Benim değil Türkiye'nin madalyası

Aslı Çakır Alptekin… 2012 Londra Olimpiyatları 1500 metre bayanlar şampiyonu… Türkiye'ye olimpiyat tarihinde atletizm branşında altın madalyayı kazandıran ilk sporcu… 80 bin kişi önünde İstiklal Marşımızı çaldıran, bayrağımızı göndere çektiren Türkiye'nin gurur kaynağı…

Helsinki'de Avrupa Şampiyonası'nda altın madalyanın sahibi olan Üsküdar Belediyesi sporcusu Milli atlet, Londra'da da kürsünün en tepesindeydi. 2004 yılında doping gerekçesiyle iki yıl müsabakalardan men edilen Alptekin, yılmadı, çok çalıştı ve o günleri geride bırakacağı sözünü fazlasıyla yerine getirdi. Onu ne kadar övsek az… Aslında biz ne kadar söylesek de boş. Gelin bu öyküyü bir de Aslı Çakır Alptekin'den dinleyelim.

Her sporcu olimpiyatlarda altın madalya almak ister ve ben bunu başardım. Bunun mutluluğu içindeyim. Yani bu madalya sadece benim değil, tüm Türkiye'nin madalyası. Bu madalyayı hep birlikte aldık. Çünkü herkes bana o güzel yüreğiyle dua etti.

İki Türk olarak oraya çıkmak ayrı bir mutluluk. Rakiplerimize karşı da bizim için de bu durum bir avantaj oldu. Çünkü bizi gördükleri zaman korktuklarını hissettik. Gamze ile yarışmaya başlamadan konuşup, gülüyorduk. Biraz rakiplerin moralleri bozuldu. Biz oraya şampiyon olmak için çıktık ve bunu da başardık. Çizgiyi geçtiğimiz an Gamze bana 'Yine aynısı oldu Aslı abla' dedi. Çünkü Avrupa Şampiyonası'nda da aynı şekilde ilk iki sırada bitirmiştik. Londra'da da ilk iki sırada bitirdik. Yarıştan sonra aramızda küçük bir kutlama yaptık. O anlamda da çok mutluyum.

İstiklal Marşı'nda duygulandım, çünkü bu atletizm tarihinde bir ilkti. 80 bin seyirci önünde ilk defa İstiklal Marşımızı çaldırdık ve Türk bayrağımızı dalgalandırdık. Bunu ömrüm boyunca unutamam. Orada bunun mutluluğu ve gururu içerisindeydik. Mutluluktan ağladım, tutamadım kendimi. İstiklal Marşını bağıra bağıra söylemek istedim. Bütün dünyaya haykırmak istedim. Türkün gücünü göstermek istedik. 'Biz buradayız' dedik ve bundan sonra da burada olacağız.

Biz fazla bir şey yaşamadık orada. Sadece antrenman olduğu köye gidip, geldik. Çünkü yarışımız son günlerdeydi. Sadece yarışımıza konsantre olduk ve kimse bize dışarıdan bir baskı yansıtmadı. Çünkü biz orada iyi bir şey koşacağımızı biliyorduk. Bunun rahatlığıyla yarışmalara gidip, geldik.

Biz orada diğer sporcuları fazla göremedik. Çünkü herkes farklı katlarda kalıyordu. Bizim bulunduğumuz katlarda sadece atletler vardı. Bu anlamda onlarla fazla bir araya gelemedik. Çünkü herkesin programı farklı farklıydı. Ama ilk zamanlar madalya gelmeyince böyle bir baskıyı hissetmedik üzerimizde. Çünkü kendimize inanıyorduk, güveniyorduk. Bu başarıyı alacağımızı biliyorduk.

Üsküdar Belediyesi'nin kesinlikle maddi manevi her türlü desteği var. Özellikle kulüp başkanımıza ben 'manevi babam' diyorum. Çünkü kötü günümde, iyi günümde her zaman yanımdaydı. Kulübüm ile birlikte biz bir aile gibiyiz. Burada onların desteği, emeği çoktur bana. Çok teşekkür ediyorum onlara.

Başbakanımız spora ümitle baktığını söyledi. Özellikle atletizm olimpiyatların önemli branşı olduğu için bu anlamda ayrıca mutlu olduğunu söyledi. Başbakanımız spora zaten destek veriyor. Daha çok önem vereceklerinden bahsetti. İnşallah geldiğinde görüşeceğimizi söyledi. Üsküdarlı olduğum için de ayrıca mutlu olduğunu iletti.

Kesinlikle kolay gelmedi. Çünkü her şey kolay olmuyor. Tabi bizden sonrakiler bu sıkıntıları çekmeyecek. Çünkü devletimiz bize çok güzel imkanlar veriyor. Zor oldu ancak bu madalyayı alınca bütün zorlukları unuttum.

İlk önce hedefim unvanımı korumak tabi ki. Ancak şu an önümüzde Dünya Şampiyonası var. Bir tek orada madalyam yok. Dünya Şampiyonası'nda da madalya almak istiyorum. Ondan sonra 2016 Rio'da unvanımı korumak istiyorum. 2020 Olimpiyatları'nın görür müyüm bilmiyorum ama eğer görmezsem bile o zamanki oyunlar için kendim gibi şampiyon sporcular yetiştirmek istiyorum.

Her sporcunun olduğu gibi Olimpiyat şampiyonumuz Aslı Çakır Alptekin'in de bir uğuru var. O da evlilik yüzüğü… “Evlilik yüzüğü benim uğurum” diyen Aslı, eşi İhsan Alptekin'i de “Her şeyim” sözüyle tanımlıyor: “Hem eşim, hem antrenörüm, hem de masörüm kısacası her şeyim o benim. Uğuruna inandığım için evlilik yüzüğümü öperek yarışlara çıktım.”

Arkadaşımız Süleyman Atalay'a yarış anını anlatan Aslı, “Son 300 metrede ayaklarıma bir anda derman geldiğini hissettim. İşte bu tüm Türkiye'nin manevi gücüydü” dedi.