Rusya bu savaşı kazanamayacak

Rus kaynaklarına dayanan enformasyonun aksine Rus ordusu Çeçenistan'da büyük zayiat veriyor. Yüksek düzeyli subaylar da dahil, birçoğu Çeçenler'e esir düşmüş. Esir askerlerin ifadeleri Rusya'nın bu savaşı hiçbir zaman kazanamayacağını gösteriyor. İşte birkaç örnek:

Şarlstov Aleksandr. 19 yaşındayım. Sibirya asıllıyım. Özel hava birliklerinde bir yıl önce askerlik hizmetine başladım.

14 asker ve iki subaydan oluşan bir mangadaydım. Girdiğimiz bir çatışmada ben ve bir arkadaşım yaralandık. Diğer arkadaşlarımızın hepsi öldü. Ve esir düştük. Önce Dağıstan'daki askeri birliğimizden iki askeri konvoyla iki ayrı grup halinde çıktık. Vedeno bölgesinden Çeçenistan sınırına vardık. Her konvoy 14'er kişiden oluşuyordu. İki ayrı noktadan kente girecektik. Gün boyu yürüdük. Geceyi Çeçenistan'da geçirdik. İkinci gün de yürüyüşe başladık. Sabah saat 10.00'da mücahidlere ait bir jeep göründü. Oysa yüksek tepelerden bizi kollayan askerlerimiz vardı. Arkasından karşılıklı ateş başladı. Hangi tarafın başladığını bilmiyorum, ama konvoydaki bütün arkadaşlarımız öldü.

Çeçenistan içlerine girerek 15 km. yol alıp Videnov'da bir başka grupla buluşmaktı. Mücahidlerin yerlerini ve yolları keşfetmekti.

Bizim subayımız Rus ordusunun birinci savaştaki yanlışları bir daha tekrar etmeyeceğini söylüyor ve yeni bir strateji takip edeceğimizi söylüyordu. Ama gördüğünüz gibi bizim manga olduğu gibi öldürüldü, biz de esir düştük. Yani yeni bir strateji yok.

Moralleri yok. Her biri bir an önce kaçmayı arzu ediyor. Veya askerlik süresinin bir an önce bitmesini. Açlık ve soğuk var. Yiyecekler askerden önce subaylara gidiyor.

Bilmiyorum. Kışlalarımızdan çıktıktan sonra radyo televizyon izleyemiyoruz. Hiçbir şey bilmiyoruz.

Adım Şarokin Dima. 27 yaşındayım. Moskova'nın bir banliyö semtinde yaşıyordum. Evli değilim. Hıristiyan'dım. Ama hamdolsun şimdi Müslüman oldum. Adım da artık Yusuf. Daha önce askeri istihbaratta subaydım.

Birçokları gibi biz de Çeçenistan'a gönderildik. Amacımız Çeçen mücahidler hakkında bilgi toplamaktı. Elektronik tamirci olarak Çeçenistan'a yerleşecektim. Moskova'dan bir arkadaşımla birlikte Grozniye doğru trene bindik. Sınırda Çeçenler'in kontrolü esnasında yakayı eleverdik.

Rusya'da iken İslam'ı tanımıyor ve bilmiyordum. Esir düştükten sonra Komutan Hattab'ın evine getirdiler beni. Evinde İslami kitap ve yayınlar vardı. Onları okuma fırsatım oldu. Bir de mücahidleri gördüm. Sadece Allah için varlardı. Bizim ordumuzda olduğu gibi içki, hırsızlık vs. yoktu. Ordumuzun içinde bulunduğu çirkinlikleri anlatsam bitiremem. Allah'a hamdolsun bana bu dine girmeyi nasip etti. Şimdi bütün bildiklerimi mücahidlere sunacağım ve Ruslar'a karşı savaşacağım.

'ÇEÇENİSTAN'DAN ER GEÇ ÇIKACAĞIZ'

Adım Aleks Kalkin. Gizli askeri numaram 466-1571. Evli bir çocuk babasıyım. Ukrayna doğumlu, 49 yaşındayım. Rus Askeri İstihbarat Servisi'nde teğmen rütbesinde subayım. 92-154 nolu gözetleme birliğinde komutan yardımcısıyım.

Beniyurt bölgesinde Çeçenler'e esir düştüm. Askeri bir konvoyla Çeçenistan'a geldik. Sınırda Çeçenler bize Çeçence soru sordular. Cevap veremedik. Ve silahlı Çeçenler tarafından esir alındık.

Beniyurt bölgesine konuşlanmaktı. Yanımızda otomatik silahlar gizlemiştik. Asıl işimiz bölgeye bizden sonra yerleşecek 7 kişilik bir ekibe hazırlamaktı. Onlar buraya uzaktan kumanda ile patlatılacak türden bombalar yerleştirecek, mücahidlerin geçecekleri yolları mayınlayacaklardı. Bundan amacımız insanlar arasında korku ekmek ve kaos oluşturmaktı. Mücahidler arasında kargaşaya neden olmaktı.

Ruslar'ın Çeçenistan'da yeni bir stratejileri var mı? Ruslar'ın bu savaşta amaçları ne?

Bilmiyorum. Ama başaramadık.

Moralleri oldukça bozuk. Çünkü büyük bir kısmı savaşın adil bir savaş olmadığını biliyor. Hepsi bu savaşın çocuklara, kadınlara ve yaşlılara verdiği zararı gördüler.

Çeçenistan'dan er geç çıkacağız.

Daha çok geçmeden bu savaşı durdursunlar.