'Aklımın zekâtını versem alanlar dâhî olur!..'

1990'lı yılların başında Güneş Gazetesi için eski parti genel başkanları ve eski başbakanlarla yapılan bir mülakat dizisi hazırlamıştım.. Millet Partisi'nin meşhur ve renkli başkanını es geçmek büyük bir hatâ büyük bir eksiklik olurdu.. İstanbul'dan Ankara'yı aradım.. Yakın çevresinden ve basın mensubu arkadaşlardan aldığım bilgiler, artık Bölükbaşı'nın hiçbir gazeteci ile görüşmediği gerçeğini ortaya çıkarmıştı.. Buna rağmen gazete, kendisiyle mutlaka bir temas kurulmasını istiyordu.. Hatta icabederse bu iş için Bölükbaşı'na bir ücret ödenebileceğini söylüyorlardı.. Tabîî bu sözlere gülüp geçtim.. Millet Partisi'nin karizmatik başkanının ücretle demeç ve mülâkat verebileceğini hayal etmek bile mümkün olamazdı.. Ona para lâfını söylemek cüretini göstereni, ister gazeteci, ister yazar, ister patron veya ilim adamı, kim olursa olsun ilk tepkisi kapıdan kovmak olurdu.. "Siz dedim, para mara kelimelerini bırakın da ben bir şansımı deneyeyim" dedim.. Birkaç telefon tecrübesinden sonra nihayet kendisine ulaşabildim.. Hal-hatır sorma faslından sonra maksadımı açıkladım ve bir randevu rica ettim.. "Efendim, dedi, ben artık unumu eledim, eleğimi astım.. Köşemde dinleniyorum.. beni mazûr görünüz.. Artık gazete sayfalarında adımı görmek istemiyorum" dedi..

Anladım ki Bölükbaşı gazetelerle görüşmemek hususunda kararlıdır.. Kararına hürmet etmek ve isrardan vazgeçmek lâzımdır.. Gazetecinin kapalı kapıları zorlamak içgüdüsü var ya.. İçimde o kıpırdamaya başladı.. Şu cümleyi sarfetmekten kendimi alamadım: "Yazıyı, mülâkatı falan bırakalım, ben sadece bir eski âşinanız, hürmetkârınız olarak gelip bir kahvenizi içmek istiyorum.."

Güldü: "Bu iş böyle böyle başlar" dedi.. Kahvesini içmeye talib olduğumu söyleyince bana müsbet bir cevap vereceğini ümit ediyordum... Ümitlerim boşa çıktı, kendimi refüze edilmiş birisi gibi hissetmeye başlamıştım.. Adetâ izzetinefsime dokunmuştu.. Şöyle dediğimi hatırlıyorum: "-Beyefendi, dedim, size (Deli Osman) derler, fakat ben ayni kanaatte değilim.. Siz bilâkis çok zeki bir şahsiyetsiniz.. Böyle diyenler haksızlık ediyorlar.." Aklımca beni reddetmesinden duyduğum rahatsızlığı telâfi ve izale edeceğim.. Ben de ona bazı îmalarla mukabele edeceğim..

Bölükbaşı şöyle cevap verdi:

"-Aklımın zekâtını versem, alanlar dâhî olur." dedi..

Bereket versin ki infiâlimi kontrol altına çabuk aldım ve:

"Ben de ayni kanaatteyim" dedim ve sözü bağlayarak telefonu kapattım:

"-Ne yapalım sağlık olsun!. Allah size sağlık versin!.." üzüntümden son sözlerini duyamadan âhizeyi yerine bıraktığımı hatırlıyorum..

E. Alican; Bölükbaşı, Demirel

ve Özal hakkında neler söyledi?

Ekrem Alican'a (Yeni Türkiye Partisi Genel Başkanı ve 1961 seçimleri sonunda kurulan koalisyon hükümetinin başbakan yardımcısı) sordum:

"-Bölükbaşı ve Millet Partisi ileri gelenleri hakkındaki fikriniz nedir?"

-Efendim, bu arkadaşlar gerçekten vatanperver ve samimî insanlardır. Fakat bunlarla müzakere yapamazsınız.. Kanâatlerinden ve kararlarından tâviz koparamazsınız.. Koalisyon hükümeti sırasında Bölükbaşı gece 24.00'te telefonu açar: "-Alican, falan bakan bugün şöyle söylemiş, bunu nasıl söyler, lâzım gelen ikazın hemen yapılması gerekir" tarzında sözler söylemekten kaçınmazdı.. Bunları söylemenin bir mekânı, bir usulü olduğunu düşünmezdi..

-Peki Demirel için ne diyeceksiniz?

-Demirel, opurtünist bir politikacıdır..

-Yâ Özal için?

-Özal için konuşmak bana düşmez..

(Ekrem Alican'a bunları sorduğum zaman Turgut Özal daha sağdı ve henüz 1991 seçimleri yapılmamıştı).

Alican'a kendi sahsiyle ilgili şu suali de sordum:

-Politikayı erken bıraktınız.. niye bıraktınız, niye Yeni Türkiye Partisi Başkanlığı'ndan seçildiniz?

-Efendim, kurduğum partiyi millet tutmadı.. Ben de o sebeble politikadan çekildim. (Gerçekleri bu kadar cesurca söyleyen, gerçekleri kabul etmekten kaçmayan böyle bir zâtın siyasetten kopmasına üzülmez de ne yaparsınız?)

