'Bizim işimiz ekonomi'

Geçtiğimiz hafta sonu 8. Olağan Genel Kurulu'nu yapan ve yeni başkanını seçen MÜSİAD'da yeni bir dönem başlıyor. Derneğin kurucularından, 9 yıldır genel başkan yardımcılığı yapan ve son genel kurulda başkan olarak seçilen Ali Bayramoğlu, siyaseti, ekonomiyi, derneğin yeni dönemde üzerinde hassasiyetle duracağı konuları anlattı. Ondört senedir Beşiktaş Spor Kulübü üyeliği, üç senedir Rizespor üyeliği, dört senedir de Kasımpaşaspor üyeliği yapan Bayramoğlu, geçmiş dönemde Türkiye'deki bazı medya gruplarının MÜSİAD'ı farklı bir kimlik içersine sokma girişimi nedeniyle derneğin kurumsallaşmaktan çok sanki bir siyasi entegrasyon imajı ile karşı karşıya bırakıldığını söyledi. Bayramoğlu, yeni dönemi gerek Türkiye'nin gerekse üyelerinin ekonomisine çok ciddi faydalar sağlayacak hizmetleri kendisine görev edinen MÜSİAD'ı gündeme getirecek bir dönem olarak nitelendirdi.

MÜSİAD'ın kurucularından olan dört kişiden biriyim. Dokuz senedir de genel başkan yardımcılığı yapıyorum. MÜSİAD 9 senelik dönemde kendi ihtiyacı olan ana teşkilatlanma görevini yapmış, toplumun muhtelif kesimlerine yönelik yapacaklarını hizmet olarak sunmuş, bunun karşılığında üyelerine bazı aktiviteler sağlamıştır. Ancak Türkiye'deki bazı medya gruplarının farklı bir kimlik içersine sokma girişimiyle kurumsallaşmaktan çok sanki bir siyasi entegrasyon imajı ile karşı karşıya bırakılmıştır. Yeni dönemi; böyle bir şeyin olmadığı, MÜSİAD'ın aslında çok ciddi ekonomik bir kurum olduğu, gerek Türkiye'nin gerekse üyelerinin ekonomisine çok ciddi faydalar sağlayacak hizmetleri kendisine görev edindiği bir dönem olarak ortaya koyabiliriz.

Biraz önce söylediğim konuların hepsi evvelki dönemde de konuştuğumuz, tartıştığımız, yapmayı arzu ettiğimiz konular olmuştur. Fakat gerek zaman, gerek mekan, gerekse Türkiye'nin özellikle 28 Şubat süreciyle başlayan konjonktüründen kaynaklanan bazı problemlerinden dolayı MÜSİAD birçok projesini gerçekleştiremedi. Biz yeni yönetim olarak, kendimize yeni hedefler belirliyoruz. Bu hedefler arasında global dünyayla entegrasyon var, dünya ticaret hacmi ile Türkiye ticaret hacmi arasındaki bağların artırılmasına yönelik faaliyetler var. Bunların yanısıra bu dönemi, Türkiye'deki diğer sivil toplum örgütleri başta olmak üzere yarı kamu kuruluşu konumundaki sanayi odaları ile entegrasyonda, siyasi partilerle ve üniversite camialarıyla çok daha ciddi diyaloglar içine girerek açılımını biraz daha tabana yayan kurumsallaşmasıyla birlikte toplumsallaşmasını da sağlamayı organize etmeyi düşündüğümüz bir yapı olarak değerlendirebiliriz.

Türkiye Parlamentosu genelde dünyada en az işadamını barındıran parlamentolardan bir tanesi. Daha ziyade bürokrat ağırlıklı ve kendisine politikayı görev edinmiş kişilerden oluşuyor. Pratik ve teorik hiç- bir zaman birbirleriyle aynı paralellikte gitmez. Dolayısıyla teorik bilgiye sahip olanların başarıya ulaşmasının arkasında pratik bilgiye sahip olan kişilerle diyalog içersinde olması yatar. Dolayısıyla siz, sivil örgütleri dışladığınız bir konumda, pratik bilgi sahibi insanların bilgi ve birikimlerinden istifade etmediğiniz bir ortamda işte bugün yaşanan problemlerle karşı karşıya kalırsınız. Bizim MÜSİAD camiası olarak yetkililere söylemek istediğimiz şudur; sadece MÜSİAD camiasından değil, bütün sivil örgütlerden bilgi almak ve konsensüs sağlanmış bilgileri hayata geçirmek. Bizim MÜSİAD olarak diğer derneklerden farklılığımız şu, şubeleşme faaliyetini yapıp, bütün Türkiye'ye yayılmış tek işadamı camiası MÜSİAD. Diğerleri bölgesel dernekler. TÜSİAD da bunlardan birisi. Merkez ağırlıklı bir dernek. Dolayısıyla TÜSİAD'ın getirmiş olduğu, kamuya maletmeye çalıştığı alternatif bilgilerle bizimkiler arasında bazı noktalarda fikir ayrılıkları olabilir. Neden? Çünkü biz tabandan da birçok bilgiyi alıyoruz. Toplumun tabandaki ihtiyacını ilgililere sunma imkanımız diğerlerinden daha çok. Biz MÜSİAD olarak hükümetlerin tebdili kıyafetiyiz. Başarı burada yatıyor. MÜSİAD camiası da her iki kurumla yani yönetenlerle yönetilenler arasında aracı kurum görevi görebileceği için her iki taraf arasındaki uçurumu kapatabilecek bir çalışma yapmayı hedeflemektedir.

