Ecevit'i zarif bir adam bilirdim!

Prof. Dr. Yusuf Ziya Kavakçı. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in "ajan-provokatör"lükle itham ettiği, başörtülü milletvekili Merve Kavakçı'nın babası. Kendisiyle konuşmaya gittiğimde, bütün bu olan bitenlere rağmen son derece sakin bir insan buldum karşımda. İşi Allah'a havale etmiş, sabır ve sükunetle gelişmeleri izleyen bir insan. Vakur ve dengeli. Doğrusu fütursuzca yazılıp çizilenlere, söylenenlere rağmen bu kadar itidalli olabilmek kolay iş değil.

Kimbilir, belki bizim gibi -Yusuf Ziya Kavakçı'ya göre- genç sayılabilecek kuşaklar daha heyecanlı olduğundan, sabretmek de bize zor geliyor. Üzerlerindeki baskıyı da hesaba katarak, Sayın Yusuf Ziya Kavakçı'yla onu pek sıkmayan bir konuşma yapmayı düşündüm. Sorduğum bütün sorulara, özellikle de Amerika'daki faaliyetleri hakkındaki iddialar ve Steven Emerson ile ilgili sorulara son derece rahat, kendinden emin ve açık cevaplar verdi Yusuf Ziya Kavakçı.

Evet. Her ikisi de. Hatta şaşırtmaktan öte hiç beklenmedik bir hadise olduğu için, şok etti. Hâlâ etkisinden kurtulamadım. O gün ben Meclis'e giremedim, dışarıdan televizyonlardan izledim hadiseyi. Sayın Başbakan'ın konuşmasını ve bu konuşmanın sonunda "Bu hanıma haddini bildirin!" ifadesini çok ağır buldum. Senin kızın, hatta torunun seviyesinde ve hayatının baharında bir genç insan. Sonra, DSP'li milletvekillerinin "Dışarı, dışarı!" diye bağırmaları doğrusu pek acımasızca geldi bana. Benim kafamdaki resme göre ben isterdim ki, tebrikleşselerdi, daha sonra yumuşak bir tavırla problem kabul ettikleri şeyi ifade etselerdi ve olgun bir yaklaşımla çözüm üretme yoluna gidilseydi...

Elbette. Bugün de oluşabilir bu ortam. Efendice centilmence fikirlerini beyan edebilirler, sertliğe ve şiddetli, çirkin çıkışlara tevessül etmeden. Hiçbir problem yok. Hanımlar biraraya gelip, bu memlekette var olan kadın sorunlarına birlikte çözümler arasalar... Hanım dünyası çok önemli. Bunun için partilerüstü, partiler arası çalışmalar yapmak lâzım. Kızım onları başörtülü olmadıkları için hor görüyor zannediliyor galiba. Asla! Ben öyle bir kız tanımıyorum. Benim kızım öyle bir kız değil. Tahsil hayatı boyunca arkadaşlarının çoğu başları açık genç kızlardı. Önemli olan insanın cevheridir. Onun için barış imkânı bence hâlâ var... ve denenmeli.

Kızınız açısından bir problem yok. Kızınız mutlaka onlarla ilişkiler geliştirebilir, yeterince sosyal ve olgun bir insan ama karşı taraf bu olgunlukta mı? Problem orada.

Ben biraz optimist bir insanım. Bana, birdenbire bir hadisenin içine düşüldü gibi geliyor. Şüphesiz onlara da yakından bakılınca birtakım cevherlere sahip oldukları ortaya çıkabilir. Ancak sosyopsikolojik bir durum vardır hani, bir grevde, mitingde bulunan, daha önce pek konuşmayan biri bile sesinin çıktığı kadar bağırabilir. İçinde bulunduğu topluluğun psikolojisiyle hareket eder. Yalnız bana öyle geliyor ki, "devlete meydan okuma" ifadelerinden anladığım kadarıyla ortada çok ciddî bir yanlış anlama var. Devlete benim bildiğim, PKK gibi bölücü kuruluşlar gerillalar meydan okur. Benim kızımın öyle bir hâli yok. Olamaz.

Kızınız devlet düşmanı olarak telakki ediliyor.

Nasıl öyle telakki ediyorlar anlamıyorum. Bir baba olarak söylemiyorum bunları. Sadece başını örtmeye karar vermiş. Kimseye bir zarar vermiş değil. Son derece sosyal, kendisini iyi yetiştirmiş bir insan. Bu kadar yani. Hepsi bundan ibaret. Başını örtüyor, başka birşey yok. Kimseyi öldürdüğü yok, dövdüğü yok... Yok böyle bir şey.

