Sansüre rağmen gösterimde

İsmail Güneş'in son filmi Gülün Bittiği Yer, dün akşam Cemal Reşit Rey Konser Salonu'nda yapılan galada seyirciyle buluştu. Tartışılması ve gündeme getirilmesi netameli bir konuyu beyaz perdeye aktaran Güneş'in 12 Eylül sonrası işkence gören bir gencin hikâyesini anlattığı filminin galasında Yeşilçam'ın ünlü isimleri de vardı. Gecenin yıldızı Cüneyt Arkın'dı ama en az O'nun kadar ilgi gören bir başka isim de Erzincan eski Valisi Recep Yazıcıoğlu'ydu. Yönetmen İsmail Güneş filmini takdim ederken Kültür Bakanlığı'nın sansür kararının geri alındığını ancak şimdi de dağıtım şirketleri ve salon sahipleri tarafından filmine sansür uygulandığını belirtti. Gülün Bittiği Yer, bugün Beyoğlu'nda Akademi İstanbul'un sinema salonunda gösterime girecek.

Altı yıldır 'motor' demeyen yönetmen Güneş'in son filmi 12 Eylül gibi önemli bir dönüm noktasında bir kuşağın nasıl öğütüldüğünü, tüketildiğini anlatıyor. Güneş, iddialı bir film ortaya koyarken, ülkemizdeki şiddet gerçeğini de bütün boyutlarıyla gözler önüne sermeyi amaçlıyordu. Bu yıl ümitli olduğu Altın Portakal'dan eli boş dönen Güneş, filmine haksızlık edildiğini düşünüyor ve jürinin kararının değiştiğine dair iddialar ortaya atıyor. Filmiyle insanları rahatsız etmek istediğini belirten Güneş'in amacına ulaştığını söyleyebiliriz. "Sakın şaşırmayın, kendinizi göreceksiniz!" uyarısıyla başlayan film, baştan sona seyirciyi huzursuz ediyor. Ama bu rahatsızlık sadece kahramanımızın başına gelenler yüzünden değil. Film o kadar tekrara boğulmuşki ilk yarıdan sonra jeneriğin akacağı anı sabırsızla beklemeye başlıyoruz.

İşkence sahneleri gencin yaşadıklarının şiddetini vurgulamak için tekrarlanmasına rağmen acıyı kanıksatıyor. Çok büyük zorluklarla çekildiğini bildiğimiz tren sahnelerinde ise bir süre sonra geçişleri takip etmekte zorlanıyoruz ve gel-gitler rutinleşmeye başlıyor. Sürekli birtakım imgelerle işkenceler hatırlanıyor. Filmde gence özellikle siyasi bir kimlik yüklenmemiş. Buna karşılık işkence yapılırken nedense fonda sürekli mehter marşları duyuluyor belli belirsiz ve aklımıza bir soru takılıyor, 'Acaba eski ülkücüler günah mı çıkarıyor?' Hayatımızın başlangıcından sonuna kadar ana babamızdan, hocamıza ve bizi korumakla görevli polislere kadar uzanan fertler eliyle şiddete maruz kalışımızı anlatan film, işkenceye gerektiğinden fazla vurgu yaptığı ve işkenceyi bütün çıplaklığıyla gösterdiği için çoğu zaman ana ekseninden uzaklaşıyor. Bu da Gülün Bittiği Yer'i bir 'işkence' filmi haline getiriyor.