Biz bunu haketmedik!

Bugün, Konya Büyükşehir Belediye Eski Başkanı Doç.Dr. Halil Ürün'ün 'Biz bunu haketmedik!' başlıklı yazısını sunuyoruz. Ürün, yazısında, toplumu kaosa sürükleyen çifte standart uygulamalarından, yasal hiçbir dayanağı olmayan keyfi uygulamalara kadar ihlal edilen insan hakları bağlamında Türkiye'nin genel bir panoramasını çiziyor.

Ülkemizde hukukla hiç bağdaşmayan, hatta yasal hiç bir dayanağı dahi olmayan keyfi uygulamalar ya da hakim olan çarpık zihniyet, kendinden farklı düşünenlerin düşüncelerine hayat hakkı tanımamakta, adalet dağıtımında çifte standart uygulamakta; toplumu adeta anarşi ve kaosa doğru sürüklemektedir.

İngiliz asıllı, Amerikan bağımsızlık mücadelesinde İngilizlere karşı tavır geliştiren; siyasal düşünce tarihinde hem teorik hem de pratik bakımdan azımsanmayacak katkılar sağlayan Thomas Paine "İnsan hakları, insana bizzat yaradan tarafından bahşedilmiş ve ihlal edilemez niteliktedir. Bu nedenle, hakları hiçbir hükümetin ya da başka bir siyasal gücün ortadan kaldırmaya hakkı yoktur" demekte, doğal hukuk ile ilahi hukukun çelişmeden aynı kaynağa dayandıklarını vurgulamaktadır.

Evrensel değerlerin insani ve inanç boyutu, görsel ayrımlarla "Mutlak hakları" ulaşılamaz, elde edilemez bir mecraya sürüklemiştir. Ya da bu değerler parallelaction-tarafların gerçek durumlarını birbirine iletme işlevi görmeyen, karşılıklı etkileşime dayanmayan "nasılsın, iyi misin? ne var ne yok?" gibi rutin konuşmaların ötesine geçmemiştir.

Bu anlamda insan hakları, özelde de "düşünce özgürlüğü", Türkiye ve dünya platformunda hem yeterince konuşulmamış, hem de sahiplenilmemiştir.

"Asıl mesele ölümden kaçmak değil, haksızlıktan ve adaletsizlikten kaçmaktır. Çünkü haksızlık, adaletsizlik ve kısaca kötülük ölümden daha hızlı koşar" diyen Atina soylusu Sokrates, meşhur müdafaasında kendi misyonunu "at sineğine" benzetir: "Büyüklüğünden dolayı ağır, hantal olan ve sürekli uyarılma ihtiyacında olan bir ata benzeyen devleti, yerinden oynatmak için Tanrı'nın musallat ettiği benim gibi bir at sineğine kolay kolay bir halef bulamazsınız. Ben Tanrı'nın devlete musallat ettiği bir at sineğiyim. Her gün, her yerde sizi uyarıyor, dürtüyorum; peşinizi bırakmıyorum. Belki de ansızın uykusundan uyandırılan biri gibi, canınız sıkılarak beni kolayca vurup öldürebilirsiniz. Ama Tanrı size acıyıp, başka bir at sineği gönderinceye kadar, hayatınızın geri kalan kısmında yine uykuya dalarsınız."

İnsan onurunu rencide eden kurallara karşı koyan Sokrates'in durumu malum! "Bir kölenin oğlu da kendisi gibi köle doğar demek, insan olarak doğmadığını ileri sürmektir" tesbitinde bulunan Jean Jacques Rousseau da dayatılan zorbalıkları ya da özgürlükten kaçışın sırrını çağdaşlar ile paylaşamadı. Tüm bu acı çığılıklar günümüzde de muhatab bulabiliyorsa, bu utanç tablosunu bütün insanlığın paylaşması gerekir.

Çağı yakaladığı iddiasında bulunan bir ülke yönetimi, kendi fikir ve düşünce mozayiğine tahammül edemiyorsa, ilkel çağların düşünce kısırlığı elbisesini 21. yüzyıl insanını zorla giydirmeye çalışıyorsa, en önemlisi de bu zorbalığı bazı güçler resmileştirme hevesine kapılıyor ve halkını topyekün karşısına alıyorsa, büyük bir handikapla yüzyüzeyiz demektir.

