Açlık ve silah

Büyük orandaki açlık dolayısıyla ölümler bizde insani duyguları harekete geçirmeyen alışılmış şeyler oldu. Bununla birlikte hiç kimse kesinlikle haber pencerelerinin bize gösterdiği çoğunluğu çocuklar olan açlık kurbanlarının manzaralarıyla yüzleşmek istemiyor. Bu zalim ve anlaşılmaz bölüşümün görüntülerini gördüğünde, düşünceler insanı özünün sorgulamasına götürüyor. Ve insanın kendisini canlı türünün en üstünü gösteren söylemden şüphe duymaya götürüyor.

Afrika'daki feci açlıktan bahseden raporlar, oradaki annelerin 'çocuk katli' gerçekleştirdiklerini yazıyorlar. Küçük çocuğunun önünde açlık içerisinde azap çekmesini gören annenin elemi anneyi çocuğunun ıstırabına kendi elleriyle son vermeye itiyor. Bunun yolu onu çöle bırakıp uzaklaşmak. Belki de herhangi bir mucize eseri kurtulmasını sağlamak için yapıyor bunu. Beklide kendinden bir parçanın her hangi bir yerde yaşıyor olabilme hissini korumak için... Belki de onunla bir şekilde karşılaşacaktır...

Yorumcuların sundukları çözümler aşağı yukarı şu ibarelerle başlıyor: 'gerekir', 'olmalı', 'ön görülere göre'. Ben de temenniden başka bir şey yaptığımı, yapabildiğimi hissetmiyorum. Ancak yazı beklide silahların egemen olduğu bir zaman diliminde insani duyguları harekete geçirir.