THY''de grev denemesi ya da sendikacılığın bitişi

Ülkede birçok kurum arınırken ve normal işlevlerine dönmeye çalışırken sendikaların bir kısmı eski alışkanlıklarıyla siyaset yapmayla sendikacılık yapmayı birbirine karıştırmaya devam ediyorlar. Eski dünyanın mücadele yöntemleriyle yeni endüstri ilişkiler sisteminde varlıklarını devam ettirmeye çalışan bu sendikalar toplumsal ve tabansal desteklerini kaybetmeye devam ediyorlar. İş düzeni, yönetim modelleri, üretim biçimleri, çalışma ilişkileri ve işçiler değişirken kimi sendikalar değişime direnmeye devam etmekteler. Burada sendikaların payı olduğu kadar, darbe davaları yargılamalarında sendikaların rolü üzerinde durmayanların da payı var.

Nitekim ülkemizde 28 Şubat''ta yaşanan anti-demokratik süreçlerde önemli rolleri olduğu bilinen sivil toplu örgütleri görmezden gelinmiştir. Hatta o dönemde silahlı kuvvetler üzerine düşeni yaptı artık iş silahsız kuvvetlerdedir denilerek yaşanan örtülü darbenin sivil toplum örgütleri eliyle yürütüleceği açıktan söylenmiştir. Dönemin 5 sivil toplum örgütü ise verilen talimatlar çerçevesinde ülkeyi karanlıktan kurtarma sloganıyla bir dizi eylemler başlatmış, ancak ülkemizi karanlık bir döneme götürmüştür.

Türk-İş, DİSK, TOBB, TESK ve TİSK bir araya gelerek, üyelerinin değil egemen güçlerin talepleri doğrultusunda ülkeyi demokratik ve ekonomik bir krize el birliği ile götürmüşlerdir. O dönem bu örgütlerin başında bulunan Türk-İş genel başkanı Bayram Meral ve TESK genel başkanı Derviş Günday CHP''den, DİSK genel başkanı Rıdvan Çelebi ise DSP''den milletvekili olarak çabalarının karşılığını aldılar. Emekçilere büyük faturanın ödetildiği bu karanlık dönemler maalesef aydınlatılmadı. Gerek Meclis 28 Şubat Komisyonu raporu, gerek Ergenekon soruşturmaları gerekse darbe soruşturmalarında sendikaların rolü yeterince sorgulanmadı. Dünün darbe yanlısı birçok sendikanın yönetimleri aynı kişilerden teşekkül etmesine rağmen bugünün demokrat sendikası olarak görünmeye çalışmaları ise tam bir takiyyedir.

Sürecin darbe zeminini hazırlayan sendikaları bugün farklı bir imajla gemilerini yürütmeye devam ediyorlar. Temiz sendikacılık için bugün yapılması gereken, irtica brifinglerine hangi sendikaların katıldığı, hangi talimatlarla hangi eylemleri yaptıkları ve halkı yönlendirmede hangi psikolojik hareketlerin parçası olduklarının ortaya çıkarılmasıdır. Bu çerçevede özellikle 28 Şubat''a sayılı günler kala 5 Ocak 1997 yılında yapılan ''Türkiye''ye Sahip Çık'' mitinginin üzerinde durulması gerekir. Bu mitingin yapılmasına karar veren güç kimlerdir? Miting sonrasında kamuoyunda dönemin Hükümetinin gitmesi gerektiği algısını oluşturanlar kimlerdir? İşçilere neler söylenerek eyleme getirilmiştir? Bu soruların cevabının aranması temiz bir sendikal hareket açısından son derece önemlidir.   

Ergenekon iddianamelerinde sendikaların darbeye gidecek yolda ne tür işlevleri olduğu açıkça belirtilmesine ve bazı sendikaların bu işlevlerini yerine getirmek için yaptığı tüm çalışmalar bilinmesine rağmen, sendikalar ve sivil toplum örgütleri bünyelerinde değişim yapmadılar. Darbelere destek veren ve alkış tutan sendikacılar apoletli kıyafetlerini şimdilik dolaplarına astılar. Bilinmelidir ki ülkemizde darbe dönemleri gerçekten araştırılmak isteniyorsa ve darbelere zemin hazırlayanlar engellenmek isteniyorsa, sendikalar ve sivil toplum örgütlerinde Ergenekon yapılanmasının üzerine gidilmelidir. Üzerine gidilmemiş olması sendikalar üzerinde Ergenekon''un etkisinin hala sürdüğünü göstermektedir.

