Yan Ayşem yan

Artık Gezi konusunu geride bırakalım, gerçek geziye çıkalım dedik, düştük yola.

Çok önceden planladığımız bir yolculuk böylece başladı. İlk durak Burgaz, sonra Varna, ardından Silistre, Rusçuk, Şumnu…

Her şeyden önce sınırdan geçmek gerek.

Peş peşe dizilmiş kapılarda biz sıra bekleme, pasaport kontrolü ile uğraşır, bilgisayar sisteminin açılması için vakit harcarken, hemen üstümüzde kuşlar, sınırın bir o tarafına bir bu tarafına serbestçe uçuşup duruyorlar.

Onların ne pasaport sorunu var, ne vize.

Şu insanların kuş kadar aklı yok.

*

Edirne Valiliği komşularla yakından ilgileniyor. Bilhassa kültür ve sanat alanında ilişkilerin gelişmesi için Balkanlar, Rumeli, Batı Trakya"da yaşayan kardeşlerimizle bağların güçlenmesi için azami gayret gösterildiğini hemen kaydetmeliyim.

Şair, yazar ve sanatçılarla buluşma programı çerçevesinde, ekip halinde köyleri şehirleri dolaşıyoruz.

Ülke baştan başa yeşil.

*

Burgaz"da otel önünde bir kedi, kendine bir oyuncak bulmuş.

Dikkatli bakınca bir kelebek olduğunu fark ettim.

Onunla oynadı durdu.

Bir bırakıyor, bir saldırıyor.

Kelebek uçmaya çalıştıkça yakalıyor.

Sonunda kelebek hareket etmez oldu.

Başta sandım ki öldürdükten sonra onu yiyecek.

Yanılmışım; kelebek cansız kalınca, bıraktı gitti.

Devletler arasındaki ilişkiler de bazen buna benziyor.

*

Bölgedeki köyler o kadar güzel ve insanlar o kadar sıcak ki uzun zamandır görüşmediğimiz akrabalarımızla buluşmuş gibiyiz.

Eski adı Akkadınlar olan Dulovo"da bir karşılama programı hazırlamışlar, bizi türkülerle karşıladılar.

Seçilen türküleri özellikle belirtmek isterim.

Meşeli dağlar meşeli, Gesi bağları, Sabah ile sabah ile, Elleri kınalı, gözleri sürmeli, Ekin ektim çöllere yoldurmadım ellere, Gelin misin kız mısın, Nar danesi (Dünyada sevmeyenler ahrette neye yarar), Beni bugünlere getiren annem, Sıkı sıkı sarmalı, Evreşe yolları, Dere geliyor dere, Bugün bize pir geldi…

*

Kusursuz çalıyor, harika söylüyorlar.

Türkülerle karşılanmak ne kadar şık, ne kadar etkileyici, anlatamam.

Mahalli kıyafetlerin güzelliğini fotoğrafsız ifade etmek imkânsız.

Sahneye yakın oturmuştum.

Koro ve saz heyeti üç dört eserden sonra değişiyordu.

Davulun sesi uzaktan hoş gelir derler ya, inanın yakından da hoş geldi.

*

Buradan Türkiye nasıl görünüyor sorusunun cevabı birkaç cümleye sığmaz, kitaplar doldurur.

Çeperce köyünden geçerken bakkal dükkânı önünde yan yana oturmuş teyzeler görünce hemen durduk.

Hal hatır sorduk, ellerini öptük, sohbet ettik.

Nasılsınız, iyi misiniz, var mı bir sıkıntı?

"Yok be kızanım" dedi Ayşe Teyze, "Ne sıkıntı olacak? Biz kırk yılanla barışıkız."

*

Dereköy"den Latif Mustafa Burgaz"da lise öğrencisi. Bize rehberlik etti, köyleri tanıttı, hikâyesiyle birlikte türkülerini söyledi.

İşte Dereköy"ün Ayşesi:

"Daskodna"nın meşesi, Yandı yürek köşesi, Beş delikanlı ağlattı, Dereköy"ün Ayşe"si.

Gökte yıldız yüz altmış, Mustafa uykuya yatmış, Mustafa uyku uyurken, Ayşe de yanından kaçmış.

Yan Ayşem yan…

Kara tren gelecek, Acı duman verecek, O trenin içinden, Benim Ayşem gelecek…

Yan Ayşem yan…"

*

Akkadınlar"da Hatice İbramova "Geldiğinize çok memnun olduk. Nihayet bizi hatırladınız. Geç kaldınız, sizi çok bekledik" dedi.

Saate baktım, hakikaten geç kalmıştık. Yüz otuz yıl kadar.