Göztepe"deki eniştemiz

Göğsünde hafif bir sancı varmış, tam da türküde geçtiği gibi, sol yanında. Sabah evden çıkarken eşine söylemiş.

Pek önemsememişler, ''hayrolsun'' deyip geçiştirmişler.

*

*

Yolda direksiyon başında fenalaşınca, arabayı kenara çekmiş.

Eniştemiz Nahit Kartal''ın vadesi orada tamama ermiş; Allah rahmet eylesin.

Yanına gelenler, telefonundan ulaşıp haber vermişler.

*

Ailesi, işyerinden bekleyenler, çalışma arkadaşları, müşteriler, hısım akraba bir anda herkesin haberi olmuştu.

İkramların tadına bakanlar, eşine “Eline sağlık” diyordu.

Garibime gitti; kocası ölmüşken nasıl bu derece noksansız masa donatmış diye şaştım teyzemize.

Meğer o gün arkadaşları toplanıp gelecekmiş, hazırlık o yüzdenmiş; neye niyet neye kısmet!

Kimi göğsündeki sancıyı önemsemeyişini eleştirdi, kimi “Vade dolmuş, neylersin” dedi.

*

Allah''a şükürler olsun ki ölüm hepimizin başında; hiç birimiz kalıcı değiliz.

Gideceğimiz yer aynı. İnşallah o tarafta güzel yerde buluşuruz.

Bugün cenazemiz var.

Dualarla yolcu edeceğiz onu.

Çok sevdiği memleketinin türkülerini, onunla berabermiş gibi dinleyeceğim bundan sonra.

*

*

*