Türkiye''yi neden hedef tahtası yapmak istiyorlar?

Biz içeride detaylara boğulmaya çalışılırken, dışarıda büyük resimdeki renkler değiştirilmeye çalışılıyor. Bizi Gezi olayları, 17 Aralık süreci vb. tartışmalar meşgul ederken, Türkiye''nin 21. Yüzyıl'a damgasını vuracak projeleri geciktirilmek ve hatta durdurulmak isteniyor. Dünyadaki saygın akademilerde, makroekonomik kodların yeniden yazılması gerektiği konusunda fikir birliği oluşurken, Türkiye ekonomisi eski kodlara göre yönetilmeye zorlanıp IMF''ci politikalarla diz çöktürülmeye çalışılıyor. Buna itiraz ettiğiniz anda da hemen ''bağımsızlık'' sloganları atılmaya başlanıyor. Türkiye büyümesinin dinamik sektörlerinin zayıflamasına yönelik algı operasyonları yapılmaya çalışılıyor. Peki neden?

Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerin Küresel GSYİH''daki payı giderek yükseliyor. 2013 yılı itibari ile yüzde 50 olan bu payın 2018 yılına kadar yüzde 54''e çıkması ve bu artış trendinin de devam etmesi bekleniyor. Bu durumda gelişmiş ülkelerin payları da giderek düşecek. Hal böyle olunca, bugüne kadar büyüme ve gelişmelerini, gelişmekte olan ülkelere finanse ettiren gelişmiş ülkeler, tedirgin oluyor ve gelişmekte olan ülkelerin paçalarından asılmak için ellerinden geleni yapıyorlar. Türkiye ise bu noktada biraz daha ayrışıyor ve kendine has durumları ile ön plana çıkıyor.

Türkiye''nin eninde sonunda bir enerji koridoru olacağı malum. Bir şekilde bu süreç sürekli uzatıldı veya engellenmeye çalışıldı. Ancak Ukrayna''da son dönemde yaşanan gelişmeler de gösteriyor ki Türkiye dünyanın en önemli enerji koridorlarından birisidir. Bunun en önemli göstergesi de hızla devam eden TANAP projesidir. TANAP''ta Azerbaycan gazına, Türkmen gazının ilavesi neredeyse tamam gibi. Üstelik İran''da TANAP''a girebileceği yönünde açıklamalar yapıyor. Geçtiğimiz ay gerçekleşen İran Cumhurbaşkanı Hasan Ruhani''nin ziyareti de bu bakımdan büyük önem taşıyor. Proje tamamlandığında ortaya çıkacak tablonun Türkiye açısından ne kadar kazançlı ve stratejik öneme sahip olduğunu söylememek için, art niyetli olmak lazım. Bitmedi. İsrail açıklarında 27 trilyon metreküplük bir doğalgaz rezervi bulundu. İsrail bu gazı en kısa sürede Avrupa''ya ulaştırmak istiyor.

Seçeneklerinden ilki gemiler ile transfer, ikincisi Akdeniz''in altından boru hattı veya Türkiye üzerinden başka bire boru hattı. Gemi ile gaz taşınması hem maliyetli, hem güvensiz hem de sürdürülebilir değil. Akdeniz''in altından bir boru hattı döşemek ve güvenliğini sağlamak ise hem daha maliyetli, hem çok daha riskli. O halde geriye bir tek, Türkiye kalıyor. En mantıklı proje, Türkiye üzerinden mevcut hatlara bir bağlantı yaparak gazın Avrupa''ya aktarılması. Böylesi bir ortamda pazarlık gücü yüksek bir Türkiye''yi ne İsrail, ne de başta Almanya olmak üzere hiçbir AB ülkesi istemiyor. Irak''la yapılan anlaşma neticesinde gelecek olan petrolün de katkılarını ve devam eden nükleer santral projelerimizi bir kenara not alarak devam edelim.

