erör örgütünün son menfur saldırısı, artık terörizmle yaşamayı öğrenmek yerine, onunla nasıl başa çıkılması gerektiğini öğrenmeye ihtiyacımız olduğunu çok acı bir şekilde bize kavratmıştır. Terör örgütüyle ilgili değişik analiz ve yorumların yapıldığı bugünlerde cevabını bulmamız gereken sorular, aslında çok karmaşık ve soyut sorular değildirler. Cevaplarını aramamız gereken sorular, temel sorulardır. Soruların temel olması, elbette onların basit cevapları olduğu anlamına gelmemektedir. Bilakis cevabı en zor olan sorular, temel ve yalın olanlardır.
Terör örgütünü tartışırken sormamız gereken en temel soru şudur: Otuz yıla yakın bir süredir başımıza olmadık belalar açan, tarifsiz acıları tecrübe etmemize neden olan ve ülkemizin insan, para, fırsat ve zaman kaynaklarının verimsiz ve gereksiz bir şekilde yok olmasına neden olan terör örgütü nasıl var oldu?
Bu sorunun cevabını bulmak için uzun analizler yapmak yerine, dürüst ve samimi bir özeleştiri olarak şu itirafta bulunmamız gerekmektedir: “Farklılıklarımızın barışçıl bir şekilde tecrübe edilmesine olanak veren, toleransı şekli olarak değil derinlikli olarak içselleştiren, toplumun doğal gelişimine dayanan, bireysel hak ve özgürlükleri güvence altına alan, herkesin mutlu olmak için kendisi için iyi olanın ne olduğunu özgürce keşfedebildiği hukuk, özgürlük, demokrasi, çoğulculuk ve refah değerlerine dayanan barışçıl ve çoğulcu bir sosyal yapıyı oluşturmakta başarısız olduk.”Özgürlük, çoğulculuk, demokrasi ve refah alanlarındaki başarısızlığımızın sonucu olarak terör örgütü ortaya çıkmıştır.
Kendisini var kılanın ve besleyenin bu başarısızlığımız olduğunun farkında olan terör örgütü; demokrasi, hukuk, refah ve özgürlük konularındaki mevcut yetersizliğimizi gidermeye yönelik olumlu adımları ve atılımları kesintiye uğratmaya çalışmaktadır. Çünkü özgürlük, demokrasi ve hukuk temelinde barışçıl ve çoğulcu bir şekilde bir arada yaşamamıza olanak veren liberal bir sosyo-kültürel ortam ve hukukla sınırlı bir devlet yapısı yaratmadığımız sürece, terör örgütü bizi can evimizden vurmaya devam edecektir.
Son Dağlıca saldırısının ortaya koyduğu üzere, terör örgütü sadece sansasyonel eylemler gerçekleştirmenin peşinde değildir. Bu sansasyonel eylemlerin arkasında, terör örgütünün gerçekleştirmek istediği köklü hedefler vardır. Dağlıca saldırısıyla terör örgütü, Alevi, Sünni, Türk, Kürt, liberal, muhafazakar, milliyetçi, sosyalist ve seküler gibi sıfatlarla nitelenebilecek farklı sosyal grupların barış içerisinde bir arada yaşamalarını imkansızlık düzeyine getirmeyi hedeflemektedir. Barış içerisinde bir arada yaşama seçeneğinin imkansızlaştığı bir ortam içerisinde terör örgütü, Ortadoğu'daki bütün Kürtlerin tek güçlü uluslararası temsilcisi konumuna gelmenin planlarını yapmaktadır.
Terör örgütleriyle mücadelede militer ve polisiye tedbirler gerekli olmalarına rağmen, tek başlarına yeterli değildirler. Terörizmle mücadelede hukuk, demokrasi, refah ve özgürlük alanlarında genişletici adımların atılması, terör örgütlerini sosyal alanda marjinalleştirmekte ve etkisizleştirmektedir. Bu durumun çok iyi farkında olan terör örgütleri, genelde bir terör ve korku havası yaratarak, güvenlik kaygılarının özgürlük ve hukukun önüne geçeceği, polisiye ve militer politikaların bütün topluma hükmettiği otoriter bir sosyal ve siyasal yapının oluşmasını isterler. Militer ve polisiye politikaların topluma hükmetmesi, terör örgütlerini etkin bir taraf ve aktör durumuna getirmektedir, çünkü bu otoriter ortamda bir tarafta kendileri, diğer tarafta ise askerler ya da polisler vardır.
