Ankaralı kısa film dostlarıyla güzel bir hafta sonu

Geçen pazar günü, bu yıl üçüncü kez düzenlenen “2'nci El Ulusal Kısa Metrajlı Film Festivali”nde jüri üyeliği yapmak üzere başkent Ankara'daydım. Son beş yıl içinde, sayıları 20'yi aşan yarışma ya da festivalin seçici kurullarında görev almış biri olarak, Türk sinemasının geleceğinin oluşturulduğu bu tür organizasyonlara -göreve çağırıldığımda- mutlaka iştirak ettiğimi ve yürütücülerine de elimden gelen her şekilde destek vermeyi meslekî bir ilkeye dönüştürdüğümü artık bütün okurlarım gayet iyi bilmekteler. O yüzdendir ki geçen ay Ankara'dan gelen daveti de mutlulukla karşıladım ve cumartesi günü Yeni Şafak'taki sinema sayfamızın yayın hazırlıklarını tamamladıktan hemen sonra -biraz da karayoluyla şehirlerarası seyahat yapmayı özlediğimden dolayı- ertesi sabah erkenden otomobille Ankara yollarına koyuldum.

Bu yıl henüz üçüncü adımını atan bir bebek olmasına karşın, şaşılacak kadar kısa bir sürede ülkenin her köşesindeki kısa film sevdalılarınca yakından izlenip saygı gören bir festivale dönüştü “2'nci El”. 2009'da 200 filme ulaşan katılımın yanısıra, Yeni Türk Sineması'nın gözde aktörleri Güven Kıraç ve Nejat İşler, son dönemlerde ardı ardına ortaya koydukları kalburüstü yapıtlarla sinemamızın yüzünü ağartan Yeşim Ustaoğlu, Ümit Ünal, Selim Evci ve Derviş Zaim gibi senarist-yönetmenler, görüntü yönetmenliği mesleğinin ülkemizdeki marka adlarından Uğur İçbak gibi sinema insanlarının tereddütsüzce jüri üyeliğini kabul etmiş olmaları da söz konusu organizasyonun sektörde ne denli ciddiye alındığının bir başka göstergesiydi.

“2'nci El”in öncelikli esprisi, “kısa filmleri birbirleriyle yarıştırmak” değil; onları (organizasyon komitesinin bu tür yarışmalarda en illet olduğu uygulama konumundaki) “ön eleme” sürecine tâbi tutmaksızın, nezih bir toplu gösteri ortamında izleyiciyle buluşturmak… Ankara'da yaşayan sinemaseverler, 10 güne yayılmış zengin bir program dahilinde Çankaya'daki festival merkezine gidiyor ve Türk kısa film dünyasının en yeni yapıtlarını nezih bir ortamda ücretsiz olarak izliyorlar. Ancak, bu yıl festivalin konseptinde yapılan bir değişiklikle, iki genç yönetmene bir sonraki kısa filmlerini çekmelerini sağlayacak özel birer “teşvik paketi” armağan edildi. Buna göre, her iki sinemacı da 2009 yılı içinde diledikleri zaman festival komitesine başvuracaklar ve onlardan teslim alacakları “High Definition” formatlı profesyonel bir kamera, yanısıra da her türlü teknik ekipman eşliğinde yeni filmlerini çekecekler. Bu süreçte kendilerine -alanında uzman- bir set ekibi tahsis edilirken, çekim sırasındaki bazı zorunlu masrafları karşılamak üzere de 1222 TL nakit bütçe tahsis edilecek.

Organizasyon komitesinin bir tek şartı var, o da filmlerin çekiminin en çok 2 gün, 2 saat, 2 dakika ve 2 saniye içinde bitirilmesi… Çekimlerin ardından yönetmenlere kurgu ve seslendirme aşamasında da teknik destek verileceği gibi, her iki yapıt sinema perdesinde rahatça gösterilebilmesi için 35 mm film şeridine basılacak. Yapım desteğine hak kazanmış projelerin senaryo danışmanlığını Zeki Demirkubuz, görüntü yönetmenliğini Uğur İçbak, kurgusunu Alman sinemacı Thomas Balkenhol, set fotoğrafçılığını bol ödüllü kısa filmci Gökçe Pehlivanoğlu ve proje danışmanlığını da bir başka kısa film ustası olan Tan Tolga Demirci'nin yapacağını söylersem, sanırım “uzman set ekibi”nden ne kastettiğim çok daha iyi anlaşılacaktır. Ki bana göre festivalin aslî amacı dikkate alındığında, iki yönetmene sunulan böylesi bir çok yönlü destek, onlara doğrudan doğruya nakit para ödülü verilmesinden çok daha anlamlı bir karar oldu. Bu arada, hak sahiplerine çekim için tanınan süreler ve yapım bütçesinde yer alan o bol miktardaki “2”nin de ilhamını festivalin adından aldığını hemen belirteyim.

