Münib Engin Noyan için herşey yirmi yaşına bastığı gün, annesinin kendisine yaş günü hediyesi olarak eski görünümlü, kocaman bir sarı zarf vermesiyle başlar. Zarftan bir defterle, kapağı kopmuş bir ajanda çıkar. Ajandanın başında bir ithaf cümlesi: "Engin için." Engin'in yardımına annesi koşar: "Rahmetli anneannenin hatıratı... Senin için yazdığı notlar ve Türkiye'ye geldiğinde tuttuğu hatıra defteri..." Anneannesine ilişkin silik birkaç resim, ses ve kokudan başka bir şey hatırlamamasına rağmen, (anneanne öldüğünde Engin 7 yaşındadır) büyük bir merak ve heyecanla kendisine bırakılan bu 'emanet'i sözlük ve annesinin yardımıyla yutarcasına okumaya başlar Münib Engin. Ve temize çekmeye karar verir. Sonra çatı katındaki fotograf albümlerini keşfeder. Hatıratta anlatılan her olayın bir 'fotograf'ını arar, bulunca kendini canlı tarihin bir tanığı olmaktan öte, bu tarihin bir parçası ve devamı olarak algılamanın, hissetmenin anlatılması güç duygularını yaşar. Bu notları yayınlamaya karar verir ve yeni kapılar açıp, köprüler kurmak amacıyla
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.