MÜSİAD'da prensip olarak modeller üzerinde tartışmak istemiyoruz. Partiler içersinde yeterli sayıya sahip olan her model bizce uygun karşılanmaktadır. Partilerin kendi inisiyatifleriyle seçimler sırasında talepleri, yapacakları vaadleri en uygun atmosferde gerçekleştirebilecek bir hükümet modeline yönelik faaliyet göstermeliler. Ama bugün korkarım, DSP-MHP-ANAP formülü faydalı olabilir, ancak bana şöyle bir çağrışım yapıyor. Refahyol hükümetinden önce bir Anayol hükümeti kuruldu. Bu Anayol hükümetinin kurulması için seçimlerden sonra uzun süre, özellikle medya ve bazı kesimler Türkiye'nin kurtuluş yolunun Anayol hükümetinde olduğunu, diğer alternatiflerin ise Türkiye'yi hüsrana götüreceği izlenimini oluşturmuştu. Bu kadar sansasyondan sonra Anayol hükümeti kuruldu ama ne hikmetse üç ay sürdü. Niye? Çünkü kendi direktifleri ve bilgileri doğrultusunda değil, dayatmalarla kurulmuştu. Arkasından diğer hükümetler kuruldu. Bunların hepsi görüntü itibariyle hep dayatmacı hükümetler modeli oldu. Halbuki şimdi yeni bir seçim yapıldı. Bu yeni seçimden sonra dayatmacı hükümet modelleri değil, parti yetkilileri ve organları biraraya gelerek, kendi prensipleri ve doğruları ile Türkiye için en faydalı hükümet modelini oluşturmalılar.

Parlamento'da çoğunluğu sağlayacak hükümetin kurulması hükümetsizlikten iyidir. Bu nedenle cuma günü DSP-MHP-ANAP arasında bir hükümet kurulacaksa bu hükümet toplumun muhtelif kesimlerle iyi ilişkiler içersine girerek, hiç kimseyi fikrinden, inancından ve görüşünden dolayı dışlamamak kaydıyla, o insanlara daha fazla ve ilgi göstererek bir hükümet kurar ve yeteri kadar hizmet verebilir diye düşünüyorum.

Eğer 1980 öncesindeki Bülent Ecevit ve aynı zihniyetteki DSP mantığı hâlâ geçerliyse bu Türkiye için büyük bir kaos olur. Devletçi mantık artık Afrika'daki aşiret ve kabilelerde dahi uygulanmayan bir modelken, devletçi bir modele gitmek Türkiye'yi şu anki kaos ortamından daha fazla kaos ortamına iter.

Benim burada altını çizmeye çalıştığım bir nokta var. Türkiye global krizden en az etkilenmesi gereken ülkedir diye düşünüyorum. Niye? Türkiye 65 milyon nüfusa sahip, çok iyi tüketen bir toplum ama insanlar tüketmekten çok rant ekonomisine doğru yönlendirildikleri için bu rant ekonomisinin getirdiği problemi yaşıyor Türkiye. Bugün bütün sektörlerde sinai mallarda kapasiteler aşağı seviyelere inmişse bunun nedeni ihracat yetersizliğinden kaynaklanmıyor, iç piyasadaki tüketim yetersizliğinden kaynaklanıyor. Halbuki iç piyasada tüketim ihtiyacı var, ama insanların tüketimi oluşturacak kaynağı yok. İşte satın almadan çok tasarrufa yönlenen ve bu tasarrufu devlete iç borç olarak veya bankalarda repo işlemi olarak değerlendiren insanlar ekonomiyi aslında kendi elleriyle öldüren insanlardır. Onun için ilk alınması gereken tedbir günlük repo ve faiz işlemlerinin kaldırılmasıdır.

Bu noktada yapılması gereken, üretimlerin teşvik edilmesi, repo ve faizin cazibesinin aşağıya doğru çekilmesidir. Burada hükümetlerin düştüğü bir hata var. Spekülatörlerin yapmış olduğu en önemli iş perde arkasından tehdit modeli uygulamaktır. Buna karşı devlet olarak sizin yapacağınız alternatif şeyler var. Bunu çok arzu etmiyoruz ama Türkiye'nin emisyondaki yetersizliğini de gözönünde tutarak, belirli bir paranın basılması gerekliliğini de savunuyoruz. Siz, belirli bir süre için para basın ve belirli sürede bu parayı sistemli olarak geri çekin. Spekülatörlerin istediği gibi davranırsanız, yönetim sizin elinizden çıkmış birilerinin eline geçmiş olur. İşte yeni hükümete düşen en önemli görev bu. İç borçlanma gereğini ortadan kaldırmak, bunun için siyasi gelecek endişesini taşımadan, devletin özel sektöre geçişini sağlamak, devletin ekonomideki payını küçültmek, özelleştirmeyi bir an önce yapmak. Bunlar olmazsa çok daha büyük tehlikelerle karşı karşıya kalınabileceğini söylemek hiç de güç olmaz.