Aynı zamanda Ankara Kısa Filmciler Derneği'nin de başkanlığını yürüten Kerem Akkoyunlu, organizasyon komitesi liderliğini üstlendiği "2'nci El Festivali"nin en çok yorulan simalarından biriydi. Bu güzel etkinlik vesilesiyle tanışma fırsatı bulduğum sevgili Kerem ile, Ankara'ya vedâ etmeden önce giderayak bu hatıra karesini çektirdik.

Yukarıda da vurguladığım üzere, kısa film yarışmaları ve bu yarışmaların galiplerini belirleyen değerlendirme toplantıları, son yıllarda üst üste gelen onca jüri üyeliği davetinden sonra epeyce alışkın olduğum ortamlar arasında yer alıyor. Ancak “2'nci El”in benim açımdan ilginç ve ayrıcalıklı bir konumu vardı ki bunu da sizlerle paylaşmadan edemedim. Gerek -aralarında Cumhuriyet, Birgün ve Evrensel gazetelerinin de yer aldığı- sponsor kuruluşların sektördeki ideolojik kimlikleri, gerekse jüri üyeleri ve yürütücülerin genel siyasal profili açısından, şimdiye kadar bünyesinde görev aldığım diğer yarışmalara göre biraz daha “sol düşünce”ye dönük bir organizasyondu bu. Ki zaten yarışmanın film gösterimleri ile kapanış töreninin yapıldığı Çağdaş Sanatlar Merkezi de CHP'li Çankaya Belediyesi'nin yönetiminde hizmet veren bir kültür-sanat kompleksiydi.

Ancak, “2'nci El”i 2007'den itibaren kısa film dünyasına kazandıran ve büyük bir bölümü de gencecik üniversite öğrencilerinden oluşan organizasyon ekibi, beni, siyasal çizgimi çok iyi bilerek, buna karşılık Türk kısa film sanatı ve sanatçılarına duyduğum ayrımsız muhabbeti, bu sanatın ülkemizde de gelişip güçlenmesi adına şimdiye kadar verdiğim emekleri sağduyuyla bir kenara not ederek çağırmışlardı. Nitekim, beni Ankara'ya jüri üyesi olarak çağırmakla da kalmadılar; uzun ve maceralı bir yolculuktan sonra aralarına katıldığımda, “İstanbul'daki iş yoğunluğunuzdan dolayı, son dakikaya kadar gelemeyeceğinizi düşünmüştük. Festivalimize katılmakla, üstelik bunca yolu karadan katederek gelmekle bizleri çok mutlu ettiniz. O yüzden, programımızda olmamasına karşın, sizden kapanış töreninde bir değerlendime konuşması yapmanızı rica ediyoruz” dediler. Ben de o hareketli günün akşamında, salonu dolduran seçkin konuk kitlesine, benden talep edilen konuşmayı büyük bir zevkle yaptım.

Gerçi, gösterim programının aralarında yakaladığımız bazı boşluklar haricinde, Ankaralı sinemacı dostlarımla başkentteki kısa film çalışmaları üzerine öyle çok da geniş ölçekte sohbetler yapma fırsatı bulamadım ve ertesi gün İstanbul'da beni bekleyen yoğun gündemden dolayı kapanış töreninin hemen ardından yeniden yola koyuldum; fakat festival merkezinde geçirdiğim 8-10 saatlik süre çevremi kuşatan dostluk ve iyi niyeti hissetmeme fazlasıyla yetip arttı. Çağdaş Sanatlar Merkezi'ne adım atışımdan kendilerine vedâ ettiğim dakikalara kadar, başta festival başkanı sevgili Kerem Akkoyunlu olmak üzere, organizasyon komitesinin bütün üyeleri, bir “Yeni Şafak yazarı” olarak beni dostça ağırlayabilmek adına ellerinden gelen her şeyi yaptılar.

Türkiye'de sinema sanatı, hayata ilişkin farklı bakış açılarına sahip insanların birbirine yönelik “dışlayıcı”, “yok sayıcı” ve “hor görücü” davranışlarıyla değil, bu gibi dostça yaklaşımlarla, karşılıklı tanıma/tanışma, görüş alışverişinde bulunma ve işbirliği zemini oluşturma çabalarıyla gelişip zenginleşecektir. Söz konusu olan yalnızca sinema sanatı mı? 80 küsur yıllık cumhuriyet deneyimimize rağmen hâlâ özlenen kıvama ulaşamamış bulunan “demokratik hoşgörü”nün her toplumsal çevrede kök salması ve Türk aydınının “öteki” olarak görülenle ilişkilerinde doğal bir “hayat tarzı”na dönüştürülmesi de yine bu yöndeki komplekssiz açılımlara bağlı hiç kuşkusuz…

Ben, başkentteki bu festivalde kendi adıma almam gereken mesajları aldım ve yaşadığım bütün güzellikleri de anılar galerime kaydettim. Umarım, “2'nci El”i büyük bir başarıyla gerçekleştiren Ankaralı kısa filmci dostlarım da benim katılımımdan benzer bir keyif almışlardır. Hepsini sevgiyle selamlıyor ve kutluyorum.