Dünyayı kandırıyorlar

LONDRA- The Independent gazetesi, Çeçenistan'ın başkenti Grozni'den kaçmayı başaran 24 yaşındaki ekonomi öğrencisi Musa Mazyev'in acı deneyimlerine manşetinde yer verirken, Mazyev, Rusya'nın sivillerin Çeçenistan'ı terketmesi için "güvenli koridor oluşturduğu" yolundaki açıklamalarını yalanladı. Geçen iki hafta içinde çok ağır bir borbardımanın altında kaldıklarını ve sadece kendi yaşadığı sokakta 10 kişinin öldüğünü belirten Mazyev, tam namaz vaktinde bombalanan bir camide kendi kuzeninin de aralarında bulunduğu çok sayıda kişinin şehid olduğunu söyledi. Mazyev, Grozni'de yaşadıklarını şöyle anlattı: "Cami füze saldırısıyla yerle bir oldu. Öğle namazı vaktiydi ve kuzenim de camideydi. Cesetler patlamanın etkisiyle camiden dışarı fırlamıştı. Kuzenimin başının ön kısmında 4, arka kısmında ise iki şarapnel yarası vardı. Cenaze töreni yapamadık. Sadece yıkayabildiğimiz kadar cesedi yıkadık, kefenledik ve defnettik. Evimin çatısı da aynı bombardımandan nasibini aldı. Ruslar, Grozni'deki sivillerin kenti terketmeleri için havadan kağıtlar attıklarını söylüyorlar ancak bu yalan. Kağıtları gördüm. Hepsi savaşçılara yazılmış. Silahlarını bırakıp Grozni'yi terketmelerini söylüyor. Kağıtlar üzerinde güvenli koridorlar ya da sivillerle ilgili tekbir kelime bile yok." Mazyev, kağıtlarda "Sevgili mülteciler, 11 Aralık'a kadar Pervomaskaya kontrol noktasına gelin. Eğer inanmıyorsanız öldürüleceksiniz" yazdığını anlattı. Musa, kentte bulunan herkesin "savaşçı" kabul edildiğinin bilindiğini, bu nedenle halkın kentten dışarı çıkamayacağını anladığından tek çare olarak "Çeçen savaşçılarına" katılmayı gördüğünü ifade etti.

Mazyev, Ruslar'ın silahları ile ilgili şu bilgileri verdi: "Bir bomba gördüm. üzerinde 'Anneden oğluna, 1941' yazıyordu. 1941'de yapılmıştı ve çok büyüktü. Tek parça halinde düşen bomba patlamamıştı. Yaklaşık 3 metre uzunluğunda ve 1 metre genişliğindeydi. Bombayı görmek için toplanan insanlar, 1941'de yapıldığını anlayınca gülmeye başladılar. Ruslar'ın yeni silahlarının olmadığını düşünüyorlardı. Bir evin mahzeninde ilk başlarda 50 kişi kalıyorduk, sonra sayımız 30'a düştü, bir kısmımız Staraya Sunzha'ya gitmek üzere ayrılmıştı. Kalan 30 kişinin çoğunluğu yaşlı insanlardı, aralarında hiç çocuk yoktu. Oradan ayrıldığımda hala kalan insanlar vardı. Ancak yiyecekleri ve suları tükenmişti. Gaz yoktu ve hava çok soğuktu. Yemek pişirmek için bile ateş yoktu. "Ruslar bombalamaya başlayınca savaşın uzun süreceğini anlamış ve yiyecek stoklamıştık. Mahzende hiç elektrik yoktu. İki hafta boyunca karanlıkta hiç kıpırdamadan kaldık, çünkü başımızın üstünden sürekli bombalar geçiyordu. Sokaklarda hiç insan yoktu ancak, halkın çoğu mahzenlerde, bodrumlarda kalıyordu."

Rüşvet vererek kentten ayrılma imkanı bulduklarını, havanın çok soğuk ve karınlarının aç olması sebebiyle güçlükle yol aldıklarını söyleyen Musa, sınırdan geçene kadar başına gelenleri şöyle anlattı: "Yürüyerek yol alıyorduk. Ama karnımız açtı ve hava buz gibiydi. Sürekli patlama sesleri, başımızın üzerinden geçen füzeler sinirlerimizi bozuyordu. Kontrol noktasına vardığımda, yaklaşık 50 kişi vardı. Ama sadece kontrol noktasında 100 Rus askeri gördüm, çalılıkların arasında ise kaç tanesinin bulunduğunu bilmiyorum. Tankları, Grad füzeleri ve diğer silahları vardı. Yanımda sıcak su ve traş malzemeleri olmadığından Grozni'deyken traş olamamıştım. Askerler sakalımdan şüphelenmişlerdi. Savaş ya da dövüş izi bulmak ümidiyle ellerime ve omuzlarıma baktılar. Beni diğer kadınların ve eşimin önünde belime kadar soydular. Sonra komutan geldi ve pasaportumu göstermemi istedi. Bilgisayardan adımı kontrol edeceklerini söylediler."

"Vagon gibi yere girdiğimizde bilgisayar diye bir şey yoktu. Eşimi getirmelerini istedim. Bana eşimin öldüğünü söylediler. Bunu yapmaları halinde ölene kadar intikam peşinde koşacağımı söyleyince eşimi de getirdiler. Param olup olmadığını sordular ve eşimle benim geçebilmem için 1000 ruble ve 4 şişe votka istediler. Sınırdaki askerler, Grozni'ye girmeleri halinde şehir halkının 3'te birini öldüreceklerini söylüyorlardı. Sınırı geçerken, oradaki erkeklere para sorduklarını duydum. Paraları olmayanlara 'Paran yoksa, eğer güzelse karın da olur, annen de olur' diyorlardı. Bir yabancının gelip annenizle, kız kardeşinizle ilgili benzeri sözler söylemesi çok aşağılayıcı. Bir Çeçen bir başka Çeçen'e bunun yarısını söylese, birinden biri ölürdü."