Ölüm ilk kez ikinci planda kaldı

BURSA- Türkiye'yi yasa boğan Marmara Bölgesi'ndeki depreminin 3. haftası geride kaldı... Şimdiye kadar hep depremzedeler, enkaz altından kurtarılan kişiler, yakınları, ölenler ve enkaz kaldırma çalışmalarıyla ile ilgili haberler yazıldı. Ya objektiflerin ardından, teyplerin kayıt aralarından depremi görenler... O acıyı sizlere yansıtmak isterken, duygularına gem vurmaya çalışanlar... Yani gazeteciler... Depremin ardından yola çıkan gazeteciler, ne ile karşılaşacaklarını bile bilmiyorlardı. Çünkü Yalova'dan haber alınamıyordu. Kentin tek iletişim kaynağı Yalova polisinin, Bursa Emniyet Müdürlüğü Haber Merkezi'ne yaptığı ağlamaklı yardım anonslarıydı. Gazetecilerin Yalova'ya vardıklarında ilk gördükleri, her yerde "depremin şokunu" atlatmaya çalışan, saçını-başını yolan insanlarla çıplak kaldırımlarda birlikte yatan ölülerle yaralılardı. Bir karmaşa, panik havası hakimdi. Yalova'ya sabah ulaşan Anadolu Ajansı ekibinden Dursun Eroğlu anlatıyor; "Yalova girişinde yaşlı bir amcaya sordum: 'Durum ne' diye, 'En az 500 ölü' cevabını alınca şaka yapıyor, sandım."

Bir gazeteci için böyle bir ortamda haber yapmak zordu. Hele Yalova'daki hazin tabloyu görünce... İletişim adına hiçbir olanağın olmaması da haber yazdırmayı imkansız kılıyordu. Haber yazdırmanın çaresi Yalova'ya komşu olan Orhangazi ilçesine gidilerek bulundu. Uzun çabalar sonucunda merkezle ilk bağlantı, Yalova'yla ilgili dünyaya duyurulan ilk haber... Haberi yazdıran muhabir, ilk izlenimlerini anlatırken, bir an kilitleniyor... Birkaç saniyelik suskunluk ve ardından gelen hıçkırık sesi. Haberi yazdıran muhabir ağlar da, haberi alan muhabir bu durumdan etkilenmez mi? Telefonun iki ucunda hıçkırıklar... Hıçkırıklar arasında yazılan haber Yalova'nın sesini dünyaya duyurmuştu. A.A ekibinin bu haberinden sonra depremle ilgili bültenlerde İzmit, Adapazarı ve İstanbul'un ardından Yalova'nın adı da geçmeye başladı. Yalova'ya dönen A.A ekibine, Vali Nihat Özgöl, "Yalova'nın sesi duyurulduğu için" teşekkür etti. Aynı ekipten Zafer Meydan anlatıyor: "Enkaz altlarından sesler geliyordu, 'Bizi kurtarın' diye... Dışardakiler de cevap veriyordu, 'Ne olur dayanın'..."

Bursa'da bir başka A.A ekibi de Yalova'yı izleyerek Karamürsel ve Gölcük'e hareket eder. Yalova ve Karamürsel'den geçerken depremin yıktığı binaları gözleriyle gören ekiptekiler, Gölcük'e geldiğinde durumun daha da vahim olduğunu gözlüyorlar. Bu manzara karşısında ekiptekiler şok oluyor. Şengül Önder, anlatıyor: "Normalde 15 dakika süren Karamürsel-Gölcük arasını ancak 5 saatte katedebildik. Bölgede yollara düşen insanlar trafiği kilitlemişlerdi. Ambulanslar ve itfaiye araçlarının siren sesleri hala kulaklarımda. Gölcük'e gittiğimizde ölenlerinin ardından ağlamak yerine enkaz altından sesini duydukları yakınlarını canlı çıkarmak için adeta tırnaklarıyla enkazı kazıyan insanlar hüzün ve umudu birarada yaşıyordu. O anda aklımdan geçen ilk şey, 'Keşke aracımıza kazma, kürek ne varsa koysaydık, belki birini kurtarabilirdik' oluyor."

Yalova'da birlikte görev yaptığımız meslektaşlarımız da bizden farklı değildi. Hürriyet Gazetesi'nden Erdoğan Paçin; "Kıyamet gününün geldiğine inandım, kıyamet koptu sandım". Aynı gazeteden Murat Uçtu'nun gözündeki en belirgin an; 3 yaşındaki kardeşinin üstünde yatan ve onun öldüğünü farkedemeyen 12 yaşındaki bir ablanın feryadı; "Ne olur, beni kaldırın, onu ezmek istemiyorum"... İhlas Haber Ajansı'ndan Bülent Dönmez; ise, "O gün, her siren sesi, bir umuttu. Birilerinin canlı olduğunu simgeliyordu. O sabah elimde kamera değil de, bir iş makinası olmasını isterdim..." diyor.

Deprem sabahı Yalova'da az sayıdaki iş makinasını herkesin kendi enkazına götürmek için büyük çaba gösterdiğini anlatan İHA'dan İhsan Altıkardeş ise "Önce benim enkazıma gel, diyerek operatöre silah çeken vatandaş bile gördük" diyor. Zaman Gazetesi'nden Mustafa Özge de, "Mesleğimde ölümü ilk kez ikinci planda gördüm" diyor ve şöyle sürdürüyor; "O gün ölüm 3., 4. plandaydı. Yaşamın peşindeydik. Gazeteciler dahil herkesin o gün can kurtarma mücadelesi verdi, kimse ölülerle ilgilenmiyordu bile..." Depremden 4-5 saat sonra Yalova ve Gölcük'e gelen Cumhuriyet Gazetesi'nden Levent Gencelli, şöyle konuşuyor: "Hasarın büyüklüğü ve insanların çaresizliğine etkilenmemek mümkün değildi... İnsanlar bölgeden uzaklaşmak için kendilerini hareket halindeki araçların önüne atıyordu".