Bir okurumuz TODAİE'nin Kamu Yönetimi Yüksek Lisans Programı'na katılmaya hak kazandığını, ancak kurumu izin vermediği için programa başlayamadığını, daha sonra dava açtığını ve mahkeme kararı ile programa başlayacağını belirttikten sonra harcırah alıp alamayacağını sormaktadır.
TODAİE Kamu Yönetimi Yüksek Lisans Programı'na katılanlara ilişkin kurumlarımızın farklı kararları bulunmaktadır. Aşağıda üç kurumumuzun görüşlerine yer verildikten sonra bir değerlendirme yapılacaktır.
Örneğin, Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü'nce Adalet Bakanlığı'na yazılan, 18.4.2005 tarihli ve 6901 sayılı yazıda, TODAİE'nin açtığı kamu yönetimi yüksek lisans programına katılmaya hak kazanan hakim ve savcılara 6245 sayılı Kanunun 42'nci maddesinde öngörülen esas ve usuller çerçevesinde geçici görev yolluğu ödenebileceği belirtilmiştir.
Ancak Sayıştay'ın konuya ilişkin kararı farklı bir içeriktedir. 07.06.2005 tarihli ve 27986 sayılı Sayıştay Temyiz Kurulu Kararı'nda, 6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun 37'nci maddesine atıfta bulunulmuştur. Söz konusu bu madde şu şekildedir:
"Meslekî bilgilerini artırma amacıyla memuriyet mahalli dışında açılan kurs veya okullara gönderilenlere, bu Kanuna göre geçici görev gündeliği verilir"
Sayıştay Başkanlığı, bu maddeye dayanarak harcırah ödemesinde bulunulabilmesi için ilgili kursun, şahsın mesleki bilgisini arttırıcı özellikte olması diğer bir deyişle, hizmetiçi eğitim kapsamında yer alması gerektiğini belirtmiştir. Bir kursun hizmetiçi eğitim kapsamında değerlendirilebilmesi için de, kursa katılan personelin çalıştığı kamu kurumu tarafından usulüne uygun olarak hazırlanmış bir hizmet içi eğitim yönetmeliğinin bulunması ve bu yönetmelikte, söz konusu kurumdaki eğitim programlarına katılmaya imkan veren bir hükmün yer alması gerektiği, söz konusu Sayıştay kararında belirtilmiştir.
Kararda yer alan bir husus ise çok daha önemlidir. Sayıştay, geçici görev yolluğuna hak kazanabilmek için programa katılmanın idarenin takdir ve onayı ile gerçekleşmiş olması şartına bağlı olduğunu belirtmiştir.
Tüm bu gerekçeler sonrasında karar şu şekilde bitirilmiştir:
"Açıklanan nedenlerle, Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü'ne devam eden devlet memurlarına, 6245 sayılı yasanın 37'nci maddesi hükümleri dairesinde geçici görev yolluğu ödenebilmesi, memurun kurumu tarafından 657 sayılı Yasa'nın 214'üncü maddesi uyarınca ve Devlet Memurları Eğitimi Genel Planı ile belirlenin esaslar doğrultusunda hazırlanmış bir hizmet içi eğitim yönetmeliğinin bulunmasına ve bu yönetmelikte, anılan enstitüdeki eğitim programlarına katılmaya imkan sağlayacak bir hükme yer verilmiş olmasına ve ayrıca, memurların söz konusu enstitüdeki eğitim programlarına katılmalarının, kurumlarının isteği ile gerçekleşmesine bağlı bulunmaktadır. Bu şartlar yerine gelmeden TODAİE'ye devam eden AGM Başmühendisliği'nde mühendis olarak çalışan …'e geçici görev yolluğu ödenmesine imkan bulunmamaktadır."
TODAİE Kamu Yönetimi Yüksek Lisans Programı'na katılanların harcırahlarına ilişkin Danıştay'ın görüşü ise Sayıştay'ın tam aksi yöndedir. Danıştay Beşinci Dairesi'nin, E.No:1997/1377, K.No:2000/339 sayılı Kararında, geçici görev gündeliği ödenmesi gerektiği belirtilmiştir. Danıştay'ın bu kararında, 14.8.1985 günlü, 28 sayılı Harcırah Kanunu Genel Tebliği'nin, bazı kursların değerlendirilmesine ilişkin (B) Bölümünün 3. fıkrasında yer alan "anılan Enstitü programına katılan personele gündelik ve yol masrafı ödenmeyeceği" yolundaki hükmün, Danıştay Beşinci Dairesi'nin 26.5.1987 günlü, K:1987/843 sayılı kararıyla iptal edildiği anımsatılmış ve davalı idarenin "davacının anılan kursa kendi isteği ve iradesiyle sınava girip kazanmak suretiyle katıldığını; davacının istediği geçici görev gündeliğinin verilebilmesi için Bakanlıkça gönderilmiş olması gerektiği" yönündeki itirazına itibar edilmemiştir.
Görüldüğü üzere Sayıştay ve Danıştay bu konuda farklı düşünmektedir. 1982 Anayasası'nın 160'ıncı maddesinde; "….Vergi, benzeri malî yükümlülükler ve ödevler hakkında Danıştay ile Sayıştay kararları arasındaki uyuşmazlıklarda Danıştay kararları esas alınır" hükmü yer almaktadır. Bu hüküm; vergi ve benzeri mali yükümlülükler şeklinde bir sınırlama getirdiğinden, yazımıza konu geçici görev harcırahının bu kapsamda olmadığını düşünüyoruz.
Bize göre, Sayıştay Temyiz Kurulu'nun harcırah ödenmesi yönündeki kararı, kararda yer alan gerekçeler daha doğru görünmektedir.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.