Ne kazandığını bir anlasa garibim...

Çok önemli günler yaşıyoruz. 9 Eylül İzmir''in kurtuluşuydu. Edremit, Bornova, Menemen de aynı tarihte.

10 Eylül''de Orhangazi; 11 Eylül''de Bursa, Gemlik''le beraber, Foça ve Seferihisar kurtulmuş.

Senelerden beri bu tarihlerde törenler yapılır, beldelerin düşman işgalinden kurtuluşu kutlanır.

12 Eylül ise Türkiye''nin kurtuluşu.

Dün sabahtan itibaren Türkiye yeni bir döneme uyandı.

Otuz yıl önceki darbenin ürünü olan anayasa, halkın iradesiyle önemli ölçüde değiştirildi.

*

Muhalefet itiraz etmeseydi, bu değişiklik, halkın seçip Ankara''ya gönderdiği vekiller aracılığıyla yapılmış, çoktan yürürlüğe girmiş olacaktı.

Bunca gürültü, bunca masraf, bunca telaş ve heyecan yaşanmadan, soba üstünde kızarmış ekmeğe tereyağ sürer gibi halledilecekti.

Ağustos sıcağında, oruçlu halde, meydandan meydana koşulmayacaktı.

*

Şimdi Yüksek Seçim Kurulu, mahkeme masrafını davayı kaybedene yükler gibi, referandum mesarifini muhalefetten tahsil etmek istese haksızlık etmiş sayılmaz.

Şaka şaka, öyle bir şey olmaz... Rahat.

*

Muhalefet neden hep muhalefette?

Erdoğan, bu referandumun galibi olarak, Özal ve Demirel''in rekorunu niçin ve nasıl kırdı?

İşte bu gibi soruların cevabı, 12 Eylül''deki sandık sonuçlarında gizli.

Halkın beklentilerini anlayamayan, ihtiyaçlarından bihaber olan, sandıktan yenik çıkar.

Bu kadar basit...

*

"Halk yönetime el koydu."

Dünkü gazete manşetlerinin hepsi çok güzeldi ama bendeniz Star''ın bu manşetini çok sevdim.

Otuz yıl öncesindeki darbe şakşakçısı manşetlerin cevabı.

İnsan hayatı için otuz yıl uzun bir süre sayılabilir; ancak ülkelerin tarihi içinde otuz yıl kısacık bir dönem.

Dün itibariyle, o ayıplı dönem kapanmış oldu.

Kimlerin milletvekili olacağına değil, anayasanın değişmesine karar verdik, yönetime daha yakından katıldık; tepemizdeki yasaların ''ana''sına müdahale ettik.

*

Oylamadan önce "Yetmez ama evet" diyenler, şimdi "Evet ama yetmez" diyorlar.

Ne kadar güzel söylüyorlar.

Sandıktan "Evet" çıktı fakat daha yapılacak çok iş var.

"Yeni bir gün doğdu, merhaba..." dedikten sonra oturup istirahat edecek değiliz.

Daha fazla çalışmak, daha fazla terlemek zamanıdır.

*

Hayatını iki kelimeyle kazanan Erkan Yolaç''ı hatırlayalım.

Siyah beyazlı ekran dönemlerinden itibaren "Evet-Hayır" yarışması yaptı senelerce.

O iki kelimeden birini söyleyen kaybediyordu.

"Evet dediniz kaybettiniz... Hayır dediniz kaybettiniz..."

Bu defa hayır diyen de kazandı, evet diyen de.

Anayasa değişikliği, yalnız kabul edenler için geçerli değil. Herkes aynı şemsiyenin altında...

Dağdaki çoban da, ekrandaki manken de, kürsüdeki hoca da, sıradaki öğrenci de.

*

"AKAPE''nin anayasına hayır deyin" diye meydan meydan dolaşıp gırtlak patlatanların da şimdi "Bu bir güven oylaması değildir" açıklamalarını da zevkle takip ediyorum.

Harika konuşuyorlar... Az daha "Galiptir bu yolda mağlup" diyecek de ya dili varmıyor, ya o sözden haberi yok, ya da ne kazandığını bilmiyor.