Evet ama varlığı ve fizikî görüntüsü itibarıyle, başörtüsüyle meclise girmesiyle, Türkiye'deki sözümona laik ve demokratik yasalara muhalefet etmiş gibi algılanıyor.

Bence bir yanlışlık var. Çünkü yasalarda böyle bir şey yok malûmunuz. Açık bir madde yok. Laiklik de öyle herkesin istediği gibi tefsir etmesine pek fazla müsait değil. Laiklik kelimesi enteresan bir kelimedir. Malum olan bir şeydir ama ben yine de belirtmek isterim. Yanılmıyorsam 1935'ten itibaren laiklik kelimesi anayasamıza girmiştir. Latince kökenli bir kelimedir. Ve bu kavram anayasamızda halkçılık, milliyetçilik, demokrasi gibi temel kavramlardan biridir. Laiklik Türk diline yeni girmiş sayılabilecek bir kelime. Bu kelime Latince kökenli olmasına rağmen, Fransızca'dan girmiştir dilimize. Almanya bir Batı ülkesidir ve tuhaftır, Almanca'da bu kelime yoktur. İngilizce'de de yoktur. Amerikan İngilizcesi'nde de yoktur. Anayasalarında da yoktur.

Siz yıllardır Amerika'da yaşıyorsunuz. Herhalde Amerika'da buna benzer sorunlar ve tartışmalara pek rastlamamışsınızdır.

Yani siz birine Amerika'da "laikiz" filan deseniz, Amerikalı'nın bundan pek bir mânâ çıkaracağını sanmıyorum. 265 milyon Amerikalı bu kelimeyi bilmiyor. Onun için mânâsı, özellikle Türkiye bakımından tam belirgin değil. Ben hatırlıyorum, 80'li yıllarda Anayasa yapılması sırasında, laiklik kelimesinin tarifi yapılsın teklifleri gündeme gelmişti. Laiklik dendiği zaman herkesin ortak bir anlam yükleyeceği, herkesin onu doğru anlayacağı bir tarifinin yapılması gerekiyor. Amerika'da laiklik yerine bir expression (tabir, ifade) var. O da kilise ve devlet ayrımı gibi anlamlar ihtiva ediyor. Yani zannediyorum birilerinin, bir makamın bu kelimenin tarifini koyması lâzım ortaya. Öyle bir tarif ki Türk tarihine uygun, örflerimize uygun olmalı. Ben öyle inanıyorum ki aslında güzel olan bu kavram iyi anlaşılamıyor. Bence laikliğin bir gereği olarak kimse kimseyi zorlamamalıdır. Dinimizde, Kur'an-ı Kerim'de kimsenin kimseyi zorlayamayacağına, çünkü dinde zorlama olmadığına dair ayet vardır. Kimse kimseyi ne başörtüye ne dine ne başka birşeye zorlamamalıdır. Herkes hür olmalıdır, dînî hususlarda , düşünce hususlarında. Din kimseye zorla empoze edilemez. Empoze edilse de o din olmaz. İslâm dininde ihlas dediğimiz şey... İçten gelecek. Binaenaleyh, laiklik kelimesi iyi anlaşılmalıdır.

Siz bir babasınız. Üstelik bugünlerde Türkiye'nin tek tartışma konusu haline getirilen bir insanın babası. Kızınız için ülkenin devlet başkanı çıkıyor, "ajan provokatör" diye bir ifade kullanıyor. Fakat anlıyoruz ki, bu dayanaksız bir iddia. "Söylüyorsam, vardır bir sebebi" gibi anlamsız ifadeler var. Babalık duygusunu tatmamış, sadece lâkâbı baba olan bu adamın çıkışını bir baba olarak nasıl değerlendiriyor sunuz?

