Barışın farkında mısınız?

17 yaşındayken, Terörle Mücadele Kanunu nedeniyle 1,5 yıl cezaevinde kaldı R.K. Başarılı bir öğrenci olan R.K, aylar sonra tahliye edilince 'özgür yaşam'a adaptasyonu denedi. Olmadı. 2012 yazının sonunda, 20'sinde dağa çıktı.

**

28 Aralık 2012 günü Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın, katıldığı bir televizyon programında Öcalan'la görüşmelere dair gelen soruya, 'Halen görüşme var. Çünkü netice almamız lazım' cevabıyla Barış görüşmelerinin yeniden başladığını öğrendik. Böylelikle hükümetin aracısız, doğrudan Öcalan'la görüştüğünü, müzakere aşamasında olduğumuzu öğrendik.

Ardından 3 Ocak günü İmralı Adası'na Öcalan'la görüşmek üzere giden Ahmet Türk ve Ayla Akat Ata, Öcalan'ın 'Bir gün bile kaybedecek zaman yok' dediğini söyledi. BDP'nin temaslarıyla Öcalan'ın doğrudan mesajlar iletebildiği bir 'Barış Süreci' gözlerimizin önünde tüm şeffaflığıyla belirdi. Bunca zaman bize çözüm ışığını gösterenlerle alay eden, '2013 kan içinde olacak' yazılarına itibar edenlere karşın reddedilmez, inkâr edilmez bir döneme girdiğimizi öğrendik.

Provokasyonların her an gerçekleşebileceği öngörülmesine rağmen 10 Ocak günü Paris'te gerçekleştirilen suikastler yine de barış taraftarlarını tedirgin etti. Fakat Diyarbakır'da düzenlenen cenaze töreninden gelen cevap tüm bu korkulara net bir cevap verdi: 'Savaşın Kazananı Barışın Kaybedeni Olmaz.'

Bozuk kosterler, barış görüşmeleri için peşi sıra çalışır oldu. Hakan Fidan adada bolca mesai yaptı, BDP heyetleri Kandil-İmralı arasında Barış dokudu. Ve tarihi Newroz günü… 21 Mart'ta Diyarbakır'da tarih yazıldı. Öcalan 'Silah değil siyaset' dedi. Milyonlarca insan Newroz'da barışı kutladı.

25 Nisan'da yine bir tarihi gün ile Kandil'de basın toplantısı düzenlendi. Türkiye'den birçok gazetecinin yer aldığı toplantıda Murat Karayılan, 8 Mayıs itibariyle PKK'nin Türkiye'den çekileceğini duyurdu. Ve Karayılan'ın söylediği gibi 8 Mayıs günü çekilme başladı.

Çekilme görüntülerinin birinde, R.K. da vardı. 17'sinde cezaevine giren, 20'sinde dağa çıkan. Akil insanlar heyeti oluşturuldu. Şehir şehir gezdi, toplantılar yapıldı. Kürt meselesinin barışçıl çözümü için kamuoyu desteğinin büyüklüğü gözler önüne serildi.

Süreç içerisinde yasalaşan 4. Yargı Paketi'nin ardından, Demokratikleşme paketi hazırlandı. Q,W,X özgür kaldı. Anadilde eğitimin önündeki sınırlar aralandı, ilkokul çocuklarının varlığını 'Türk varlığına' armağan ettiren ant zorunluluğu kaldırıldı, siyasi partilere Kürtçe propaganda serbestisi geldi.

Dönem içerisindeki tüm sert açıklamalar, Sinop ve Lice'deki provokasyonlara rağmen PKK silahlı eylem yapmadı.

16 Kasım günü, Diyarbakır Newroz'dan sonra ikinci bir tarihi güne ev sahipliği yaptı. Şivan Perwer geldi. Mesud Barzani geldi. Devlet Bakanı Kürtçe konuştu. Vaktiyle televizyonlarda Türkçe uyarlaması söylendiğinde dahi heyecanlanan Kürtlerin şarkılarını Başbakan en önden dinledi ve alkışladı.

Bütün bunlar hiç kolay olmadı. Paris'ten Nusaybin'e R.K.'nın yürüdüğü yol, her aşamada mayınlandı. Mayınlanmaya devam ediyor. Barışın en önemli aktörlerinden Adalet Bakanı Sadullah Ergin, katıldığı bir televizyon programında 'Bu coğrafyanın evlatlarını tekrar kendi köyünde, kendi kasabasında, kendi şehrinde yaşar hale getirmedikçe şartlar normalleşmez' demişti.

Uzun bir yürüyüşün sonunda, şimdi R.K. evine dönmeyi bekliyor. Biz de R.K'nın eve dönüşünü… Barış bir yıldır hayatımızın en orta yerinde. TSK operasyonu, PKK eylemi, kan, gözyaşı, hayatımızın uzağında. Her gün daha fazla yaşamın içine kök salıyoruz. Dertleri, talepleri siyaset aracılığıyla dile getiriyoruz. Silahı, savaşı, ölümü bir yıldır uzaklaştırdık.

Çok kanlı geçeceğini söyleyen başarısız kahinlere rağmen evlere ateş düşürmeden tamamlamayı başardığımız bir yıl geçirdik. Değerini bilelim diye hatırlatıyorum. Yaşamaya başladık. Farkında mısınız?