Kürt siyaseti PKK vesayetini kırmalıdır

Abdullah Öcalan ve Osman Baydemir. Biri PKK'nın İmralı'da tutuklu bulunan lideri. Diğeri BDP'nin Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanı. Son günlerin en çok tartışılan iki ismi.

Tartışmaya Osman Baydemir'in katıldığı bir TV programında “Silahlar miadını doldurdu” sözleri yol açtı. Baydemir'in bu sözlerine önce Kandil'den tepki geldi. Ancak bu açıklama yetmemiş görünüyor ki, Abdullah Öcalan önce iki hafta önce sonra da geçen hafta iki açıklama ile Baydemir'i hedef aldı. Ancak asıl tartışmaya yol açan ise son açıklaması. Çünkü bu açıklamaların kamuoyuna yansıyan kısmından daha sert olanı ise kamuoyuna yansımayanlarda olduğu ifade ediliyor.

Kamuoyuna yansıyanlarda; “Bazen öyle şeyler oluyor ki, çok şaşırıyorum, öfkeleniyorum. Bazıları çıkıp sorumsuzca, 'silahlı mücadele miadını doldurmuştur' diyor. Açık söylüyorum, Kandil bile bu konuda tek başına yetkili değil. Herkes kendi işine bakmalı, sorumlu olduğu konularla ilgilenmeli, kafa yormalı, söz söylemelidir. ABD'si Avrupa'sı bile artık bu konuda beni tek etkili-yetkili kişi olarak görürken bunların yaptıkları açıklamalara bakın”

Yine Öcalan görüşmede Baydemir'e yönelik olarak; “Söyleyin ona ya AKP'ye geçsin ya da özeleştirisini versin. Silahlı mücadele olmasaydı, o koltukta 2 ay bile oturamazdı” diyor.

Tabii Baydemir'e yönelik açıklamalar bununla sınırlı kalmadı. Son açıklamayı da KCK yaptı. KCK açıklamasında; “Şunu herkes bilmelidir ki, artık bir önderlik gerçeği vardır. Önderliğimizin bazı Kürt siyasetçilerine karşı geliştirdiği eleştiri ve uyarılar olmuştur. Bu normaldir. Eleştirilmesi gereken eleştirilecek, özeleştiri vermesi gerekenler özeleştiri verecektir. Yanlışlar karşısında özeleştiri yapmak bir erdemliliktir. Ve özgürlük mücadelesinin en temel bir geleneği durumundadır.”

Baydemir'in Öcalan'ın açıklaması üzerine yaptığı açıklama belediyenin web sitesinde şu şekilde verildi; “Bilmediğim bir konuda değerlendirme yapmam doğru değil. Şık değil, gerçekçi olamaz” dedi. İki temel mesajının olduğunu ifade eden Baydemir, “Birincisi eleştiri hakkı kutsaldır. Herkes beni eleştirme hakkına sahiptir” dedi. Basını konuyu işleme biçimini gereğinden fazla abartılı ve manidar bulduğunu ifade eden Baydemir, “Görüşler ve kanaatler bir gecede oluşmaz. Fikirler ve kanaatler bir gecede de değişmez. Benim ifade ettiğim her görüşe karşı, her fikre karşı, her temenniye karşı, her çağrıya karşı herkesin beni eleştirme hakkı vardır. En doğal hakkıdır. Mensubu olduğumuz siyaset kültüründe de eleştiri kaçınılmazdır. Eleştiri dostluktur, eleştiri güç vermektir" şeklinde konuştu.

Peki bir soru. Baydemir'in bu sözleri bugüne kadar Murat Karayılan'ın ve Abdullah Öcalan'ın yaptıkları, 'artık silahla çözüm olmaz, silahlar susmalıdır' açıklamalarından farkı nedir. Meal olarak aynı dileği ifade etmiyor mu? O halde hem Kandil'in hem de İmralı'nın Baydemir'i hedef almalarının açıklaması nedir?

Aslında bir açıklaması var. Bu açıklama da Kürt siyasetinin yani BDP'nin silah vesayetinde olduğu ve silah vesayetinin de otoriter zihniyet içinde şekillendiğidir. Ve Kürt siyasetinin bu zihniyet ile hesaplaşmadan normalleşmesinin mümkün olmayacağıdır.

Otoriter zihniyet, bilginin dışsal ve maddi olduğunu ve gerçekliğinde maddenin zihnimize yansıması ile ortaya çıktığını söyler. Bu bilgi anlayışı, gerçekliği dışsallaştırdığı ölçüde, insanı ve insanı olanı değersizleştirir. Bilgi iktidarın gücüne tek eden bu zihniyet, insanı değersileştirdiği ölçüde, güce ve doğruya mahkum kılarak kendi gücünü konsolide eder. Bu zihniyetten toplumsal olarak güçlü olanın doğruyu belirlediği, toplumun bu doğruya uymaktan başka seçeneği olmayan bir model çıkar. Otoriter zihniyet gücü, toplum karşısında meşrulaştırmakta ve toplumu önemsizleştirerek gülçlü olanı tek belirleyici hale getirir.

Bu modeli Kürt siyasetine uygulandığında Baydemir'e yönelik eleştiriler daha anlamlı hale gelir. Bu açıdan Kürt siyasetinin asıl problemi “silah” gücüyle “PKK”nın sivil Kürtler üzerine kurmuş olduğu vesayettir. Bu vesayete Kürtler içinde gönüllü olanların çokluğu bunu haklı çıkarmaz.

Ki bunun en güzel açıklamasını Öcalan'ın Baydemir'e yönelik eleştirisindeki; “…Silahlı mücadele olmasaydı, o koltukta 2 ay bile oturamazdı” sözleriyle yapıyor. Haklı ve güçlü olmayı “silah”a bağladığınızda, tek gücünüz o olur ve onun dışındaki bütün alternatifler sizin için tehlike halini alır. Baydemir'in açıklamalarının hem Kandil'i hem de İmralı'yı rahatsız etmesi bu yüzden. O yüzden Kürt siyasetinde kalıcı bir siyasi figür yoktur. Leyla Zana'dan Feridun Yazar'a, Ahmet Türk'ten Aysel Tuğluk'a bu gerçeklik değişmemiştir.

Kürt sorununun demokratik çözümünün konuşulduğu bugünlerde, silahı elinde tutanlar, güçlerini korumak istiyorlar. Bunun için, sivillerin seslerinin hiçbir önemi yok. Bunu sivillerin Kürtlerin sessiz kalması ise ayrı bir sorun.

Türkiye'nin askeri vesayetini kırma yönünde en önemli eşiği 3 generali görevden alarak aştığı bugünlerde, Kürtler kendi üzerindeki PKK vesayetini kırmak için adım atmayı daha ne kadar erteleyebilir? Türk siyaseti asker vesayetini kırarken, Kürt siyasetinin üzerinde PKK vesayeti daha ne kadar kabul edilebilir?