Kılıçdaroğlu'na 'Çiçek Bayramı' önerisi

İngiliz, The Guardian Gazetesi'nin, Avrupa'nın en iyi 5 tatil beldesi arasında gösterdiği Ölüdeniz, 1 Mayıs'ta turizm sezonunu açmaya hazırlanıyor. CHP'li, Ölüdeniz Belediye Başkanı, “Ölüdeniz'in sokak ve yollarını pırıl pırıl yaptıklarını, parke döşeme ve yeşillendirme çalışmalarını tamamlamak üzere olduklarını, rezervasyon rakamlarının şimdiden herkesi sevindirdiğini ve büyük heyecanla misafirlerini beklediklerini” söyledi. Bahar ve Çiçek Bayramı'nı, Ölüdeniz'de kutlamak önemli bir fırsat. Ayrıca doğa sevenler için hayli ideal bir belde Ölüdeniz. “İşte budur hayat, işte budur yaşamak. Çiçek sulandığı kadar güzeldir, kuşlar ötebildiği kadar sevimli. Ve her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren, sevdiğin kadar sevilirsin.” Çiçek Bayramını Ölüdeniz'de kutlamak. Doğayla, denizle ve çiçeklerle baş başa Çiçek Bayramını kutlamak.

Kılıçdaroğlu ve Ed Miliband mesela… Keşke Ölüdeniz'de kutlasalar bu yıl Çiçek Bayramı'nı. Ed demişken, kendisi, İngiltere'de, muhalefetteki İşçi Partisi'nin Genel Başkanı ve aslen Yahudi. Annesi Maria Kozak, Holocoust'da, Nazilerin yaptığı katliamdan kurtulmuş, şanslı insanlardan birisi. Ortak yanları çok CHP Genel Başkanıyla. Kılıçdaroğlu'nun ailesi de, Dersim isyanında bombaların bizatihi hedefi olmuş. Kılıçdaroğlu, 68 kuşağından, eylemci ve sol görüşlü birisi. Sosyal Demokrasi Dernekleri Federasyonu Bilim Kurulu'nda görev almış ve Toplumsal ve Kültürel Eylemler Derneği Başkanlığı da yapmış. Ed, Kılıçdaroğlu'na, “birlikte öğrenerek ve çalışarak çok başarılı olabileceklerini ve benzer değerleri savunduklarını” söylüyor. Aralarındaki tek fark, Ed, çok genç. Daha 1969 doğumlu. Kılıçdaroğlu, ona göre daha yaşlı. Ed, genç, azimli, hayalleri ve idealleri var. Kılıçdaroğlu, “imkân olsa da siyaseti bıraksam” diyor. Anlaşılan biraz yorulmuş ve kafası bir hayli karışık.

Kılıçdaroğlu, 6. filoyu denize döken ruhun bir parçası. Farklı bir nesildi onlar. Hepsi idealisttiler. Ama Kılıçdaroğlu da herkes gibi değişti. Günün şartlarına ayak uydurmak zorunda kaldı. Kim bilir, belki de artık Ruhi Su ve Aşık Mahsuni Şerif'i de dinlemiyordur. Amerika'yla da arasını iyi tutuyor. Eski eylemci Kılıçdaroğlu, şimdi füze kalkanı projesine bile destek verebiliyor. “Nato'nun, Avro-Atlantik sisteminin temel çıpası” olduğunu çekinmeden söyleyebiliyor. Sosyalist hareketin bir hayli ilgilendiği, Filistin direnişini de sessizce izliyor. İsrail'le bozulan ilişkilerimize devamlı gönderme yapıyor. Daha önce iki defa Anayasa Mahkemesi'ne gönderdiği ve iptal ettirdiği 2B projesine şimdi sahip çıkabiliyor. “Hayır” yapmayı ve yardım sandıkları oluşturarak çare getirme anlayışına karşı olduğunu, “Hayırın” yerine örgütlenme ilkesini savunduğunu unutuyor ve yoksul ailelere “aile sigortası” adı altında 600 lira maaş vereceğini vaat ediyor. Ergenekon sanıklarını milletvekili adayı gösterebiliyor. Balyoz davasını kaygıyla izliyor ama Hrant Dink davasına kayıtsız kalabiliyor. Libya operasyonuna destek verebiliyor.

Süleyman Çelebi'yi, İstanbul 3. Bölge, 3. sıradan aday gösteriyor ama hemen üstüne tekstil patronu Umut Oran'ı koyabiliyor. Emekten, işçiden ve alın terinden yana olduğunu, sendikalaşmanın önünü açacağını ve taşeronluğu kaldıracağını söylüyor ama Mersin'de, Yenişehir Belediyesi Meclis Üyesi'nin sahibi olduğu ve mali müşavirliğini de, CHP'li İl Başkanı'nın yaptığı Çivi Fabrikası'nda, sırf sendikalı olmak istedikleri için işten atılan işçileri göz ardı edebiliyor. Buca ve Konak Belediyeleri'nde yaşanan işçi dramlarını görmezden gelebiliyor. Hepsinden önemlisi, yakın geçmişte, sırf kimliği yüzünden sistemin, “tehlikeli” diye düşman ilan ettiği Kılıçdaroğlu, bugün sistemin dayanak noktası olabiliyor.

Evet, karşımızda değişik bir Kılıçdaroğlu portresi var. Neresinden bakarsanız bakın, teşhis ve tanı koymakta zorlandığımız bir vaka bu. Ne yapacağını şaşırmış, ne olduğunu ve nereden geldiğini unutan bir insan görüntüsü. Önder Sav'ın, “CHP'yi, Kılıçdaroğlu'na biz öğretiriz” dediği kadar var aslında.

Yine de, Ed'in, Kılıçdaroğlu'ndan öğrenecek çok şeyi var. Zaten, Ed de, Kılıçdaroğlu'na, “kamuoyu yoklamalarında yükseliyorsunuz, sizden bu konuda ipucu almak istiyorum, çünkü belli ki çok iyi bir iş çıkarıyorsunuz” diye iltifat edip, yardım istiyor. İyi bir iş çıkardığı ve çok çalıştığı şüphe götürmez bir gerçek. Ama nerede olduğu belli belirsiz, gerçek değer ve inançlarından çok uzaklarda bir yerde artık Kılıçdaroğlu. Sevimsiz bir yer orası. Aldatma ve aldatılmanın bol olduğu bir yer. Bu haliyle Taksim'e ve Taksim ruhuna yakışmıyor Kılıçdaroğlu. Keşke, Çiçek Bayramı'nı (1935 yılında, 1 Mayıs'a, “Bahar ve Çiçek Bayramı” adı verilmiş ve ücretsiz tatil günü ilan edilmiştir) Ölüdeniz'de kutlasa. Doğayla, çiçeklerle ve denizle baş başa, Beynelmilel marşı söyleyerek…