Sorunuzu yine de ağır buluyorum. Öyle demeyin. Yine de ve her şeye rağmen Demirel'in babalık vasfının olduğunu düşünüyorum. Yaşadıkları, çektikleri, kardeşinin başına gelenler, yeğeni Yahya Demirel'in yaptıkları dolayısıyla gazetelere intikal edenler... Bütün bunları yaşamış bir insandır Demirel. Her şeye rağmen bir köy çcuğudur ve özünde köylü olmanın verdiği bir yumuşaklık vardır. Bizim köylümüzü bilirsiniz. Aslında olgun, halim selim insanlardır. Yani Sayın Demirel İslâmköy gibi hoşgörülü bir köyden çıkmış, o makamlara gelmiş biri. Ama büyük bir transformasyon mu geçirdi bilemiyorum, o ifadesini çok talihsiz buluyorum. Gene hüsnüniyetle ben diyorum ki, bir yorgunluk hâli mi zuhur etmiştir, yoksa birileri kendisine bir evrak, bir form ya da bazı şeylerin özetini mi takdim etmiştir -ki biliyorsunuz onların teferruatlı bir şeyi okumaya vakti ve fırsatları olmayabiliyor- böyle talihsiz bir ifade kullanmıştır? Bu bilgileri ya da özeti Sayın Demirel'e veren her kimse, zannediyorum çok profesyonelce olmayan, teknik, ciddi, güzel, taraf tutmayan bir rapor yerine; bir esintiye göre, havaya göre, sağlam delillere ve bilgilere dayanmayan, kestirmeden ve kolayca elde edilmiş, sorup araştırmadan, biraz da aceleyle hazırlanmış bir rapor takdim etmiş. Batı'da böyle şeyler olduğu zaman devlet bunu iyice tahkik eder, araştırır, profesyonelce olmadığı için, delilsiz olduğu için, özür dilerler. Tamiri mümkün bunun. Sayın Demirel, hatta Sayın Ecevit kızımı alsalar, bir ağabey, bir baba gibi sorsalar, "Kızım neler oluyor, neler bitiyor?" diye, ama rahat bir zeminde konuşsalar zannederim memnun olup, "Bu kız hiç de söylendiği ve medyanın abarttığı gibi biri değilmiş, devlete niye karşı çıksın ki" diyeceklerdir. Bunu diyeceklerinden son derece eminim. Doğru olan budur. Öyle göreceklerini zannediyorum. Çünkü ben evlâdımı tanıyorum.

Bunu yapmak bir olgunluk meselesi değil mi sizce? Siz zihninizde daha baştan birini bir yere oturtuyorsanız bunu aşmanız çok zor. Düşünün, ikisi de yetmiş yaşını aşmış insanlar. Genç bir insan hakkında böyle yargılarda bulunurken, hissiyatlarından ziyade, mantıklarıyla hareket etmeleri beklenir. İnsan ister istemez başka sebepler arıyor. Türkiye'yi germek, kutuplara bölmek gibi. Düşünün,135 tane ve belki tamamına yakını yüksek okul bitirmiş DSP'li milletvekili Meclis'te kalktı ve kızınızı "Dışarı" diye sloganlar atarak protesto etti. Siz de biliyorsunuz ki slogan, normal yollarla anlaşmayı beceremeyen insanların başvurduğu bir yöntemdir.

Doğrusu sizin bu beyanlarınıza diyecek birşey bulamıyorum, itiraz da edemiyorum. Ama hiç böyle olmasını da istemiyorum. Nasıl olur diyorum. Benim kızım da bu vatanın evlâdı. Ecevit'in şairane duyguları olan ve diğer politikacılara benzemeyen zarif bir insan olduğunu düşünürdüm. Kimsenin kimseye "Biz en iyiyiz" demeye hakkı yok. Sayın Bülent Ecevit de bir vatan evlâdı. Çıkıp öyle bir konuşma yapması o gece, garip doğrusu. Birileri "Bak bunlar memleketi batırıyorlar" diye kendisini provoke mi etti, bilemiyorum. Aksi takdirde bir Başbakan niye kalkıp bunları söylesin. Düşünerek, bile isteye ortalık karıştırmak için böyle konuşmalar yapılacağına ihtimal bile vermek istemiyorum. Öyle devlet adamlarından da Allah memleketi korusun. Bu çok kötü birşey. Eğer o hallere doğru kayıyorsak, bu çok korkunç bir şey.

Merve Kavakçı'nın babası olmanız dolayısıyla siz de kampanyadan nasibinizi aldınız. Sizinle ilgili de çok ilginç haberlere yer verildi medyada. Amerika'daki faaliyetlerinizden ve bazı "örgütlerle" olan ilişkilerinizden söz edildi. Bunlar için ne düşünüyorsunuz?