Türkiye tarihi İpekyolu''nun en önemli durağı. Çin''den başlayıp üç ayrı koldan binlerce kilometre gelen yol, Anadolu''da birleşiyor. Yolun ticari potansiyelini anlamak için şu örnek bile son derece yeterli: 1600''lü yılların başında Mardin''in Osmanlı''ya ödediği vergi ile İstanbul''unki hemen hemen aynı. Şimdi, çözüm süreci ile bölgenin hareketlenmesi, Kuzey Irak''taki olumlu gelişmeler, İran''daki yönetim değişikliği ile ortaya çıkan ılımlı hava ve Suriye sorununun çözülmesi gibi pek çok gelişme bu ticaret koridorunun yeniden hareketlenmesini sağlayacak. Tüm bunların üstüne, Türkiye''nin üzerinde duble demiryolu olan 3. Köprü'yü yaparak tüm bu hattı demiryolu ile Avrupa''ya bağlaması da Türkiye''ye diz çöktürmek isteyenleri korkutmaya başladı. Öyle olmasaydı, Avrupa''dan Türkiye''ye gelerek ''3. Köprüye Hayır'' pankartları açarlar mıydı ya da bu eylemleri finanse ederler miydi? Belki sizlere çok iddialı gelecek ancak 3. Köprü Anadolu açısından en az coğrafi keşifler kadar önemli bir proje. Coğrafi keşiflerle ticaretteki ve ekonomideki önemini kaybeden Anadolu, 3. Köprü ile bu özelliğini yeniden kazanacak. Birilerinin ironi haline getirmeye çalıştığı Pekin Londra''ya bağlanıyor cümlesi ile anlatılmak istenen budur. Aslında bu cümlenin önemini çok iyi anladıkları için, sulandırmaya çalışıyorlar.

Sudan bahsetmişken, Kanal İstanbul''u unutmamak lazım. Montrö Boğazlar Sözleşmesi''nin hükümlerinden dolayı bugüne kadar yaşadığımız ekonomik kaybın ve güvenlik zafiyetinin maliyetini hesaplamak imkansız. Dünyada böyle başka bir rota yok ki, bedava hem ticaret hem de savaş gemileri geçsin. Geçen gemilerin içinde ne olduğuna bakmaya bile hakkımız yok. Hem barış hem de savaş zamanında(!). Kanal İstanbul''la bu sorun da çözülecek. Peki dünya deniz taşımacılığı tekelini elinde bulunduran karteller bunu ister mi? İstemiyorlar. Projenin hayata geçmemesi için de ellerinden geleni yapıyorlar. 3. Köprü ve Kanal İstanbul ile dünyanın lojistik sistemi ciddi bir şekilde Türkiye''nin lehine değişecek. Bunu çok iyi bildikleri için karşı çıkıyorlar ve içeride de protesto edilmesini finanse ediyorlar. Ancak bunu engellemek için ''Projelerin yapılacağı yerlerin etrafında arsa kapatılıyor'' ve yerine kat kat dikilecekken ''ağaçlar kesiliyor''dan daha güçlü bir done bulmaları gerekiyor.

Karadan ve denizden yapılan bu projelerin havadan da desteklenmesi gerekiyordu. Öyle de oldu. Türkiye ekonomisini ve dünyadaki stratejik gücünü yakından ilgilendiren bir diğer proje de 3. Havaalanı. Yıllık 150 milyon yolcu kapasiteli havaalanı açılınca dünyanın önemli aktarma merkezleri olan Frankurt, Amsterdam ve Paris''in amiyane tabirle pabucu dama atılmış olacak. Pekçok havayolu şirketinin uçuş rotaları yeniden belirlenecek ve İstanbul dünyanın en önemli aktarma merkezlerinden birisi konumuna gelecek. O halde Türkiye karşıtlarının bu projeye de karşı çıkması son derece normal. Her şeye rağmen geçen hafta bu projenin de temeli atıldı.

Dikkat ettiyseniz yazı boyunca tek bir siyasetçinin ismini ne andım, ne de ima ettim. Çünkü bütün bu projeler; yapan veya planlayan kim olursa olsun Türkiye''nin sahip çıkması gereken projelerdir. Projelerin tamamlanması ile Türkiye hem ekonomik hem de stratejik açıdan büyük bir güç haline gelecektir. Bölgesini kontrol ve organize eden, dünyada da söz sahibi bir ülkenin vatandaşı olmak istemiyorsanız o ayrı mesele…