Özgürlük arayışında çifte standart

Mitingler, eylemler ya da protestolar Cahit Tanyol''un deyimiyle demokratik bir ülke için emniyet sibopu vazifesini görmektedir. Çünkü ferdler, his ve heyecanlarını boşaltarak bir nevi iç rahatlığa ve doymuşluğa kavuşmuş olur. Fakat aynı durumların aşırıya gitmesi hemen herkes tarafından ne şekilde olursa olsun doğru kabul edilmez, edilemez. Anarşiye dönüşen ve kuralların sorgulanmadığı bir zaman ve mekan uzamında böylesi durumların birden cereyan etmesi, ortaya istenmeyen görüntülerin çıkmasına sebep olacaktır, nitekim ODTÜ''deki öğrenci eylemlerinde olduğu gibi…

Her işlerine geldiğinde ortalığı ayağa kaldırmayı bilenler, başörtüsü konusunda seslerini çıkarmaktan neredeyse sesleri kısılacak duruma geldi !!! Hatta o kadar bağırdılar ki, dindar gençler arkalarına dönüp baktıklarında bu pespaye takımından kimseyi göremediler, çünkü ''bu sizin davanız'' deyip ortadan kaybolmuşlardı. İmam Hatipli gençlerin üniversitelere giremediği yıllarda bile, bu öğrencilerin temel sorunu komünizmin nasıl daha ileriye gidip, militanlığa döneceğiydi ama bunu bir türlü başaramadılar, çünkü bu ideoloji kendilerine yamalıydı, nerden dikilse oradan patlak veriyordu. Sürekli olarak Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının gölgesinin arkasına sığınmaktan önlerini göremeyen bu pespaye takımı, her zaman bir Gezmiş misali bireyi öne çıkarabildi ama Mahir Çayan''ı bir türlü yetiştiremediler, çünkü okumuyorlardı.

Çantalarında limonla ve acil eylem kitaplarıyla gezen gençlik, hiç kusura bakmasınlar ama geviş getirmeden başka bir şey yapmamaktadırlar. Şimdiki haliyle de, başlangıç noktasındaki kadar hükümsüzdürler. Devasızlık içinde bir duruş, zihnin bir cüzzamı, hayret yoluyla varılan bir ifşaattır. Bir ilhama maruz kalan ve bundan çıkıp bulanık ve konforlu durumuna hiçbir yolla dönmeden o ilhamın içine yerleşen geri zekâlı biri, bir budala; kendine rağmen evrenin değersizliğini idrak etme yoluna giren kişinin durumu budur işte. Bu pespayeler aynı zamanda kurnaz, zirzob ya da düzenbazdır ve onlara göre kurnazlara, düzenbazlara, zirzoplara güvenilmez; hâlbuki tarihteki hiçbir büyük kargaşa onlara isnat edilemezdi; hiçbir şeye inanmadıkları için ne yüreklerinize ne de artdüşüncelerinize karışırlar; sizi kendi gevşekliğinizin, ümitsizliğinizin ya da yararsızlığınızın eline bırakırlar ve molotofların sevinçlerini de bira masalarında kutlarlar. Be hey akılları kabız olmuşlar, bu ülkede dindarların hakkı verilmediği zaman nerelerdeydiniz de şimdi kalkmış kendinizi mazlum konumuna bırakıyorsunuz, azıcık edep…

Birileri dindar nesilden bahsederken, birileri de anarşist nesil yetiştirmeye devam ediyor. Aslında işin bamteli burası, çünkü dindar nesil bu tür tatsız durumların yaşanmasına izin vermeyecek kadar karakterlidir. Tabi bir de dinin afyon olayı var, yine çok iyi bildikleri Marx''ın sözü birden beliriverir karşımıza. Hâlbuki İslam en büyük devrimci dindir, kendisinden önceki iktidarı yok saymış, çok tanrılı anlayışa kafa tutmuş ve tanrıları tek tek yere seren peygamberin (a.s.) kendisi olmuştur.

''Kötüler Direnişe Çağırıyor'' sözünün sahibi ve kötülüğün vücut bulmuş hali olan ODTÜ direnişçiler, kötü bile olmaya layık değildir. Çünkü kötülün kökeni Tanrı ile başlayan bir yazgıya sahiptir. Sizin bir Tanrınız yok, iman ettiğiniz bir şey de. O halde siz kötü değil olsa olsa Pers Kralı Kserkses''ten başka bir şey olamazsınız; her keşfedilen yeni zevk uğruna bütün yaşamınızı heba edebilirsiniz.

ODTÜ''nin direnişçileri (!) size sesleniyoruz, siz, büyük adamların gündelik hayatını tahayyül etmeye çalıştığınız zaman öğleden sonra saat ikiye doğru, Sokrates ne yapardı diye sorsak çıtınızı çıkaramazsınız ama Stalin ne yapardı diye sorsak bitkisel bilgeliğiniz hemen parıldar. İyiliğin sosyolojik halini karaktersiz üniversite rektörlerinden öğrendik diyorsunuz ilkel dönem düşüncenizle, size modern dönem için bir öğüt vereyim başörtüsü için yıllardır verilen onurlu mücadeleye bakın biraz, belki edeplenirsiniz…