Hukuk, demokrasi, özgürlük ve refah alanlarında son beş yılda yapılanlar, terör örgütünün sosyolojik tabanında çözülme ve marjinal bir Stalinist örgüte dönüşme sürecinin önünü açmış bulunmaktadır. 22 Temmuz ve referandum sonuçları, Kürtlerin, terör örgütünün etnik milliyetçilik ideolojisine değil, insan hakları, bireysel özgürlükler, refahın gelişmesi ve dünyayla bütünleşmeyi daha çok öne alan değerlere ve politikalara destek verdiğini ortaya koymaktadır. Kürtlerin, terör örgütünden ziyade bugünkü iktidar partisinin demokrasi, hukuk, özgürlükler ve AB konularındaki politikalarına destek vermesi, terör örgütünün zihinsel haritasını alt üst etmiştir. Çünkü terör eylemlerine başladığından beri ilk defa karşısına asker ve polis değil, sivil bir siyasi parti çıkmakta ve bu parti uygulamalarıyla Kürtlerin siyasal ve sosyal desteğini kazanmayı başarmaktadır. Aslında terör örgütü için sonun başlangıcı, işte ortaya yeni çıkan bu siyasi ve sosyal tablodur.
Kim ne derse desin, son terör saldırısının şu andaki hedefi AK Parti hükümetidir. Gerçekleştirilen son ölümcül terör eyleminin amacı, mevcut hükümete ölümcül bir yanlış yaptırtmaktır. Mevcut hükümetin demokrasi, hukuk, refah ve özgürlükler alanında yapmış olduğu reformları rafa kaldırmasını, Kürt sorununu kendi sivil denetiminden çıkararak, tekrar güvenlik bürokrasisine bırakmasını en çok terör örgütü istemektedir. Son terör saldırısıyla örgüt, hükümeti acele ve hazırlıksız bir şekilde Kuzey Irak'a operasyon yapmaya zorlamaktadır. Hazırlıksız ve acele olarak verilecek bir operasyon kararının maliyetinin bu hükümete çıkacağını ve ortaya çıkması muhtemel maliyet karşısında mevcut hükümetin artık iktidarda kalamayacağını terör örgütü çok iyi hesaplamaktadır. Daha da önemlisi aceleye getirilmiş bir operasyonun maliyetinin sadece mevcut siyasi iktidarı çökertmekle sınırlı kalmayacağını aynı zamanda gelecek hükümete de istikrarsız bir tablo bırakacağı öngörüsüne de terör örgütü sahip bulunmaktadır. Ülkenin bugününü ve yarınını felç edecek siyasi ve sosyal gelişmelerin önünü açmak, terör örgütünün şu anda gerçekleştirmeyi istediği en önemli amaçtır.
Mevcut hükümeti işlevsiz kılmak suretiyle ülkenin son yıllarda kaydettiği önemli kazanımları ortadan kaldırmayı amaçlayan terör örgütünün, uzun vadedeki en tehlikeli hedefi ise Kürtlerle Türkleri artık bir arada yaşayamaz hale getirmektir. Terör örgütü, Kuzey Irak'a yapılacak muhtemel bir operasyonla Türkiye'nin PKK'yı bahane ettiğini, asıl hedefin Ortadoğu'daki bütün Kürt toplulukları olduğu propagandasını yapmaktadır. El-Kaide'nin kendisini bütün Müslümanların global temsilcisi haline getirmeye çalışması gibi, terör örgütü de kendisini Ortadoğu'daki bütün Kürtlerin tek uluslararası temsilcisi haline getirmeye çabalamaktadır. El-Kaide nasıl Müslümanları temsil etmiyorsa, terör örgütü de çok küçük bir azınlığın desteği dışında bütün Kürtleri temsil etme hakkına sahip değildir. Böyle bir kolektif temsil iddiası, bir yalandan öte anlam taşımamaktadır.
Terör örgütü; demokrasi, hukuk, barış, özgürlük, çoğulculuk ve refah değerleri etrafında stratejik derinliğe sahip, barışçıl bir şekilde bir arada yaşama projesi etrafında birbirine entegre olan Kürtler ve Türkler karşısında yok olacağını çok iyi bilmektedir. Muhtemel bir Kuzey Irak operasyonunu Türklerin Kürtleri topyekûn yok etme savaşı olarak sunan terör örgütü, aslında iki halkın barış ve hukuk içerisinde bir arada yaşamak yönündeki taleplerini anlamsızlaştırmaya ve önemsizleştirmeye çalışmaktadır.
Son terör saldırısı, bugünümüze ve geleceğimize yapılmış, iyi planlanmış, kısa ve uzun vadede hedefleri olan stratejik nitelikte bir saldırıdır. Bu saldırıya verilecek cevap, militarizme davetiye çıkarmak ya da bir nasyonalizm çılgınlığı yaratmak değildir. Terör örgütünün bu stratejik eylemle hedeflediği gelişme, toplumun militarizme ve nasyonalizme teslim olmasıdır. Bu stratejik tuzağa, toplum olarak demokrasi, özgürlük, hukuk, çoğulculuk, barış ve refah değerleri etrafında geliştireceğimiz, sosyal farklılıkların tanındığı ve bir arada yaşadığı bir özgürlük ve hukuk projesiyle cevap vermeliyiz. Başka bir ifadeyle barış içinde bir arada yaşayabileceğimiz bir “modus vivendi” oluşturmak, şu anda hepimizin önündeki en büyük meydan okuma olarak durmaktadır.
*Yard. Doç. Dr. Süleyman Demirel Üniversitesi Öğretim Üyesi
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.