Çok yanlış. Amerika'daki İslam Merkezi'nin genişletilme çalışmaları var. Konferans salonları, sınıflar gibi ek binaların yapımı düşünülüyor. Çünkü bu genişlemeye gerçekten ihtiyacımız var. Gazeteler yazmış ki ben paralar toplamış, oraya gitmişim. Benim hiç para topladığım filân yok. Hayatımda yapmadım öyle birşey. Ordaki inşaat için de yapmadım. Bizim komitelerimiz var orada, inşaat komitesi bu komitelerden bir tanesidir. Bu işleri onlar yapıyor. Özellikle ben, yakınlarım ve arkadaşlarım da benim bu özelliğimi iyi bilirler, para oldu mu uzağa kaçan bir insanımdır. Para hassas bir konu, dedikodu oluyor, üzerinize çamur sıçrayabiliyor. Hakkımda kullanılan bu ifadeler ve yapılan yakıştırmalar çok yanlış, inanın gerçekle de uzaktan yakından ilgisi yok. Hiç ilgimiz de olmamıştır. Diyelim ki ek bir inşaat yapacaksınız, bir projeniz var. Amerika'da bu tür işlerde fon oluşturma sistemi ile çalışılır. Bu projeyi tanıtmak için iyi bir organizasyonla bir otelde toplanılır. Gelenler, aileleriyle birlikte gelirler. Çocuklar için ayrı oyun salonları düzenlenir, onlar orada kendi kendilerine oynarlar, arkadaşlık yaparlar. Anne ve babalar, konferans salonunda toplanırlar. Projeler gelen misafirlere çok iyi bir-iki konuşmacı tarafından duyurulur ve detaylı bir şekilde anlatılır. "Şu kadar paraya ihtiyaç var, bunu toplamamız lâzım" denilir ve orada herkesin gözü önünde her şey açık açık konuşulur, hesaplar verilir, hep beraber proje müzakere edilir, masraflar incelenir. Yani bakıyorsunuz bazen bir gecede büyük bir para toplanabiliyor. Sistem bu. İnşaat da, daha sonra yapılıyor. Benim düşünüşüme uymuyor, ben toplamadım hiç ama toplanıyor. Ancak toplanan paralar şahitler huzurunda anında kayda geçiyor. Amerikan sistemi bu konularda çok hassas, adamın canına okur. Bir kuruşun dahi nereden geldiğinin hesabını Amerikan devletine vermek zorundasınız, yoksa başınıza büyük dertler açar devlet. Bırakın Amerikan devletini veya bir başka devleti bir yana, her şeyden önce Allah'a hesap vermek durumunda olan insanlarız. Gazeteciler doğrusu o konuda çok ayıp etmişler.

Peki Türk basınına bu konuda bilgiler nasıl geliyor sizce? Steven Emerson gibi birtakım isimlerden bahsediliyor.

Tam olarak nasıl geldiğini bilmiyorum doğrusu. Ama galiba bir-iki gazeteci oralara gitmişler, yahut onların dediği öyle. 11 senedir ordayım, hiçbir gazeteci gelmedi. İhtiyaç duyduğumuz zamanlarda da gelmedi. Gelmeleri iyi olmuş, biraz da müteşekkirim ama inşaallah doğruları yazarlar. Bir gazeteci gelmiş. Bizim oradaki binanın tepesinde hilâl varmış ama yıldız yokmuş. "Yıldızın olmaması dikkatimi çekti" falan demiş. Anlaşılan bu gazeteci arkadaş bazı şeyleri iyice bilmiyor. Bina işlerine girmem hiç. Ama şunu biliyorum ki Amerika'da ve Avrupa'da Müslümanlığın simgesi meselesi bazen problem oluyor. Diyelim ki Hıristiyan, Müslüman ve Yahudiler'in iştirak ettikleri bir toplantı yapılacak. Bir davetiye hazırlanacak. Genellikle bu davetiyelere veya broşürlere uzun uzadıya yazıp anlatmak yerine bir sembol koyma yoluna giderler. Hristiyanlığın simgesi malûm haç . Yahudiler'in Davut yıldızı var. "Sizin için nasıl bir sembol kullanalım?" diye soruyorlar. Bu çok karşılaştığımız bir soru. Nasıl cevap vereceğimi bilemiyorum. Niye? Çünkü bizim literatürde böyle bir sembolümüz yok. Bütün Müslümanlar için söylüyorum ben. Onlara sorarsanız, bir deve anlatabilir. Ya da bir hurma ağacı. Nitekim bunu kullanırlar da. Fakat onların kafalarına göre kullandıkları bu semboller de, Müslümanlar'ı ifade etmekte yetersizdir. İşte hilâl bu sembol işlevini yerine getiriyor. Oraya öylece kondurulmuş, yoksa çok büyük ve ciddi bir mânâsı yok.

