Önce bir gerçeği teslim edelim: 10 yıllık AK Parti yönetimi, Türkiye"nin kemikleşen, kangrene dönüşen ama nedense "dondurucuya kaldırılan" temel sorunlarına teker teker el atıyor.
Mesela militer niteliklere bürünen, yediğimiz modernleşme metamorfozunun ürünü "bürokratik oligarşi" meselesi gibi… Ne olduğuna bir türlü karar veremediğimiz ve sürgit didişdiğimiz "Alevîlik meselesi" gibi… Çok can yakan "laiklik meselesi" veya "irtica meselesi" ekseninde şekillenen başörtüsü ve İHL meselesi gibi… Ve nihayet Kürt meselesi gibi… çeşitli temel meselelere el atma cesareti gösterdi Ak Parti yönetimi.
10 yıllık sürede, bu meselelerin bir kısmı kısmen halledildi; bir kısmı ise tamamen hasıraltı edildi.
Kısmen de olsa halledilen meselelerin başında İHL meselesi geliyor: İHL"lerin önü nihayet açıldı ama İHL"lerin, İslâmî eğitim tasavvuru açısından nasıl daha verimli ve önaçıcı eğitim kurumlarına dönüştürülebileceği hayatî meselesi ne yazık ki hasıraltı edildi. Hasıraltı edildi; zira "İslâmî eğitim tasavvuru" diye bir meseleleri olmadı bu ülkenin İslâmî kesimlerinin bile!
Oysa çocuklarımıza, hem bizim hem de çağın sorunlarını derinlemesine kavratacak, bu sorunların nasıl anlaşılabileceği ve aşılabileceği konusunda muhkem bir temel, ufuk ve zihin açıcı sağlam bir perspektif sunabilecek, "eleştirel" bir tarih ve ben-bilinci kazandırabilecek İslâmî bir eğitim tasavvuru meselemiz var bizim.
Türkiye"nin eğitim meselesi, öyle kolayca gözardı edilebilecek bir mesele değil. Değil; zira Batı eğitim sisteminin imkânlarını da, zaaflarını da kavramaktan yoksun, Batılıların karikatürü, sömürgeci / kendi kendini sömürgeleştirici, bu nedenle de sürgit yetenek öğüten, 19. yüzyıldan kalma akıl, bilim gibi ayartıcı ve zihni körleştirici seküler hurafelere iman eden köksüz ve pergelini şaşırmış bir eğitim sistemi hâkim Türkiye"de -hâlâ.
Türkiye"nin en temel, en yakıcı, en hayatî sorunu muhkem bir Arşimet noktasından yoksun, pergelini şaşırmış, sömürgeci / seküler bir eğitim sistemine sahip olmasıdır. Eğitim meselesi, Türkiye"nin ne olacağıyla, nereye, nasıl yürüyeceğiyle ilgili varoluşsal bir meseledir.
10 yıllık AK Parti iktidarından Türkiye"nin bu en temel varoluşsal meselesini halletmesini beklemek elbette insafsızlık olur. Ancak AK Parti iktidarının, pergelin sabit ayağını bizim zihin ve anlam dünyamıza sabitleyerek, diğer ayağıyla bütün dünyalara açılmamızı sağlayabilecek bir eğitim sisteminin temellerini atacak adımlar atması beklenirdi.
Böyle bir eğitim sistemini, İslâmî bir eğitim tasavvuruna sahip olmadan geliştirmek, havanda su dövmekten başka bir işe yaramaz.
Ayrıca sadece eğitim meselesinde değil, düşünce de, sanatta da, siyasette de, kültürde de, İslâm"ı devre dışı bıraktığımız sürece hiçbir alanda kalıcı ve önaçıcı, ufuk ve umut vadedici bir mesafe katedemeyeceğimizi –nitekim de katedemediğimizi- henüz tam olarak idrak edebilmiş değiliz.
Yalnızca seküler entelijansiyadan ve seküler çevrelerden sözetmiyorum. İslâmî entelijansiyanın ve İslâmî çevrelerin de böyle bir dertleri, endişeleri, kaygıları yok ne yazık ki.
İHL"leri dört dörtlük İslâmî eğitim kurumlarına dönüştürmek mümkün olamayabilir belki. Ama 10 yıllık bir kadronun, sözünü ettiğim anlamda ufuk ve zihin açıcı İslâmî bir eğitim fikriyatının ve tatbikatının geliştirilmesi konusunda kalıcı, önümüzü açıcı atılımlar atması beklenir/di.
Mesela paralel / İslâmî bir eğitim sisteminin kurulması için çeşitli cemaatler, oluşumlar harekete geçirebilir/di ya da bunları harekete geçirecek adımlar atılabilir/di.
Tabii cemaatler, siyasanın ve piyasanın ayartıcı "nimet"lerinden yüzçevirebilirlerse… Toplumun geleceğini teminat altına alacak asıl kalıcı işlere yönelebilirlerse…
Siyasanın ve piyasanın sekülerleştirici ve bütün duyarlıklarımızı ve önceliklerimizi aşındırıcı ahtapotlarına can havliyle yapışan bütün cemaatlerden sözediyorum burada. Seküler siyasanın ve piyasanın son kurbanları İslâmî çevrelerden ve cemaatlerden…
Oysa cemaatler, İslâmî hayat ve dünya tasavvuru sunabilmek için, öncelikle eğitim meselemiz üzerinde kafa patlatmak zorunda değil mi? Köklü ve önaçıcı bir eğitim fikriyatından ve tatbikatından yoksun cemaatlerin ve dolayısıyla İslâmî çevrelerin bu ülkeye de, bu dünyaya da ufuk ve umut vadedebilecek bir şeyler verebilmeleri mümkün mü?
Eğitim meselesi, öncelikle zihnî, kalbî ve rûhî arınma meselesidir. Zihnin, kalbin ve ruhun Müslümanca bir ufukla ve ışıkla aydınlanması meselesi. Zihnî, kalbî ve rûhî arınma gerçekleştirilmeden, Müslümanca bir hayat ve Müslümanca bir dünya inşa edilebilir mi?
Görüldüğü gibi mesele dönüp dolaşıp tefekkür meselesine, fikriyat meselesine dayanıyor. Zira fikriyat olmadan tatbikat olmaz. Fikriyattan yoksun bütün tatbikatlar tahribatla sonuçlanır yalnızca.
Türkiye"nin büyük ölçekli sorunlarının halledilmesini beklemek elbette ki, haksızlık ve insafsızlık olur. Ama en azından bazı temel meselelerin nihâî olarak hâl yoluna girmesi gerekiyor/du.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.