Hani benim çocukluğum!

Çocuk işçiliği konusunda kamuoyunun duyarlılığını artırmak ve konuyu ulusal gündeme getirmek için Emek Platformu tarafından başlatılan yürüyüş sona doğru geliyor. Türkiye'nin kanayan yarası haline gelen çocukların çalışması yerine çocukluklarını yaşamaları amacını taşıyan yürüyüş iki koldan sürüyor. Türk-İş, Hak-İş ve DİSK'in birlikte düzenlediği "Çocuk İşçiliğine Karşı Ulusal Yürüyüş"ün kuzey kolu, hafta başında Tekirdağ'ın Çerkezköy ilçesinden başlatıldı. Güney kolu da Gaziantep'ten yola çıktı. Çerkezköy'den çıkan yürüyüş kolu 18 Nisan da İstanbul, 19 Nisan da Sakarya, 20 Nisan da Bursa'ya ulaştı. Her iki yürüyüş kolu 21-23 Nisan tarihlerinde İzmir'de biraraya gelip, 24 Nisan da Ankara'ya ulaşmış olacaklar.

Emek Platformu'na göre yürüyüşün amacı şöyle; "Her yıl milyonlarca çocuk bayramı coşku içinde kutluyor. Ancak, ne yazık ki, geri kalan milyonlarca çocuk için ise bu bayram sadece seyirlik bir gösteri. Çocuk işçiliğinin ülkemiz gündeminden tamamen silinmesini istiyoruz".

"Çocuk İşçiliğine Karşı Ulusal Çocuk Yürüyüşü"ne katılan çocukların tek bir dileği var: "Çocuklar sokaktan kurtulsun, okullarına devam etsin..." Adları Ahmet, Ayşe, Fatma, İbrahim, Melek.. Kimi Ağrı'dan, kimi Siirt'ten göç etmiş, kimi de doğma büyüme Sakaryalı... Kiminin 3, kiminin 10 kardeşi var. Bu çocukların ortak noktası ise; daha çocukluklarını yaşamadan çalışma hayatıyla tanışmış olmaları.

5 yıl önce Siirt'ten 10 kardeşi, anne ve babasıyla İstanbul'a gelen Zeliha Geçkin, henüz 11 yaşında. Zeliha İstanbul'a gelince çalışmak zorunda kalmış, Beyoğlu'nda neon ışıkları altında kağıt mendil satmış, aile bütçesine katkıda bulunmak için. Zeliha okumak da istiyor. Zeliha şimdi, sosyal hizmetler bünyesinde oluşturulan Beyoğlu 75. Yıl Çocuk ve Gençlik Merkezi'nin koruması altında. Merkezden her ay 10 milyon lira alıyor ve artık mendil satmıyor.

8 kardeşi olan 11 yaşındaki Emine Yol da büyük kente Ağrı'dan göçmüş. Babası hasta, annesi çalışmıyor, Zeliha ile yaşadıkları birbirinin aynı. Emine, "Niye yürüdüğünü biliyor musun?" sorusuna, "Tüm çocuklar okusun, büyük adam olsun" diye yanıtını veriyor.

17 Ağustos ve 12 Kasım depremlerinden etkilenen Sakarya'dan yürüyüşe katılan Özcan Ayvacık da 17 yaşında. 5 yıldır bir kaportacının yanında altı gün, 08.30-22.00 saatleri arasında çalışıyor, aldığı haftalık ise 15 milyon lira. Özcan, "ezilmemek, hakkını aramak için" yürüdüğünü söylüyor.

Çerkezköy'den Ferhat Pekmez de 13 yaşında. İlkokuldan sonra maddi sorunlar yüzünden kuaförün yanında çalışmaya başlamış. Ferhat, yürüyüş nedenini "Çocuklar çalışmasın, okullarına gitsin" diye açıklıyor.