Sıcak günler insani sıcaklıkla birleşirse neler olmaz...

Açılım dedik, kucaklaşalım dedik ama bir türlü insan ilişkilerinde sarmaş dolaş olamadık… Dünya azıyor mu ne? Birimizin ak dediğine öteki hala kara diyor, griye henüz ulaşamadık. Hayat şartları bir yanda, zulüm kapıda, sevgi gönülde anlayış rafa kalkmış…

Canım diyorsun, sevecen yaklaşıyorsun, anut beyinler canı canana düşmen ediyor.

İllallah!

Can bedene bir kafes sanırsın duracak nefes…

Yaşanası günlerin hevesi insanı kardeşçe yaşamaya zorlasa da bir ayıp kan doğruyor umutlara..

''One minute'' diyorsun düşünsün diye dünya, o bir dakika başına dert oluyor…

İsrail ki eşi menendi görülmemiş zulümler görmüş hala bir başkasına zulmü reva görüyor…

İnsani değerler neye mağlup oluyor neye galebe çalıyor bir bilsek…

Lanet olsun insan canına kast eden özgürlüğe…

Uluslararası sular da kan rengi oldu.

Desenize insanlık öldü.

Desenize biriniz ötekine;

Yeter be arkadaş.Yeter!...

Ademden bu yana çekilenler yeter!

Susmak da çare değil artık tebessüm de…

Mermi gibi laflar ciğer deliyor.

On can gidiyor onlarca devletin milyonlarca insanı susuyor.

İçimde bin dert gözlerimde bir umut,

Yazmayayım diyorum elim gidiyor.

***

Öte yanda;

Yazın şu sıcak günlerinde tatil gözünde tütüyor cebin başına dert.

Yorgun bedenler bir damla suya hasret.

Bunları düşünürken içim karardı, kahvemden bir yudum çektim,

Gazetemi katladım koydum, gönlümle sohbete koyuldum…

***

Maviyle yeşilin, beyazla siyahın iç içe yaşadığı şehir İstanbul''da benim İstanbul aşkımı biliyorsunuz… Yer gök bir olsa İstanbul dünyanın hiçbir yerine değişmeyeceğim bir şehir. Denizi deniz, güneşi güneş, Boğaz''ı Boğaz…

Bir yudumluk çayın tadı İstanbul''un neresinde olursa olsun ömre bedel… Bebek sizin olsun Emirgan benim… Çamlıca tepesi hepinizin olsun Florya bana yeter… Gel gör ki İstanbul''da yaşarken benim burnumda tüten bir başka yer daha var, o da; Ayvalık.

Ne zaman haziran başı İstanbul''da kalsam yüreğim Ayvalık diye atıyor. Orası benim cennet mekanım… Dostlarımın kucağı, arzularımın renkli bahçesi. Yunan müziğinin buzuki sesi… Denizi, balığı, birbirinden güzel koyları ve de asla bozulmayan doğal güzellikleri…

Cunda Adası, Lale adası…

Koylarında tekneler,

Dost selamında şekillenen muhabbet…

Pazarına bayılıyorum Ayvalık''ın… Ne alırsan otun bir başka çeşidi…

İstifno''ya bayılıyorum… Haşla onu, bas zeytinyağının hasosunu, sık limonu, yeme de yanında yat!

Ya pembe domates?… Dilim dilim baba lezzet.

Balık diyorsan yanında kalamarı, hele bir de ''papalina'' varsa bir ufaktan değme lezzetine gecelerin…

Ayvalık Ege''nin incisi, eski rum evleri, taş duvarların ardındaki serinlik, akşama doğru başlayan imbatıyla öyle bir kucaklıyor ki insanı. Anlatamam.

Dünyanın azap yüklü kervanını bir sürelik de olsa bırakıp gelseniz Ayvalık''a yaşadığınızı anlarsınız…

Bırakın dünya ahvalini bir süre de olsa insanlığınızın farkına varın.

Ben öyle yapıyorum.

Kendimi Ayvalık''a atıyorum; oooh dünya varmış diyorum.

Midilli''den dostlarım, Girit''ten göçmüşlerim, Kos''lularımla burada dünyayı kucaklıyorum mertçe…

Ama yine de içim sızlıyor.

Bu kez de İstanbul''u feci özlüyorum.