Mutlu Alkan, Malkan Makine'nin kurucusu Mustafa Alkan'ın kızı. 1974 doğumlu olan Mutlu hanım, 1998'de tam gün olarak çalışma hayatına başladı. 1971 yılında babasının 12 m2'lik bir alanda bir el ütüsü tamiriyle temellerini attığı şirketin 6 bin m2'lik kapalı alanda 140 kişilik bir kadroyla 215 türde ütü üreterek dünyaya ihraç edebilir noktaya gelmesine önemli katkı yaptı. Geçtiğimiz günlerde şirketin yeni tesislerinin açılışını gerçekleştiren Malkan Makine de Mutlu Alkan'ın yeni hedefi, daha fazla ihracat, daha fazla döviz şeklinde. "Günümüz gençleri fazla sorumluluk almak istemiyorlar," Mutlu Alkan nasıl böyle bir yükün altına girmiş? diye merak ediyorsanız onun neden ve nasıl olduğunu kendisine sorduk:
Üniversite tercih zamanı geldiği zaman aslında ben aile şirketinde çalışmayı çok da istemiyordum. Mütercim-Tercümanlığını bunun için seçmiştim. Fakat şartlar şirketin yapısı gereği değişti. O dönemde şirkete amcamlar da dahildi. Amcamlar şirketten ayrıldılar ve babam Alkan soyadını şirkette temsil eden tek kişi olarak kaldı.
Stratejik işletme yönetimi eğitimi aldım ve sürekli çeşitli eğitim programlarına katıldım.
Esasında bu soruyu babama sormak lazım. Ama şu anda sonuçtan memnun olduğunu düşünüyorum.
Kardeşim şu anda 20 yaşında ve Yıldız Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği'nde okuyor. Eğer büyük olsaydı yine ben işin içinde olurdum. Kardeşim Mesut'u da üretim bölümü için yetiştiriyoruz.
Ekip çalışmasına inanıyorum ve onun gereğini yapıyorum. Benim iyi yanım işi dağıtmak, organize etmek ve takibini yapmaktır. Yoksa bütün işlere benim yetişmem mümkün olmaz.
3 sene önce evlendim. Eşimin bilgisayar şirketi var. Benim iş hayatından çekilmek gibi bir niyetim yok.
Bizim sektörde bayan ben başladığımda hiç yoktu, sonradan yaygınlaşmaya başladı. Kadınların sorumluluk alma yönleri daha güçlü, unutmuyorlar.
Konfeksiyon ve mermercilik gibi başka sektörlere de girdik. Çeşitli iştiraklerde bulunduk, ama oralardan ders alarak çıktık. Sonuçta bildiğimiz için en yararlı iş olduğuna karar verdik.
Eski kuşak, deneyimlerini beraberinde götürmemeli, her türlü deneyimini paylaşmalı. İşi devretme durumunda olan kuşak, yaşadığı her şeyi motivasyonu bozmadan sonraki nesle aktarmalı. "Ben çok başarılıydım, sen niye böylesin" gibi bir yaklaşımla olmaz bu iş. Peki nasıl olur bu? "Ben şunları, şunları yaptım. Şunlar hataydı, şunlar doğruydu, bak görerek bunları öğren ve bunlardan çıkarman gereken dersleri çıkar" diyerek ancak yol göstermeli, yoksa dayatmayla, diretmeyle çok büyük başarılar elde edileceğini düşünmüyorum. Kısacası, işi sevdirmeliler. Çünkü ancak sevilen işten başarı çıkıyor. Bununla birlikte olumlu fikirlere hep açık olmalılar.
Yeni kuşak ise çok sebatkar, çalışkan, soran ve öğrenmeye niyetli olmalı. Büyüklerin başarılarının altında ezilmemeli. Birinci nesil sıfırdan binbir zorlukla işi geliştirdikleri için sonraki nesli mirasyedi olarak görebiliyor. Buna tedbir olarak yeni nesil harcamalarında ölçülü olmalı.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.