Reklamlar kadına şiddeti arttırıyor mu?

Son yıllarda kamuoyunu fazlaca meşgul eden ''kadına şiddet'' olayları hakkında, farklı mahfillerde muhtelif çözüm önerileri gündeme getiriliyor. Bu öneriler, takdim edenlerin dünya görüşlerine bağlı olarak, birbirinden farklılık arz ediyor.

Laik kesimin bir kısmı ve kadınların etkin olduğu oluşumlar, kadına yönelik şiddette, erkeği potansiyel suçlu olarak gösterip, çözüm önerilerini onun farklı yönlerden sınırlandırılması istikametinde sıralarken; muhafazakâr kitleden bazı sesler ise; kadına şiddetin önemli bir nedeninin, kadının iş hayatında artan etkisi olduğunu ve bu etkinin aile hayatını bitirdiğini söylüyor. Çözüm olarak da; kadının evine dönmesi gerektiğini salık veriyor. Kadının çalışmamasıyla üzerindeki yük azalacak ve böylece aile ve anne olmanın yüklediği sorumluluklarla daha kolay baş ederek, yıkılan ailelerin toparlanması istikametinde rol üstlenecek.

Şüphesiz, kadına yönelik cinayete kadar uzanan şiddet hadiseleri, çok ciddi bir soysal problem. Sosyal hadiselerin sonuçlarına bakarak sağlıklı bir kanaate ulaşabilmek mümkün değildir. Toplumu, bir insan vücudu gibi düşündüğümüzde, aile faciaları, vücudun dışa yansıyan hastalıkları mesabesindedir. Bu hastalıkla mücadele edebilmenin en müessir yolu da teşhisin doğru şekilde yapılabilmesidir. Hastalıkların nedenleri de çoğu zaman münferit sebepler olmaz; birçok sebebin bir araya gelmesi neticesinde maraz oluşur ki; alanında uzman bir hekim-i hazık, yapacağı farklı tahlillerle en isabetli teşhisi veya teşhisleri koyabilir.

Sosyal bilimciler, hükümet ve bu konuda kafa yoran farklı oluşumlar, teşhislerini koymaya devam ediyorlar. Ancak kadına yönelik şiddette, onun bir reklam unsuru, ekonomik kazanç vesilesi olarak kullanılmasının rolü üzerinde çok fazla durulmuyor.

Kapitalist sistem, reklamlar vesilesiyle, sürekli, insandaki tüketim arzusunu kamçılıyor. Bunu da, bütçelerin büyük bir çoğunluğunun ayrıldığı reklamlar vasıtasıyla yapıyor. Reklamların yüzü ise, annelik ve eşlik gibi kutsal rollerden arındırılmış, sadece bir cinsel meta imiş gibi sunulan kadın oluyor. Bu reklamlar nedeniyle kadın, tüketim istikametinde bir araç olarak kullanılarak, basitleştirilip değersizleştiriliyor ve yaratılış amaç ve gayesinden çok uzaklara savruluyor.

Kadın, gerek, yazılı ve görsel basında çıkan reklamlarda, gerekse de dizilerde, cinsel kimliği ön planda olacak şekilde yer alıyor. Aynı zamanda buralarda arzı- endam eden bir kadın figürü, kara kutunun sihri vesilesiyle de, insani bazı kusur ve eksikliklerden uzak bir şekilde takdim ediliyor. Zihinlerde, adeta, bütün kadınların bu şekilde olduğu gibi yanlış bir imaj meydana getiriliyor.

Oysa aile hayatında, eş rolündeki bir kadının her hali, reklamlardaki gibi, arıza ve kusursuz olmaktan beri değildir. Eşler, birbirlerinin her türlü mahrem hallerine vakıftır ve eş, bütün yönleriyle kabul edilip sevebilen ve sevilebilen kişidir.

Evliliğin mahiyetinde bulunan küçük bir anlaşmazlık veya tartışmada bilinçaltı beslenme ön plana çıkıyor. Zihinlerdeki, bütün eksik ve kusurlardan uzak kadın figürü adeta hortluyor. Kendi eşiyle medyadaki kadınları karşılaştırıp, gerçekle hayali karıştıran birçok kişi, nefsine mağlup olarak şiddetin direkt veya dolaylı kurbanı oluyor.

Aile, toplumun hücresi. Hücre bozulup fesada uğradığında vücudu onarabilmenin yolu imkansız. Kadın cinayetlerinin ise, alınan onca önleme rağmen, sonlandırılamaması, önlemlerin hücreyi değil, vücudu nazara aldığının bir göstergesi.

Bu problemin çözümünü tamamen devletten beklemek sağlıklı bir yaklaşım olmasa gerek. Çözüm noktasında millet olarak hepimize vazifeler düşüyor.

En büyük sorumluluğun ise, bu konunun asıl mağduru olan kadınlarda olduğunu düşünüyorum. Kadına şiddete hayır kampanyası başlatan bütün kadın dernekleri, ''kadının cinsel bir obje olarak sunulmasına hayır'' kampanyası başlatsalar, buna reklamlarda oynayarak alet olanlar, onur ve haysiyet kırıcı bu durumdan vazgeçseler ve böylece bir farkındalık oluştursalar… Akabinde de millet olarak, topyekûn, kadını bu şekilde sömüren şirketlere tepkimizi, bir şekilde, gösterebilsek…

Böylece, kadının hak ettiği makama tekrar çıkmasına vesile olarak, yıpranan aile müessesemizi onarma istikametinde çok önemli bir aşama kaydetsek…