hani.

"Birlikte yaşamak zorunda mıyız" başlıklı bu yazı dayandığı kaynağın mafsalını biraz kaydırmıştı ama hem geçmiş mevzu, hem de "ikilinin" arasına girmek bize düşmez.

Biz iyisi mi dönelim mevzumuza.

Mezkur kanalda Ak Parti''nin seçim beyannamesini konuşurken Orhan Bursalı önündeki kağıda eğilerek başladı anlatmaya.

O anlattıkça ben hayret ediyordum!

Bu "lakırdıları" bir yerlerden hatırlıyordum ama nerden?

Hafızamı fellik fellik arıyordum; bulamıyordum.

Bir tür "self plagiarism" ile mi karşı karşıyaydım yoksa?

Yani, kendi yazısını mı araklıyordu?

Malumunuz, köşe yazarları (bilhassa o gün) yazdıklarını dillendirmeyi pek severler.

Ama yok; aynı gün içinde okuduğum bir başka köşe yazarındandı bunlar, bu kesin.

Ama kimden?

Bir türlü bulamıyordum; kafayı yiyeceğim!

Adamcağıza da "Affedersiniz, kimin köşe yazısını okuyorsunuz?" diye soracak kadar kabalaşamam ki!

Ne yapsam, ne etsem derken buldum: Mehmet Altan''ın o gün yayımlanan sevimli bir yazısıymış meğer!

Star gazetesinin başyazarı, "OECD teşkilatı da, sanki AK Parti ile sözleşmiş gibi, seçim bildirgesinin bir gün öncesinde, ''Bir Bakışta Toplum'' başlıklı bir çalışmanın sonuçlarını açıkladı" ifadesinin ardından "kıyaslamaya" girişmişti.

Sevgili Altan 2023 vizyonunu umutlandırıcı bulmakla birlikte OECD rakamlarının "sarsıcılığına" dikkat çekiyordu: Kişi başına gelirde 58''inci, rekabette 61''ici, kadın-erkek eşitliğinde 127''inci, yaşam kalitesi endeksinde 83''üncü olmuşuz.

Daha neler ve neler…

En yüksek gelir eşitsizi üç ülkeden biriymişiz. Bebek ölümlerinde bir numaraymışız. En kısa ömür süresi bizdeymiş. İstihdamda en alt düzeydeymişiz. Yoksullukta dünya üçüncüsü olmuşuz ."Diğerlerine güven duygusu" bakımından sondan ikinciliği kapmışız. "Yolsuzluk endeksinde" 11''inci sıralarda sürünüyormuşuz.

Mehmet Altan "göstergelerin" hiç değilse "bir öncekine göre daha olumlu" olduğunu belirtmeyi ihmal etmemişti.

Ne ki, Orhan Bursalı bu "karşılaştırmayı" es geçip, AKP memleketi batırdı demeye getirmişti.

Başbakana yazarkasa fırlatılan o netameli günlerden bu günlere (kalkınma hızında Avrupa ikinciliğine) gelen biz değil miyiz, diyemezsiniz!

Zira…

İstatistik konuşurken konuşmak olmaz.

Hem bilirsiniz; istatistik çok ispat edicidir, tartışma falan kaldırmaz.

Haliyle ikna oldum.

İkna olunca da moralim acayip bozuldu. (Meğer batmışız da haberimiz yok Şinasi.)

Woody Allen boşuna dememişti: "Akropolis''te Sokrates''le tartıştık. Bana varolmadığımı ispat etti. Moralim çok bozuk…"

DERKENAR: Hayatımın hiçbir dönemimde Özalcı olmadım ama "Anayasayı bir kere delsek bir şey olmaz" sözüne bayılırım.

Sami Selçuk gibi "dürüst", entelektüel bir hukuk adamı şayet mevzuat gerektiriyorsa sizi darağacında sallandırır; Özal gibiler ise mevzuattan evvel vicdanına sorar.

Türkiye iktidarıyla muhalefetiyle, "yandaşıyla" "candaşıyla" bir vicdan imtihanından geçiyor.

YSK vetolarını herkes her şeyden evvel vicdanına sormalı.

Hukukmuş!

Hangi hukuk?

Habur''da birilerinin ayağına gönderdiğin mi hukuk, ayağına gelene gösterdiğin mi?

Ne diyoruz biz; "Dağdan inin siyaset yapın" mı diyoruz, "Hele bir dağdan inin size siyasetin kralını göstereceğiz" mi?

Hangisi vicdan, hangisi hukuk?