Türkiye artık o eski Türkiye değildir

İyi kötü tecrübe kazanmış ortalama bir Türkiye vatandaşı bugün yaşanılanların ciddi bir operasyon olduğunu fark eder. Çünkü bilindiği gibi rahmetli Özal geçmişte özgürlük, Kürt sorunu, barış ve bir arada yaşama gibi kelimeleri ağzına alır almaz bir müddet sonra CHP aracılığıyla kendisine sivil diktatör ve tek adam olma heveslisi dedirtilmişti.

Özal''da olduğu gibi bugün de yine CHP aracılığıyla Erdoğan''a diktatör dedirtiliyor. O gün de apolitik gençliğe sorular sordurmuşlardı bugün de. O günde topluma tepeden baktılar bugün de bakıyorlar. Bugün de hedef başbakan nezdinde hepimiz, insanlığımızdır. Bizlere yaşam hakkı tanımayacak kadar zalim bir tuzağın eşiğindeyiz. Bunu Ahmet Altan da biliyor, Hasan Cemal de… İhsan Dağı da biliyor, Cengiz Çandar''da… Ece Temelkuran''ları Koray Çalışkanları saymıyoruz bile. Fakat aynı çok şükür şeyi Atilla Yayla ve Halil Berktay gibi iki farklı düşünceden gelen tecrübe sahibi insanlar da biliyor.

Türkiye''de yıllardır herkesimden insanı silindir gibi ezen, ufalayan, varlıklarını yok sayan darbelerin hangi hedefler uğruna yapıldığı bilinen bir gerçek. Ulus devletçi anlayış, cumhuriyetçilik, laiklik ve Kemalizm adı altında yıllardır farklı görüşlere, inançlara, ırklara, dillere ve mezheplere özgürlük tanımadı. Bu ülkenin sınırları içinde yaşayan herkesin eğitim aracı edilerek tek-tip uysal yurttaşlar olmaları dayatıldı.

Halk onlara göre cahil, iradesiz hatta ''Yakup Kadri Karaosmanoğlu''nun Yaban''ında ifade edildiği gibi Yontma taş devrinden kalmış bir mağara insanıydı. Sürekli yapay korkular icat edildi. Öyle ki TBMM''de başörtüsü serbestliğini sağlayacak olan yasa değişikliği oylamaları devam ederken dışarıda 76 sivil toplum örgütünün, bir takım akademisyenin yazar ve sanatçıların aklın ve bilimin rehberliğinde çağdaşlık, ilericilik ve aydınlanmacılık adına bu hakkın reddi için eylem yapmalarına ayrıca yine bu hakkın iptali için akıl almaz açıklamalarda bulunduklarını şahit olmuştuk.76 sivil toplum örgütünün ve siyasi partilerinin muhalefetine ve canhıraş engellemelerine rağmen insan haklarını ve evrensel hukuk normlarını gözeterek özgürlükçü bir bakış açısıyla bir yasa değişikliğinin altına imza atılmıştı. Hatırlayın başörtüsü ve fiyonk tartışmalarını…

Başörtüsü yasağının kalkması için hükümet gerçektende zor olan bir şeyi gerçekleştirmişti. Normalde tabiatı gereği sivil örgüt dediğimiz yapılanmaların hak, özgürlük ve demokratik talepleri iktidardan talep etmesi beklenir ancak 76 sivil toplum örgütü o gün yasa değişikliği meclisten geçerken Tandoğan''da hak, özgürlük ve demokratik bir talebin reddi için ilericilik adına eylem yapmaktaydı. İktidar ise bir sorunun halledilmesi ve mağduriyetin giderilmesi için bir taraftan da muhalefet rolünü üstlenmişti. Sonuç malum. Anayasa Mahkemesi iki ret oyuna karşı dokuz oyla başörtüsünün üniversitelerde serbest bırakılmasına ilişkin Anayasa değişikliğini iptal etti ve durdurdu.  

İnsanın kendisini gerçekleştirmesinin tüm yollarının tıkandığı, var olma bilincinden kopartıldığı, bireylerin kasıtlı olarak sürekli birbirlerinden uzaklaştırıldığı bunun için engelleme operasyonlarına tabi tutulduğu bir zamanda ve ortamda özgürlük, ahlak ve vicdan değerleri için mücadele eden bilge insanlara ne kadar çok ihtiyacımız olduğu açıkça ortada değil mi? Ne hazindir ki bu süreçte çağın gerisinde dogmatik-skolâstik anlayışın ürünü, bağnaz, sığ, ilkel, anti özgürlükçü, insan karşıtı,200–300 yıllık üç-beş kavramın kıskacından kurtulamamış, kendisini yenilemeyi bilmediği gibi toplumun bireylerini de gerileten/geren, kendi putlarını kıramamış birtakım sözde aydınların kışkırtmalarına tanıklık ettik.

Aynı şekilde bazı sivil örgütler, sendikalar ve medya da üzerine düşen sorumluluğu yerine getiremedi. Oysa bir taraftan korkan/korkutulan bireylerin var olduğu bir toplulukta tüm karmaşıklıkları çözebilecek bu anlamda toplumun fertlerini aydınlatabilecek ve insanı, insan olmasından ötürü getirdiği tüm vasıflarını yeni kavramlarla gündeme sokabilecek ahlak sahibi, özgürlükçü düşünce adamları olmadan ne bir tarafın endişeleri yok olacaktır nede diğer tarafın talepleri kabul görecektir. Bu bakımdan her toplumsal kırılmada olduğu gibi bu sefer de vicdanıyla ortaya insan ve değerlerini önceleyen samimi aydınlarımıza bir teşekkür borcumuz var. 

Halkın arzusuna yanıt veren her türlü düşünce değerlidir... Bu düşünceleri hiçe sayan, değer, kıymet vermeyen halka rağmen Taksim Platformu gibi buyurgan bir tavırla bildiğini okuyanlar bu toprağa ruh veren her türlü değere başkaldırıyor demektir. Bu bakımdan özellikle son zamanlarda yaşadıklarımıza bir de bu açıdan bakmakta fayda vardır.

Bilsinler ki bize rağmen her ne çevriliyorsa bunlar gelecek demokratik ve zengin bir ülkenin ayak sesleridir. Çünkü her gün birilerini daha tanıyoruz. Ve birileri her gün kendisini bir şekilde deşifre ediyor. Biz onları tanıdıkça daha çok özgürlük, demokrasi, hukuk, adalet ve hoşgörü talep ediyoruz. İnadına yeni anayasa, inadına özgürlük, inadına barış, inadına halkın iradesi ve inadına sandık diyoruz. Artık ne tür numara çevirirlerse çevirsinler hiçbir engelleme operasyonları tutmamaktadır. Çünkü Türkiye artık o eski Türkiye değildir.