PKK ırkçılığın takiyyesidir

Giderek derinleşen şiddet bölgedeki Arap Baharının da etkisiyle daha da yaygınlaşabilir ve bir iç savaşa evrilebilirdi. Hatta birçok uluslararası çatışma endeksinde zaten savaş olarak kabul edilen bir çatışmaydı Kürt sorunu. Uluslararası konjonktür ve Kürt sorunun geldiği safha Türkiye''yi köklü bir karar almaya zorladı: Savaş ya da barış. Hükümet ve PKK makul olanı, ahlaki olanı, insani olanı tercih etti. İyi ki de etmişler. Bir yılı aşkındır devam eden barış süreci nedeniyle son 30 yıldır ilk defa Kürt sorunu nedeniyle insanlar ölmüyor. Bu bile tek başına bu süreci desteklemeye yetmez mi insan olana!

Ama belli ki yetmiyor. Kendi kavgalarına Kürt sorununu perde etmek için can siperane uğraş veren şer odakları var. Seçimde AK partiyi sıkıştırmak, 3-5 puan aşağı çekmek, ahlaksız politikalarını dayatmak için çatışmaları körüklemek isteyen yapılar var. Kürtlerin doğal, ahlaki ve insani taleplerini kriminalize ederek ve söylemlerini ırkçı bir mizanda tartarak barış sürecini sekteye uğratmak için caba gösteren sinsi bir uğraş var. Öcalan›ın sorgu görüntülerinin sızdırılması, BDP›lilerin seçime dönük politik kimi söylemlerini abartarak haberlere ve manşetlere taşıma işi, demokratikleşme reformlarını ucu açık sonuçlar üzerinde yorumlama girişimi bunlardan sadece bir kaçıdır.

Ergenekon ve destekçilerinin AB sürecinde yaptığı gibi açıkça yapamadıklarından bu ahlaksız projeyi dolaylı yürütüyorlar. ''Aslında biz de çözüm sürecini destekliyoruz ama...'' diye söze başlıyorlar. Amalar suça ortaktır arkadaşlar. Bir cümlenin sonuna ama kondu mu öncekini unutun gitsin. ''Kürt haklarını destekliyoruz ama PKK...'' diyerek lafı geveliyorlar.

Fethullah Hoca 28 Şubat sürecinde ''irtica küfrün takiyyesidir'' diye bir tespit yapmıştı. İslam''a doğrudan saldırmaktan korkan darbeci güruh ve temsilcilerinin irtica söylemini perde yapmasını afişe etmişti. Aynı şekilde Kürt meselesinde de Kürtlerin haklı, ahlaki ve insani taleplerine doğrudan saldıramayanlar, PKK''yı perde yaparak ırkçı saldırılarını sürdürmektedirler. Bu nedenle Kürt meselesinde ''PKK ırkçılığın takiyyesi'' olmuş durumdadır.

Çözüm süreci de elbette herhangi bir politik olay gibi incelenir, analiz edilir, pozitif ve negatif yönleriyle tartışılır, fakat 40 bin insanın canına mal olmuş bir çatışmayı bitirmeyi amaçlayan bir süreci hep negatif yönleriyle tartışmak iyi bir niyetin ve ahlaki bir duruşun göstergesi değildir.

Kürt sorunu sadece Kürtlerin değil, bütün Türkiye vatandaşlarının sorunudur. Bir demokratikleşme ve insan hakları sorunudur. Siyasi, ekonomik, sosyal, kültürel, etnik ve tarihi bir sorundur. Çözümü - ama adil ve hakkaniyetli bir çözüm –bu ülkede yaşayan herkesin hayrınadır. Adil ve hakkaniyetli kavramları muğlak olabilir fakat ahlaki ve İslami olan bir ilkeyi hatırlamakta fayda var: Kendin için ne istiyorsan başkası için de onu istemelisin. Bunun aksi gayri ahlaki ve gayri insanidir. Kürt sorununda da aynı düstur geçerlidir. Koşulsuz, amasız ve fakatsız bir eşitlik...