Vesile düşmüş ve yeri gelmişken Ekrem Alican'ın şu sözlerini nakletmek de uygun olur:

"-1950'li yıllarda DP içinde bulunan bazı arkadaşlar olarak Menderes'le ihtilâfa düştük.. Biz kalkınma faaliyetlerinin bir plâna göre yapılması gerektiğini savunuyorduk.. Menderes ise, memleketin binlerce ihtiyacı var.. hangi birine plân yapacaksınız.. evvelâ pilav pişirmeye bakacaksınız.. elinize düşen problem ne olursa evvelâ onu çözmeye bakacaksınız, diyordu.. Fevzi Lütfi Karaosmanoğlu, Turan Güneş, ben, Raif Aybar, Fethi Çelikbaş ve bazı diğer arkadaşlar, DP'den istifâ ederek Hürriyet Partisi'ni kurduk.. Fakat 1957 seçimlerinde Hürriyet Partisi olarak bir netice alamadık.. Bugünkü aklım olsaydı o zaman istifâ etmez, DP içinde mücadeleye devam ederdim.."

Zannedersem Alican'ın sözlerinde mim konacak ve ders alınacak bazı noktalar mevcuddur..

En azından ciddî ve ağırbaşlı bir politikacı olarak takdîr etmemek mümkün değil!..

Bölükbaşı ve Ekrem Alican, entellektüel ve siyasî vasıfları kuvvetli olan iki politikacı olarak yakın devir Türk siyasetinde güçlü tesirler bırakmış şahsiyetlerdir.. Bölükbaşı'ya rahmet diler ve kendisini hayırla yadederken Alican'a da uzun ömürler dileyelim!..

Bundan tam 37 sene önce Kasım 1965 tarihinde yazar ağabeyimiz Osman Akkuşak'ın Bölükbaşı'yla yapılmış mülakatını veriyoruz:

Yıllardır, onbeş yirmi yıldır, oraya buraya koşan, ona buna çatan, haklı mıdır, haksız mıdır sevenleriyle, sevmiyenleri bilen, bir hitabeti bulunduğunu kimsenin inkâr edemediği bir Bölükbaşı var. Başına çok şey gelmiş olmalı.. hapislere girip çıkmış olmalı.. Onbeş yirmi yıldır, hayattan birçok şeyler öğrenmiş olmalı... Politika mücadelesi yaptığına göre, Türk milletinin hayatına tesir etmek arzusu olmalı... Böyle olduğuna göre hayat hakkında kendine hâs bildikleri de olmalı..

İşte röportaj serimizin içine, politikamızda başa güreşen birkaç kişiyi, bu arada Bölükbaşıyı da bu sebeple almak isterdik... Tesadüf yardımcımız oldu... Bir neş'e ve dinlenme gecesi kendisini bir müzik ve san'at köşesinde buluverdik... Masasına ve arkadaşları arasına biz de hemen dahil oluverdik.

Hoşamediden ve bir iki hoşbeşten sonra ben defteri kalemi çıkardım:

"-Beyefendi, şu fâni hayatta neyin peşinde koşmak lâzımdır?"

Derhal cevap:

"-İnanışlarımızın peşinde.. Biz servet peşinde koşmadık; servetimizi inanışımız peşinde harcadık..."

Bir sükût.. Bu ânî cevap ve edebi cevap, masadakileri de itiraf edeyim beni de şaşırttı... Toplandım ve ben de acele ettim:

"-Peşinde koştuğumuz inanç nedir?"

"-Fazilet, dedi herşey ondan sonra gelir."

"-Fazilet nedir?"

Bölükbaşı durmadı:

"-Fazilet, doğruyu sevmektir, hakka boyun eğmektir.."

Ben de durmadan:

"-Muhabbete ne dersiniz?"

"-Muhabbet için can ucuz..."

Hemen ilâve etti:

"-Gönlüyle ruhuyle değil hücresiyle seven adam bunu söyler..."

"-Kimi seviyorsunuz?"

"-Hakkı, hakikatı, bu garip memleketi, garip memleketin garip insanını..."

Aklıma nereden geldi bilmem:

"-Sizi sevmiyenleri de seviyor musunuz?"

"-Mevlânâ gibiyiz: Dergâhımız sevene de açık, sevmiyene de."

Gene ilâve etti:

"-Zaten bütün yaptığımız, muhabbet köleliğidir. Zorba bir kuvvetin tahtında sultan olmaktansa muhabbet eşiğinde kurban olmağı tercih ederiz.." Başka suale geçtim:

"-Para insana ne verir ne vermez?"

"-Para insana herşey verir yalnız asalet vermez..."

"-Refahın saadetle alâkası var mı?"

"-Bunu bana sormayın. Mezarım çalı dibi, sarayım çalı dibi.."

"-Beyefendi, dedim, defterim dayanmıyacak.."

Derhal yapıştırdı:

"-Devirler dayanmadı ki defter dayansın!.."

Ben hayret içinde susarken arkadaşlarından Dr. Tahsin Kitapçı dayanamadı ve bana dönerek:

"-Bir kelime ile deha!" dedi.

Bölükbaşıya:

"-Türk tarihinde dehâsını sevdiğiniz bir kahraman söyler misiniz?" dedim.

Cevap verdi:

"-Yavuz Selim.."

"-Büyüklüğü nerede?"

"-Yiğitliğinde.. Çaldıranda: (yiğit olanlar benimle gazaya gelir, karı olanlar karılarının yanına gider) deyen Yavuzun bu lâfı, yiğitliğin zaferine vesile olmuştur.. Bunu basit adam söyleyemez."

"-Napolyon'a ne dersiniz?"

"-Napolyon'un en büyük tarafı o korkunç met ve cezirler arasında cesaretini kaybetmemesidir. Tarihte böyle adam yoktur.."

"-Tarih yaşadığımız zamanları nasıl yazacak bakalım." dedim.

"-Nesiller ve asırlar geçmedikçe tarih yazılmaz.."

----------------- imza------------------

----------------- imza------------------