Sanal dünya savaşı

Birini arkadan bıçakladığında, ucu er geç sana dokunacak bir döngü başlatmış olursun.

[OSCAR WILDE]

Yazıların yalnızca girişini okuyanlara not: Giriş bölümü burada sona eriyor: İyi günler, iyi geceler.

***

Şimdi de, Taha Akyol''un 6 Eylül günkü Hürriyet''teki AKP ve CHP başlıklı yazısının girişi:

"Sayın Başbakan''a önce şunu belirteyim: AKP diye yazmamda bir kasıt yoktur. Yazımın başlığı tek satır olsun diye öyle yazdım."

Twitter''da, Akyol''a hakaret fırtınası koptu.

Taha Akyol adı, trending topics [ayyuka çıkan mevzular] listesine girdi.

Halbuki, Akyol yazının devamında "Ak Parti, kendi işlevinin bilincinde olmalı, siyaseti fazla germekten sakınmalıdır" diyordu.

Ertesi gün köşesinde açıkladı: "Başlığın tek satır olması gibi ciddiyetsiz bir gerekçe hicivden başka ne olabilir?"

35 yıllık köşe yazarından kimse özür dilemedi.

"Yanlış anlamışız" diyen de çıkmadı.

***

Peki, Akyol''a Twitter''da, forum sitelerinde yüklenen yargılar, yüzüne karşı söylenebilir miydi?

Kesinlikle hayır.

Şu anda internette sanal bir dünya savaşı yürütülüyor.

Amerikalı sosyal psikoloji uzmanları ve psikiyatrların gündeminde, herkesin kendi adına [bazı durumlarda bir grup için] çarpıştığı bu savaş var.

Söz konusu savaşın generalleri, 15-20 yaşlarındaki kızlar.

Kişilik ve duygulanım sorunları yaşayan herkes, sanal âlemde insan avına çıkıyor.

Tacizler, aşağılamalar, tehditler, hakaretler, iftiralarla soyut cinayetler işleniyor.

İnsanlar depresyona sürükleniyor, utanıyor; özgüvenini, itibarını kaybediyor.

İsabetsiz misillemeler ve kaotik polemiklerle iş içinden çıkılmaz bir hal alıyor.

Duygusal Zeka''nın [Emotional Intelligence] yazarı Psikolog Daniel Goleman, bir makalesinde siberdisinhibisyon diye bir olgudan bahseder.

Yani sanal ilişkilerde dürtülerin baskılanmaması.

İnternet yoluyla iletişim, beynin sosyal sistemlerini yanlış yönlendiriyor.

Prefrontal korteksteki devreler, birebir diyalogda muhatabımızın tavırlarına göre sözlerimizin uygun ve düzgün olmasını sağlar.

Kaba, saldırgan, edepsiz ifadelere sebep olabilecek dürtüler baskılanır.

İnternette, karşıda bir muhatap bulunmaması, inhibisyon devrelerini istop ettiriyor.

Yüz yüzeyken de mesajımızın özünü iletebiliriz, fakat kabul edilebilir bir üslupla.

Yani, birçoklarınca sanılanın aksine, internet, dürüstleştirmiyor.

Daha ziyade sapkınlaştırıyor.

Peki, siberdisinhibisyon neden gençlerde daha yaygın?

Çünkü prefrontal inhibitör devrelerin gelişimi, yirmili yaşlarda ancak tamamlanıyor.

Dolayısıyla gençlerin dürtüleri gelişkin, baskılama kapasiteleri ise zayıf.

Goleman''ın korkusu şu: Gençliğini internet başında geçiren nesillerden sonra, prefrontal inhibitörlerin gelişimi büsbütün durabilir!

Ve Taha Akyol''a gıyabında söylenenler, kısmetse yüzüne karşı da söylenebilir!

Herkes, herkesi, her yerde, her koşulda, her an en vahşi hakaretlere boğabilir.

"Ah yalan dünyada…"

Felek bulut oldu üstüme yağdı

Yaşları gözüme dolan dünyada

"Onca yoksulluk varken" tertemiz aşklar yaşandıysa…

Açgözlü, muhteris, kibirli maymunlara pabuç bırakmayan birkaç iyi adam çıktıysa…

Duygusal, dinî, siyasi her türlü ilişkide ajitasyonun, manipülasyonun, dalga dubaranın gırla gittiği bir çağda; hiç kimseyi şahit tutmadan, gizlice, pırlanta gibi bir damla gözyaşı döküldüyse…

Bunda, Neşet Ertaş''ın payı var.

Yaşayan en büyük saz âşığımıza tüm kalbimle acil şifalar, bereketli ömürler diliyorum.