'Türkiye'yi bölmek istiyorlar'

Prof.Dr. Anıl Çeçen, PKK benzeri terör organizasyonlarının, hangi şartlarda ortaya çıktığını ve bu örgütlerin aslında büyük politik hedeflerin "dayatma" araçları olduğunu anlattı. Prof.Dr. Anıl Çeçen'le arkadaşımız Nasuhi Güngör konuştu.

NASUHİ GÜNGÖR

Burada sadece terör ekseninde değil, genel olarak Türkiye'nin konumuna bakmak gerekiyor. Türkiye'nin dayandığı iki önemli temel vardır. Birincisi milli sınırları ifade eden Misak-ı Millî. Diğeri ise I. Dünya Savaşı'nda Batılı ülkelere karşı verilen mücadele, yani Kuvay-ı Milliye. Cumhuriyetin kurulduğu sıralarda dünyada Avrupa merkezli bir yapılanma sözkonusuydu. Dolayısıyla aynı yapılanma Türkiye için de geçerliydi. Ancak II. Dünya Savaşı'ndan sonra Avrupa'nın gerilemesi ve ABD'nin merkez olmasıyla pekçok farklılık ortaya çıktı.

Bu gelişmeler Avrupa merkezli yapılanmayı zorluyor. Örneğin başkanlık sistemi tartışmaları ya da bir cumhurbaşkanının federasyon tartışmalarını gündeme getirmesi bunun ifadesidir. Şimdi o dönemle ortaya çıkan bir başka yenilik çok önemlidir. O da bölgemizde Arap ve Müslüman olmayan tek devletin, İsrail'in varlığıdır. İsrail bölgenin geleceğinde etkin olmak istediği için, sürekli olarak bölgenin jeopolitik dengelerini zorlamaktadır. İsrail'in ardından bölgede buna benzer bir ikinci devlet yapılanması da sıradadır. O da Kuzey Irak'ta şekillenmektedir.

Türkiye bu yeni dönemde nasıl bir yerde duruyor veya terör benzeri faktörlerle nasıl bir yerde durması isteniyor?

Öncelikle Avrasya dediğimiz alanda 70 yıl kadar etkin olan SSCB'nin yıkılışı, Brezinski'ni ifadesiyle "otorite boşluğu" ortaya çıkarmıştır. Bunun ardından diğer emperyalist ülkelerin bölgede yarışa girdiklerini görüyoruz. Yani Türkiye'yi doğrudan ilgilendiren Avrasya merkezli bir rekabet süreci ile karşı karşıyayız.

Rekabet deyince akla hep şirketler geliyor. Ama Deniz Ülke Arıboğan'ın "Global Aktörler" adlı çalışmasında dikkat çektiği 4 grup aktör var. Uluslararası kuruluşlar, uluslararası tekeller, devletler ve mafya ve terör örgütleri. İşte küreselleşme sürecinde bunlar etkindir. Burada ABD ve Avrupa arasında bir rekabetten sözetmek mümkün. Bir başka açıdan bu bölgede Time Dergisi'nin işaret ettiği gibi Ortadoğu'nun yeniden yapılanmasında liderlik kavgası veren Türkiye, İsrail ve İran'ın rekabeti var.

Burada Türkiye'ye dayatılan modeller var. Türkiye'ye yeni bir rol biçilmeye çalışılıyor. Türkiye'nin önündeki en önemli model bölgeselleşmedir. İşte bu noktada Türkiye'nin etkin olması istenmiyor. Onun için Türkiye'nin parçalanması isteniyor. Böylece bölgeselleşme sürecinde etkinliği azaltılmaya çalışılıyor. Bir yandan da Türkiye'ye Fuller ya da Henze'ler eliyle süreli olarak İslamiyet ve Mustafa Kemal arasında çelişki olduğu mesajları veriliyor. Bu aslında suni bir gündem yaratma çabasıdır. Bunlarla hedeflenen Türkiye'nin zayıflatılmasıdır.

Bakınız, şu anda bütün Türkiye PKK ve Öcalan davasını konuşuyor. Oysa ben bu gelişmelerde çok daha önemli bir noktaya dikkatinizi çekmek istiyorum. Benim de katıldığım bir görüş, PKK=GAP ve GAP=PKK'dır. Türkiye yıllardır terörle uğraşıyor. Bu arada ise GAP projesini yürütmeye çalışıyor. İşte bu ikisini birarada düşünmek gerekiyor. Bu projeye hatırlanacağı gibi herkes karşı çıktı. ABD yardım ya da kredi sağlamadı. Türkiye'de uzun zamandır yaşadığımız yüksek enflasyonun tek nedeni, GAP projesini kendi çabalarımızla yürütmek istememizdir. 2000'li yıllarda ortaya çıkacak kuraklık problemi, bunun yanında bölgenin zenginliği olan petrol ve bu iki önemli kaynağın kontrolü Ortadoğu'daki gelişmeleri ortaya çıkarıyor. Buna direnenlerin karşısına siyasi çözümler, otonomi tartışmaları getiriliyor.

GAP projesi şu anda herkesin yoğun ilgisiyle karşı karşıya. Türkiye ise uzun zamandır bu bölgeye yatırım yapıyor. Ancak tam böyle büyük bir yatırımla uğraşırken, o bölgede devlete karşı bir başkaldırı hareketiyle karşı karışya kalıyorsunuz. Bu arada Türkiye'nin güneydoğusu ve Irak'ın kuzeyini birarada tutma projeleri ortaya çıkıyor. Burada bir etnik yapı ortaya çıkarılıyor. GAP burada çok önemli bir nokta. Ama meseleye bir de şu açıdan bakmak gerekiyor. Türkiye, tam dünyadaki bölgeselleşme hareketlerinin ortasında, kendi bölgeselleşme sürecini yaşamaya hazırlanırken, kendi ülkesinde "Biz Türk değiliz" diyen bir etnik hareketle karşı karşıya kalıyor. Burada bu örgüte ya da başındaki isme hangi ülkelerin destek verdiği saymaya gerek yok. Pekçok ülkenin burada payı var.

Türkiye elbette kendisine dayatılanlara kolay razı olmayacaktır. Ancak sadece Türkiye değil, tüm bölge ülkeleri böyle bir tehdit altındadır. Hatta bu alanı, İran'dan Hindistan'a, oradan da Çin'e kadar uzatabilirsiniz. Bizde ise Osmanlı'yı parçalayan süreç, artık Anadolu'ya taşınmak isteniyor. Türkiye'nin yapması gereken, tıpkı 1936'da Mustafa Kemal'in yaptığı gibi, bölgesel paktları gündeme getirmesidir. Aksi takdirde bu süreci durdurmak mümkün olmaz. O zaman GAP'ı da kaptırmış oluruz.