Başkan'ın Türkiye sevdası

Yoğun bir duygu sağanağı altında konuşmasına başlamıştı Başkan. Havaya uygun olarak duygusal bir konuşma bekleniyordu belki de Başkan'dan. Ama o öyle yapmadı. Beş yıl boyunca kendisini takip eden gazetecilerin de ifade ettiği gibi "Başkan'ın ne zaman ne söyleyeceğini önceden kestirmek çok güç" olduğu gerçeğiyle karşı karşıya idik bir kez daha.

HÜSEYİN BESLİ

"Bugün 26 Mart 1999. Öbür gün bayram..." sözleriyle başlayan konuşmasıyla "Allahaısmarladık" demişti Recep Tayyip Erdoğan... İstanbul'un ve benim Sevgili Başkanım. "Başkanım" söylemini bilinçli bir şekilde kullanıyorum kullanmasına ama bir teamüle uymak adına böyle davranmıyorum. Hani bizde öyledir ya: Ömründe, kısa ya da uzun bir kez bakanlık, milletvekilliği, başkanlık yapan birisi artık ömür boyu hep bakandır, milletvekilidir, başkandır. Benim "Başkanım" söylemini kullanmam bu anlamda değil. Sayın Başkan için çok rahatlıkla "Tayyip Bey" "Reis" "Eski dost" "Arkadaş" gibi hitap sözcükleri de kullanabilirim. Bunların hepsini kullanmaya geçmişim, ortak geçmişimiz müsaittir. Belki daha da anlamlı olabilir. Ama ben bütün bu mülahazalardan sonra yine de, bilinçli olarak hep "Başkanım" diyeceğim belki çok uzun, belki de kısa bir süre için.

Çünkü O'nun Başkanlığı meşru olarak sona ermedi. Bir nevi kolluk gücüyle gasbedildi. O'na Başkanlık görevini/unvanını veren halk geri alabilirdi ancak. İşte bu nedenle Tayyip Erdoğan hep "Başkanım" olarak kalacak.

Sevgili Başkan onbinlerce İstanbullu'nun binlerce araçlık bir konvoyla uğurlaması sonucu, normal şartlarda birbuçuk–iki saate alınacak bir yolu ancak altı saate alarak varabilmişti Pınarhisar Cezaevi'ne .... saatler 19.30 sularıydı. 26 Mart Cuma saat 19.30. İstanbul içinde emniyet güçlerinin başkanı taşıyan otobüsle hareket eden insanlara ve araçlara yönelik tüm engellemelerine rağmen insanlar Pınarhisar Cezaevi'nin önündeki alanı da hınca hınç doldurmuşlardı akşamın ayaza kesmiş soğuğuna rağmen. Öylesine bir yoğunluk ki sanki insanlar birbirine lehimlenmiş. Sayın Başkan alana geldiği otobüsten, "Allahaısmarladık" konuşmasını yapması gereken otobüse nerdeyse yarım saatte zor ulaşabildi. Aradaki mesafe en fazla yüz metreydi oysa.

Yoğun bir duygu sağanağı altında konuşmasına başlamıştı Başkan. Havaya uygun olarak duygusal bir konuşma bekleniyordu belki de Başkan'dan. Ama o öyle yapmadı. Beş yıl boyunca kendisini takip eden gazetecilerin de ifade ettiği gibi "Başkan'ın ne zaman ne söyleyeceğini önceden kestirmek çok güç" olduğu gerçeğiyle karşı karşıya idik bir kez daha. Sayın Başkan beklenenin aksine, duygusal bir konuşma yerine, Türkiye'nin geleceğine ait gözlemlerini aktarıyordu. Gözleri gelecek yıllara uzanıyordu, kendi kişisel serüveninden bahsetmek yerine Türkiye üzerine projelerden söz ediyordu. Sözkonusu bu tavır ona herşeyden daha çok yakıştı.

Sızlanmadı, eğilmedi, küçülmedi, binlerce insanın arasında ve karşısında daha da büyüdü konuştukça. Delikanlıca girdi mapus damına.

Bu konuşmanın tamamı bizim gazetenin 28 Mart 1999 tarihli nüshasında iyi ki yayınlandı. Çünkü, herkes biliyor ve kabul ediyordu ki 120 gün sonra hapisten çıkacak Tayyip Erdoğan Türkiye'nin geleceğinde daha etkin ve daha yetkin bir biçimde yerini alacak. İşte o zaman Tayyip Erdoğan hakkında yazacak ve konuşacak herkes bu konuşmaya göndermede bulunacak, konuşma bugün gerekli ilgiyi görmemiş olsa da.

Dostları sadece uğurlamakla bırakmadılar Sayın Başkan'ı. Takip eden bayram günlerinde binlerce insan Pınarhisar'a aktı sanki; sıladaki yakınlarını, aile büyüklerini ziyarete gider gibi hediyeleriyle, çiçekleriyle geldiler. Kimileri Başkan'la görüşme şansı bulabildi, elini sıkabildi, aynı mekanı birlikte paylaştı. Ama herkes aynı şansı yakalayamadı. Görüşemeden geri dönmek mecburiyetinde kalanlar da vardı. Allah'tan kimi dostlar kendilerine iş edinmişler Pınarhisar'a gelen herkesi karşılıyor, Başkan'a ulaştırılacak selamları, mesajları üstleniyordu.

Kendisiyle görüşebilme, kısa da olsa sohbet edebilme imkânı bulanların arasında ben de vardım. Görüşmemiz esnasında üzerimdeki selamları iletip sağlık ve sıhhatini sorduktan sonra bizim, yani Yeni Şafak aracılığıyla dostlarına bir mesajı olup olmadığını sordum. Doğrusu çok da iyi etmişim. Sayın Başkan'ın da dostlarına iletmek istediği mesajları varmış. Başkan'ın "teşekür ve tebrik" içeren mesajını sizlere sunuyorum.

Bu arada bir şey daha ortaya çıktı. Fırsat buldukça haftada bir-iki kez Başkan'ı ziyaret etmeye çalışacağım. Bu ziyaretler sırasında Başkan'dan dostlara ulaştırılması gereken mesajlar alabilirsem/varsa böyle bir mesaj bunu şerefle yerine getirmeye çalışacağım.