Zafer bizim olacak

NATO harekatının devam ettiği bugünlerde, Kosova'ya bir kara harekatının yapılıp yapılmayacağı tartışılıyor. Yapılan 'sözde müdahaleler' Sırpları azdırmaktan başka bir işe yaramadı. 'Kara harekatına' uzak olduklarını dile getiren NATO yetkilileri düştükleri zor durumdan kurtulmak için çözüm arayışında. Bugünkü yazısında bu konuyu irdeleyen Dr. Muhammed Aruçi NATO'nun kara harekatı yerine, UÇK'nın askeri açıdan desteklenmesi gerektiği görüşünde...

DR. MUHAMMED ARUÇİ

Birkaç gün önce İstanbul'daki değerli hocalarımdan biri "Ne zaman oralara gidiyorsun?" sorsunu yöneltince, diğeri benim adıma: "Evet, yarın yolcu!" diye cevap vermişti. Bu diyalog esnasında bütün kimliğinde, kendi iç aleminde Kosova tarihinin en şanlı dönemlerini seyrederek konuşmaya katıldım ve "Sayın hocam, günümüzde III. Kosova'yı yaşıyoruz. 1389'daki I. Kosova Savaşı esnasında maalesef biz Anadolu'dan gelen o nezih ve cesur ordunun karşı tarafındaydık. İslam dini ile milletçe müşerref olduktan sonra II. Kosova Savaşı'nda sizinle beraberdik. Bugün de III. Kosova savaşı cereyan ederken biz milletçe oradayız. Peki siz neredesiniz, efendim?" dedim. Yaşadığımız acı gerçekleri içimden bu şekilde büyük bir ihlasla tasvir edebildim ve o anda çok doğru olduğuna inanarak söyledim.

Türk insanının Kosova'daki tarihi kültür kimliğini ve benliğini bugün Türkçemizi konuşamayan ama tarihine ve bugününe yansıtan bir millet olduğumuz için siyasi ve askeri alanda Sırp hegemonyasında kurulmuş olan bir Yugoslavya devleti ile beraber yaşanamayacağı gün geçtikçe ortaya çıkmaktadır. Bunu artık ABD ve NATO bile anlamış durumdadır. Yapılan soykırımın her şeyden önce bir tarih ve kültür soykırımı olduğu aşikardır. Böyle acı bir faturanın da Balkanlarda kime çıkartıldığı açıkça görülmektedir. Nedenleri ise belli...

Ancak NATO harekatının devam ettiği bugünlerde, Kosova'ya veya Yugoslavya'ya karşı bir kara harekatının yapılması veya yapılmaması konusu tartışılmaktadır. Bizim tarafımızdan da düşünülmesi gereken en önemli noktalardan biri, böyle bir kara harekatının oradaki müslüman halkımıza neler kazandıracağı gerçeğidir. NATO'nun kara harekatı esnasında bölgedeki uluslararası dengelerin ne şekilde gelişeceği de belli değil. NATO bu konuda sonuna kadar bugün gösterdiği azim ve kararlılıkta sebatlı davranışlarına devam etmelidir. Rusya'nın Adriyatik denizine göndereceği savaş gemilerinin hedefinin yalnız bilgi toplama amaçlı olacağına da kuşkuyla bakılmaktadır. Sırbistan'da ve Yugoslavya çapında büyük bir ölçüde halk tarafından sevilmeyen Slobodan Miloşeviç ve onun anti-demokratik tavırları, hava harekatı esnasında Yugoslavya medyası vasıtasıyla ters tepki yaratıp geleceğe doğru 'Büyük Sırbistan' ideali peşinde olan 'kahraman' bir Miloşeviç'i, ya da Sırpların tabiriyle Slobo'yu yaratacaklar. Bütün bunları büyük bir ihtimalle NATO'daki liderler de gözardı etmiyor.

Sırbistan'daki Miloseviç ve arkadaşlarının hakiki bir şekilde intiharını hazırlayabilecek planın en doğrusu ve hiç zaman kaybetmeden, en acil bir şekilde Kosova'daki kurtuluş savaşını yapmaya çalışan Kosova Kurtuluş Ordusu'nu (UÇK) gereken seviyede hazırlamak ve karadaki harekatta onların bu görevi üstlenmeleri olacaktır. Bu tarzda kazanılacak bir kara harekatı neticesinde Rambuye örneği anlaşmalarda masaya oturulduğunda Kosova halkımızı temsil edenler kendini daha güçlü hissedecektir. Aksi takdirde, Bosna-Hersek için yapılan Deyton anlaşmasında olduğu gibi, acımasızca katliam gerçekleştiren Sırp tarafına toprağın % 49'u, Boşnak ve Hırvat Federasyonu'na da %51'i verilecektir. Böyle bir netice her zaman için gaddar rejimleri cesaretlendirecek ve 21. yüzyılda bile uluslararası arenada bu tür sahneler tekrarlanacaktır.