Bugün bazı sendikaların çalışma hayatının ve üyelerinin sorunlarına ilişkin hiçbir teklif getirmezken siyasi meselelerle meşgul olmaları ve siyasetçilerle polemiklere girilmesi, bu sendikaların ideolojik aygıt olduklarını ve son tahlilde emekçilere değil egemenlere hizmet ettiklerini göstermektedir. Bunun en bariz örneğini 2010''da yapılan referandumda gördük. Özellikle bazı konfederasyonlar temel hak özgürlükler ile sendikal özgürlükleri geliştiren, darbecilerin yargılanmasına imkan veren Anayasa değişikliklerine hayır demek suretiyle yaman bir çelişki yaşadılar. Darbecilerin Ankara Adliyesinde yargılanmaya başladığı ilk gün referandumda hayır diyen bu konfederasyonlar darbecilerin yargılanmasına destek için oradaydılar. Ancak ''AKP Halka hesap verecek'' sloganları atarak, darbecilerin yargılanmasının yolunu açan değişiklikleri yapan AK Parti''yi hedef alıyorlardı.

Bu yapılar dün darbelere zemin hazırlarken bugün ise yurt dışında sürekli ülkemizi kötülemeye devam ediyorlar. Silahsız kuvvetlerin geçmişte neler yaptığının üzerine gidilmesi bugün yapmaya çalıştıklarını da ortaya çıkaracaktır. Dün açıktan darbecilere destek verenler bugün başka taktiklerle aynı odaklara demokrat görünerek hizmet ediyorlar. Bunun yakın örneğini 2013 1 Mayıs kutlamalarında gördük. 

Ülkemizde 1 Mayıs, Osmanlı sosyalistleri döneminde kutlanmış, Cumhuriyetin ilan edildiği yıl kutlanması yasaklanmış, merhum Menderesle birlikte ücretli resmi tatil yapılmış, darbeciler tarafından kutlanması yeniden yasaklanmış ve nihayet Başbakan Erdoğan Hükümeti tarafından yeniden resmi tatil edilmiştir. Emekçilerin bayramının bile derin sol yapılar tarafından operasyonel olarak kullanılmasına şahit olduk. Zira onlar için önemli olan emekçinin bayramının resmi tatil yapılması ve kutlanması değil, Ak Parti''yi zor durumda bırakacak görüntülerin çıkmasını sağlamak ve uluslararası arenada sürekli dile getirdikleri dikta ve faşizm iddialarına destekleyecek malzemeler bulmaktı. DİSK ve KESK yöneticileri sürekli olarak terör örgütü iddiasıyla tutuklanan sendikacıların, sendikal faaliyetlerin nedeniyle tutuklandıklarını ve AK Parti''nin tüm muhalif kesimlerin sesini kesmek için sendikalara operasyon yaptıklarını söylüyorlar.

Bu yapılar ülkemizde sendikalara olan olumsuz bakışan en önemli sebepleridir. Sendikalara ve sendikacılara olan güvenin azalmasında en önemli etken, üyelerinin menfaati yerine egemen güçlerin menfaatini tercih edenlerdir. Ülkemizde artık işçilerde sendikal hareketin değişmesi talebini dillendirmektedir. Yakın zamanda yapılan iki grev, işçilerin sendikal hareketin değişmesi talebinin alanlara yansımasıdır. Tek Gıda-İş sendikasının işçilerin katılmaması nedeniyle yarım gün içinde biten grevi ile Hava-İş sendikasının 16 bin çalışandan sadece 500 kişinin ilk gün katıldığı daha sonra katılımın neredeyse hiç olmaması, sendikaların bittiğinin değil sendikaları ideolojik bir aygıt olarak gören sendikal zihniyetin bittiğinin göstergesi olarak algılanmalıdır. Çünkü yıllardır bu sendikaları yöneten zihniyet sendikal hayatta ve tabanda yaşanan değişime uygun politikalar geliştirmek yerine sloganlarla sendikacılık yapacağını zannetmişlerdir.

Hava-İş sendikasına güvenerek eylem yapmaları nedeniyle işsiz kalan 305 çalışanı THY yönetimi yeniden işe almalıdır. Zira sendikacıların ucuz kahramanlıklarının bedeli işçilere ödetilmemelidir. THY''nin dünyanın küresel bir şirketi haline gelmesinde çalışanların büyük payı olduğu unutulmamalı. İşçiler ise sendikaların gerçek işlevlerine dönmesinin gayreti içinde olmalılar. Sendikalardaki değişim tabandan başlama sinyalleri vermiştir. Sendikalar arınmadan ve gerçek işlevlerine dönmeden bir ülkede demokrasinin tüm kurallarıyla işlemesi zordur.