Bundan sonra ne yapmayı düşünüyorsunuz? Bu kadar hakareti, hakkınızda yazılmış ve söylenmiş sözleri herhalde karşılıksız bırakmayacaksınızdır?

Hukukçu arkadaşlarımız zannediyorum bazı girişimlerde bulunacaklar. Ama Yalçın Bey, hangi birisine yetişelim? O kadar çok ki. Bir de "Müddeti bitiyor" diyorlar. Neyin müddeti bitiyor ? On günde mi itiraz etmek gerekiyormuş, neymiş. Neyin on günü Allah aşkına. Bunları ben yayınlamadım ki. On günde bu kadar şeye nasıl yetişeceğim ben. Tuhaf bir durum. Hulâsâ ben kendi kendime diyorum ki "Yusuf Efendi sen kûşe-i uzlete çekil, uzlet köşesine çekil". Bu tam bir curcuna. Temizlemek mümkün değil. Hangi birisiyle uğraşalım. Ama avukat arkadaşlar birşeyler yapacaklar. İnşaallah muvaffak olurlar. Allah onlara kolaylık versin bu şartlar altında.

Steven Emerson'ı tanıyor musunuz? Kimdir bu adam, "neyin nesi, kimin fesi"dir? Kendisi için "Ortadoğu ve aşırı İslâmî terör uzmanı gazeteci" gibi sıfatlar kullanılıyor. Bazı İslâmî gazeteler de MOSSAD adına çalıştığından bahsediyor.

Efendim, Steven Emerson Amerika'da Müslümanlar arasında tanınan birisidir. Ben de dört beş senedir biliyorum. Ama hiç karşılaşmadım. Bir gün karşılaştığımda elini sıkıp soracağım; "Benim hakkımda şunları şunları neden söyledin" diye. Yalnız "ajan- provokatörlük hususunda hiçbir delilim yok" dedi, ben İngilizce konuşmasını dinledim çünkü. Bu adam bir yazardır. Projeler hazırlar, daha çok Filistinliler aleyhine. Eğer hakkında orada söylenenler doğruysa, bunları da televizyon programlarına satar. Bazı Yahudi kuruluşları tarafından açıklamalar yapılır; "Bu program için 275 bin dolar aldı, 350 bin dolar aldı, şu kadar para aldı" diye. Bunların hangisine inanalım, doğru mudur değil midir bilmiyoruz çünkü. Amerika'da 8 milyon Müslüman var. Bu Müslümanlar tarafından iyi bilinir ki Steven Emerson bir İslâm aleyhtarıdır. O Müslümanlar aleyhinde yazar, Müslümanlar da onu protesto ederler. Böyle biri olarak biliyorum onu. Çok fazla ithamkâr biri. Bütün Müslümanlar'ı anarşist, terörist gibi göstermeye çalışan birisidir Steven Emerson. NTV'de beni de böyle tanıttı ve benim için söyledikleri de bu genel tavrının bir görüntüsü. Bunları kitaplarında bütün Müslümanlar'a yönelik olarak yazıyor, söylüyor. Bu bizim için hiç de yeni birşey değil. Türkiye'de bu adamın söylediklerine mal bulmuş mağribi gibi saldırılmasına şaşıyorum doğrusu. Sonra, çok acıklı başka bir şey var; zannediyorum. Ali Kırca, Merve ile yaptığı bir programda, elindeki bir İngilizce metni kızıma da gösterdi, "IAP diye bir teşkilat var, onun hakkında fikirlerini Dışişleri Bakanlığı'nda beyan etmiş". Amerika'da Dışişleri Bakanlığı'nda ve diğer bakanlıklarda bir metod var; açık bir idare olduğu için Amerika'da, belli periyodik aralıklarla birbirlerinden farklı görüşlere sahip uzmanları çağırırlar, onları dinlerler. Onlar dinliyor, kaydediyor ve öğreniyor. Hatta internete bile kaydediyorlar. Steven Emerson'ı sanıyorum internette bulabilmeniz mümkündür. Açık bir rejim olduğu için orada -devletin gizli kabul ettiği şeyler dışında- hemen her şeyi elde edebilmeniz mümkündür. Ama bunlar devletin resmi görüşü değil, bu fikirleri beyan edenlerin görüşleridir. Steven Emerson'ın görüşleri, devletin resmi görüşüymüş gibi yansıtılıyor. Değil. Bunlar Steven Emerson'ın kişisel görüşlerinden ibaret.