Hindistan'da yaşayan Apatani kadınları, diğer akımlar gibi güzellik için bunu yapmıyordu. Apatani kadınları diğer kabileler tarafından güzel oldukları için kaçırılıyorlardı. Bunu önlemek için güzelliklerini bozmaya karar vererek burunlarına tapalar yerleştirmeye başladılar.
10:18, 11/10/2017, ÇarşambaG: Güncelleme: 11:02, 11/10/2017, Çarşamba
Ürkütücü gelenekler
Göreceli bir kavram olan güzellik, bazı toplumlarda uygulanan farklı gelenekler ile beraber alışıla gelmedik boyutlar kazandı. Şaşırtan ve dehşete düşüren gelenekler sadece kadınlara uygulanmıyordu.
Huns, İtalyanlar, Maya halkları ve bazı Afrika halklarında rastlanan, 20. yüzyılda Fransa'da yaygın olan gelenekte, kafatasının şeklini değiştiriyorlardı. Bebeklerin kafalarını özel bir şekilde sarıyorlar ya da özel bir karyolaya yatırıyorlardı.
Çin'de uzun tırnaklar zenginliği ifade ediyordu. Uzun tırnaklar için özel hazırlanan altın mücevherat seçenekleri bile vardı.
Bilinen her şeyin tam tersi geçerli olan Wodaabe kabilesinde erkekler çekici olmalı, güzelliklerine güzellik katmalı. Erkekler gözlerinin ve dişlerinin beyazlarını vurgulamak için renkli şapkalar takmalı ve yüzlerini boyamalı.
Çin'in Huagluo köyünde, kadınlar saçlarını 16 yaşlarında bir törenle kestikten sonra uzatmaya devam ediyorlar.
Hindistan'da hala yaygın olan burun deldirmek ile ilgili uygulanan bir kural var. Düğün öncesi kadınlar burunlarına mutlaka bu aksesuarları takmalılar. Ayurveda'da sağlık uzmanları, sol burun deliğini deldirmenin iştahı azalttığını iddia ediyor.
Maori halkı dövme gelenekleri ile tanınan bir Okyanusya halkıdır. Erkekler hem bedenlerini hem yüzlerini, kadınlar ise çene, üst boyun ve dudaklarına dövme yaptırırlardı.
Avrupa'da insanlar alnını tıraş ediyor, kaşlarını ve kirpiklerini tamamen alıyorlardı.
Ohaguro'da dişlerini siyaha boyamak 19. yüzyılın sonuna kadar yaygın olan bir gelenekti. Bu siyah madde aynı zamanda dişleri koruyor ve vücudun demir ihtiyacını karşılıyordu.
Japon Adalarında görülen Ainu'lerde, yüzlerine gülümseme dövmesi yapıyorlardı ve bu işlem 7 yaşlarından itibaren birkaç aşamada gerçekleştiriliyordu.
9. yüzyıla kadar devam eden gelenekte, Çinliler kaşlarını alıyor ve yerine kaş çiziyorlardı. Yeni kaşlara 'söğüt yaprakları', 'uzak tepeler' gibi sırdaşı isimler veriliyordu.