Daha dün 54. Reafahyol hükümetini hedef alan baskıcı güçler, kartellerin ve tekellerin de beslemesiyle Türk insanını laik-antilaik, ilerici-gerici, Atatürkçü-Atatürkçü olmayan, kürt-türk vb. kamplara bölmeye çalışmadılar mı? Ekonomik baskılar yine bu güçlerce kurdurulduğu tescil olunan ANASOL-D ve daha sonraki hükümetlerce insanımıza reva görülmüyor mu? Türkiye beş yılda beş hükümetin değiştiği bu dönemde "hukuk devleti" il kel erinin değil de adeta "devlet hukuku" ilkelerinin yürürlükte olduğu bir ülke konumuna getirilmedi mi?

Demokrasi çığırtkanlığı yapan, insan haklarından dem vuran sözümona aydın, bilim adamı, köşe yazarları, ne olduğu asla tesbit edilemeyen "üst düzey yetkililerce", tüm halkımıza, üniformalılaştırılmış tek tip düşünce ve tek tip yaşam şekli dayatılmaktadır. Hakim güçler ve zorbalar, onların istediği kadar ve istediği biçimde müslüman olmamızı bizden istemektedirler. Hatta buna mecbur olduğumuz ibze telkin edilmektedir.

Sincan'la başlayıp Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanı Şükrü Karatepe'nin cezalandırılması ile devam eden, bir milyon oy alarak İstanbul tarihinde bugüne kadar görülmemiş hizmetlere bu dünya şehrini donatan Büyükşehir Belediye Başkanımız Recep Tayyip Erdoğan'ın yargılanmasıyla doruk noktaya ulaşan bu çifte standart, işi Türkiye'nin en büyük partisi RP'nin kapatılmasına ve üst düzey yetkililerinin siyasi yasaklı hale getirilmesine kadar vardırmıştır. Ülke ekonomisi ve insanın eğitimi karşısında aynı duyarlılığı ve kararlılığı gösteremeyen bu çarpık anlayış; Türk halkının vicdanında elbette mahkum olmuştur.

İdeolojik ve siyasal farklılıklar, hak ve özgürlüklerimizi tek taraflı kısıtlama hakkını ve yetkisini hiçbir güce vermemiştir. Hukuk, bu gücün elinde oyuncak olamaz, olmamalıdır. Hukuk var olan problemi çözmek, ıslah etmek, gerektiğinde ceza vermek, gerektiğinde de affetmek için vardır. Türkiyemizde hukuk adına hata yapılmıyor, hukuk adına cinayet işleniyor adeta. Hata affedilebilir, ama bilinçlice işlenen suç mutlaka cezalandırılmalıdır. Türk halkı olarak, haklarımıza sonuna kadar sahip çıkmalıyız. Bu gemide birlikte seyahat ediyoruz. Birileri geminin rotasını tehlikeli biçimde değiştiriyor, birileri de bu gemiyi batırmak istiyor. Birçok siyasi parti temsilcisi, hem de Genel Başkanılk düzeyinde yolsuzluk, terör örgütleri ile işbirliği, kumarhane patronlarına çıkar sağlamak, halkın paraları ile kartelleri beslemek ve daha pek çok konuda suçlanıyor ve zihinlerde mahkum ediliyor. Milli değerlere bağlı ve bu değerleri temsil edenler ise düşüncelerinden ve konuşmalarından dolayı fişleniyor ve mahkum ediliyor. Elbette Türk insanı da kendi değerleri ile bu denli alay eden ve bu değerlerin hem konuşulmasına, hem de yaşanmasına yasak koyanları fişliyor. Günü geldiğinde bu fişlemenin gereğini yapacaktır.

Bütün bu oldu-bittileri ve baskıları, değerlerimizle oynanmasını millet olarak haketmedik. Tarihi kayıtlara giren bu traji-komik olaylar ve insan hakları ihlalleri, günün birinde bizzat bu senaryoları yazan ve oynayanların gelecek nesilleri (çocukları, torunları) tarafından nefretle anılacaktır. Gelecek, bugünden mutlaka daha parlak ve daha aydınlık olacaktır.