NATO tarafından Kosova Kurtuluş Ordusu'nun (UÇK) desteklenmesi ve en modern silah ve mühimmat ile techiz edilmesi gerekiyor. Altmışbin kişiyi aşkın bir orduya sahip olan Kosova Kurtuluş Ordusu'nun (UÇK) bu konuda ihmal edilmemesi gerekmektedir. Böyle bir ordunun, gereken silah yardımını aldıktan sonra, Yugoslavya Ordusu'nu Kosova topraklarından söküp atması çok güçlü ihtimaldir. Havadan NATO saldırıları, karadan Kosova dağlık bölgesini çok iyi tanıyan yerli UÇK askeri, sanıyorum ki savaş taktiğinde bir bütün oluşturacaktır. Ayrıca Rusya'nın da bu şartlar altında pek fazla müdahale edecek tarafı da kalmayacaktır. Sırp medyası Kosova Kurtuluş Ordusu'nu bir "terör örgütü" olarak tanımlamaktadır. Fakat şu andaki satırlarımı karalarken, Show TV'nin haber bültenindeki "Bir lokma ekmek için" bölümünde Kosova'dan Makedonya'ya perişan bir halde geçen Kosova'lı Türk kadınının: "Bizim kimsemiz yok... Lûtfen bize yardım edin! Bunlar canavar bir millet" sözlerini işittiğimde hemen bir Sırp Devlet Terörünü hatırladım. Çağdaş dünyanın da en çok çektiği ve NATO güçlerini de harekete geçiren devlet terörüdür bu terör...

Kosova olayında birbiri ardından devlet terörünü estirenler de en sonunda haykırdılar. Irak'taki müslüman halkından hiç utanmayan ve bayrağında "Allahu Ekber"i büyük bir nifakla yazan Baas Partisi lideri Saddam Hüseyin'in devlet terörü ve Sırp canavar lideri Miloseviç'i desteklemesi... Masum Libya halkını yıllardan beri kandıran ve Mısır Cumhurbaşkanı merhum Enver Sedat'ın "Libya Mecnunu" diye tanımladığı Muammer Kaddafi ve onun Miloşeviç tipindeki vahşi teröre petrolünü satmak amacıyla desteklediği Sırp katliamı ve onun müslüman halkı önünde hesap vereceği bir gün... En sonunda bütün bu gaddar rejimlerin himayesinde bocalayan canavar örgütler... Bunların hepsi yeni dünyamızdaki devlet terörünün en bariz örnekleridir...

Bunun karşılığında, Kosova'daki insanlık dramına rağmen, Kosova Kurtuluş Ordusu'nun bunlara benzer bir teröre karıştığı kanıtlanamadı ve kanıtlanamaz... Çünkü, tek hedef Kosova'daki masum insanları Sırp teröründen kurtarmak ve uğrunda kurtuluş savaşı vermekti. Belgrad, Niş, Pançevo, Leskovac, Novi Sad, Podganca gibi şehirlerde bir kişinin bile kanını akıtmadılar... Ama Sırp devlet terörü yalnız geçen gün kaç bin insanın kanını akıttı? Yüzbinlerce insanı evinden ve yurdundan kovarak, yurtdışına çıkarken bütün resmi evraka el konuldu ve arşivler yakıldı. Yüzbini aşkın insnanın akıbeti meçhul. Binlerce müslüman kurşuna dizildi. Dolayısıyla, UÇK gibi bir güç vasıtasıyla kara harekatının NATO askerinden bile daha faydalı olacağı kanaatindeyiz. Prizren'i, Mamuşa'yı, Priştine'yi, Lyipiyan'ı, Pagaruşa'yı, Drenica'yı ve daha nice bölgeyi bir vatan inancı sayesinde kurtaracak olan askerin kara harekatı elbette bir gün başarılı olacaktır. Ölenler şehit, kalanlar gazidir. Çanakkale savaşı bunun en bariz örneğidir. Bütün bu yazdıklarıma rağmen, yine de kara harekatının NATO tarafından gerçekleştirilmesi kararlaştırılırsa, tek ümidimiz bu harekata katılacak olan Türk ordusudur. Dolayısıyla Meşhed-i Hüdavendigar huzurunda 610 yıl sonra yeniden bir saygı duruşunda asker selamı verilecek ve III. Kosova Savaşı lehimizde büyük bir zaferle bitecektir.