"Toplumsal eşitsizliğin son fotoğrafı"

Sabancı Üniversitesi öğretim üyelerinden Prof. Ali Çarkoğlu ile Prof. Ersin Kalaycıoğlu tarafından yapılan "Türkiye''de Toplumsal Eşitsizlik 2009" araştırması, Türk toplumunun sosyal fotoğrafını çekmiş.

TÜBİTAK''ın mali desteği ve TÜİK''in teknik yardımıyla yürütülen bu araştırmada 65 ilde ziyaret edilen toplam 3500 haneden anket yapılabilen 1569''unda yöneltilen sorularla Türk halkının toplumsal eşitsizliğe ilişkin algısı ölçülmüş.

*

Araştırmanın sonuçları hem siyasiler hem eğitim camiası hem de iş dünyası için oldukça çarpıcı, bir o kadar da yol haritası niteliğinde.

Bakalım;

Türk halkının yüzde 90''lık kesimi gelir eşitsizliğinden şikâyetçi ve sosyal devletten yana.

Yüzde 70''i hak ettiğinden daha az kazandığına inanıyor.

Hak ettiğinden fazla aldığına inananların oranı ise yüzde 0.8

Halkın yarısı yolsuzluk yapmadan yükselmenin mümkün olmadığına inanıyor.

''Türkiye''de yükselmek için siyasetçileri tanımak gerekiyor'' diyenlerin oranı da yüksek.

*

Demokrasiden memnun olanların oranı 2007 yılında yüzde 52 iken, bu oran şimdi yüzde 28.

Demokrasiden memnun olmayanların oranı da yüzde 29''dan 50''ye çıkmış.

Toplumun yarısı demokrasi (Bugünkü halini) istemiyor.

2007''de yüzde 15 olan ''demokrasiden çok memnun'' kitlenin oranı, 2009''de yüzde 4''e kadar düşmüş.

Avrupa Birliği''ne destek de yüzde 46''lara gerilerken karşı çıkanların oranı yüzde 44''e yükselmiş.

Demek ki demokratik açılımlardaki düşünce kirliliği, halkın demokrasi inancını zayıflatmış.

*

Sosyal demokratım diyenlerin oranı yüzde 6.

Büyük çoğunluk kendisini merkezde tanımlıyor ve merkezin öneminin giderek arttığını ifade ediyor.

Kürt ve Alevi kesimin büyük çoğunluğu, eğitim, iş ve işyerinde terfi gibi konularda somut olarak herhangi bir ayrımcılık görmemiş.

Ancak, Kürt ve Alevi olmanın ayrımcılık kaynağı olabileceğini düşünüyor.

(Algıdaki seçicilik dikkat çekici)

*

Araştırmadan çıkan diğer bir sonuca göre, cinsiyet, etnik köken veya mezhep, hayatta başarı için önemli değil.

İyi eğitim için çok çalışma ve hırs gerekli.

Varlıklı olmayanlar da üniversitelerde okuyabilir.

*

Yüzde 92''lik kesim, gelir dağılımı açısından birçok Ortadoğu, Doğu Avrupa, Avrupa Birliği ülkesi, Orta ve Doğu Asya ülkesinden daha kötü olduğumuzu düşünüyor.

(Bu umutsuzluk algısı tehlikeli)

Yüzde 90''ı, hükümetin gelir adaletsizliğini gidermekten sorumlu olduğunu düşünüyor.

*

Halkın yüzde 67''si, zenginlerin gelirlerinden daha yüksek bir oranı vergi olarak vermesini talep ediyor.

Dörtte üçü, yüksek gelirlilerin daha iyi eğitim ve sağlık hizmeti almasını da adaletsizlik olarak algılıyor.

Halkın yüzde 72''si temel uzlaşmazlığı "yoksullar ve zenginler" arasında bir mesele olarak algılıyor.

Halkın yüzde 22.8''i kendini alt sınıf, 15.9''u emekçi sınıf, yüzde 18.9''u alt orta sınıf, yüzde 38.1''i orta sınıf, yüzde 2''si orta üst sınıf, yüzde 0.6''sı ise üst sınıf olarak görüyor.

İnsanların yüzde 52.1''i gelir dağılımında "çoğunluğun ortada", yüzde 25.2''si ise "çoğunluğun en üste yakın kesimde", "en alta yakın kısımda ise çok az kimsenin olduğu" bir yapı istiyor.

Yani alt ve üst kesimleri küçük, ortası geniş olan adil bir toplum düzeni istiyor.

*

Son söz;

Toplumsal dengeyi bozarak zenginle fakirin arasını açan ve kin ve düşmanlık tohumlarını büyüten zihniyeti Bediüzzaman iki cümleyle özetliyor;

"Ben tok olayım başkası açlıktan ölsün bana ne"

"Sen çalış ben yiyeyim".