Atölyelerin kralı remayözcüler

Bir kartonun üzerinde "Tecrübeli bay-bayan overlokçu, remayözcü ve reçmeci aranıyor" ilânı büyük şehirlerde yaşayan insanlara tanıdık gelse de birçoğumuzun bu işlerle ilgili bir fikri yok gibi. Biz de böyle bir ilânın takibinde arabeskin acı inlemeleri ile pop müziğinin uçarı tınılarının tekstil makinelerinin gürültülerine karıştığı bir binanın bodrum katındaki tekstil atölyesine girdik.

Orada birçoğumuzun ismini sadece bu ilânlarda gördüğü remayözcülerin atölyedeki "krallığı altında ezilen" overlokçuların, makastarların ve ortacıların ilişkilerini, müzik zevklerinden dolayı doğan gerilimleri ve sayıları milyonlarla ifade edilen tekstil işçilerinin makina gürültüleri arasındaki hikâyelerini dinledik.

İlk olarak overlokçu Hakan Çağman'la (26) görüşüyoruz. 13 yaşından beri tekstil atölyelerinde çalışan Çağman bu işte bir sürekliliğin olmamasından şikayet ediyor. Tekstil atölyelerindeki işçilerle müzik arasındaki ilişkiyi sorduğumuz Çağman, "Burada sürekli makina tıkırtıları arasında çalıştığımız için başka seslere ihtiyaç duyuyoruz. Bir de bazen saatlerce oturarak çalışmak zorunda kalıyoruz. Bu durum bir yerden sonra insanı bunaltıyor. Müzik, hem makina gürültülerini dağıtıyor, hem de bir nebze can sıkıntısını gideriyor. Ben pop müzik dinlerim. Bunun için bazen arkadaşlar arasında müzik konusunda tartışmalar yaşanır. Ancak sonunda en kıdemlinin sözü geçer" diyor. 17 yıldır bu sektörde çalışan Lütfiye Doğan (29) ise işe ailesinin atölyesinde başlamış ve şimdi de işçilerin "en kaprisli en burnu havada" dedikleri işi yapıyor. O bir remayözcü. Atölyelerdeki ilişkileri ve genç kızların hayallerini sorduğumuzda Doğan, kahkalar atarak ilginç bilgiler veriyor. Özentilerinin olmadığını söyleyen Doğan, "Özentileri ve zengin olmak gibi hayalleri olanları çok fazla burada görmedim. Ya birilerini ayarttılar ya da birileri ile kaçtılar. Bir overlokçu ya bir makastarla ya da bir ortacı ile evlenir. Ancak remayözcüler bunlarla evlenmeyi düşünmez. Onun gözü patrondadır. Anlayacağınız trikonun kralı remayözcülerdir. (Gülüyor). Ben de fazla çalışmaktan evlenmeye zaman bulamadım" diye konuşuyor. Dinlediği müzik ve okuduğu kitaplarla Trabzonlu Lütfiye Doğan farklı bir işçi profili çiziyor. Ahmet Kaya, Moğollar ve Şıvan Perver dinlemekten hoşlanan Doğan, Maksim Gorki'nin Ana romanını 4 kez okumuş ve Ahmet Arif şiirlerini çok seviyor.

Hatay'dan 3 yıl önce İstanbul'a göç eden Pınar Bozkurt (19), 3 yıl önce başladığı işte şimdi overlokçu olarak çalışıyor. Günde 10 saat çalışan Bozkurt, Ebru Gündeş'in de eskiden bir tekstil işçisi olduğunu hatırlattığımızda "Benim öyle bir hayalim yok. Okumayı isterdim sadece. Sonra da temiz bir işte çalışmayı" diyor. Pınar, Cengiz Kurtoğlu ve Müslüm Gürses hayranı.

----------------- imza------------------

----------------- imza------------------