27 Mayıs "ders kitabı" olursa!..

Pazar günkü yazımda 1961 Anayasası''nın iddia edildiği gibi özgürlükçü olmadığına değinmiştim..

Malum 27 Mayıs''ın üzerinden 47 yıl geçti..

Gerçi bu anayasa, 12 Mart muhtırasının verildiği 1971''de önemli değişikliklere uğratılmış..

Sivil topluma bırakılan alan daha da daraltılmıştı..

12 Eylülcüler ise, 27 Mayıs anayasasını hepten yok ettiler..

1982 Anayasası, sivil toplum alanını tümüyle kapatmıştı..

Herneyse.. Konu bu değil..

Sosyolog Nilüfer Göle, Sabah''ta yayınlanan röportajında 1960 darbesiyle hesaplaşmak gerektiğini söylemiş.. Üstelik 27 Mayıs darbesi, okullarda ders olarak okutulmalıymış..

Nasıl olacak bu iş?

Mesela Başbakan Adnan Menderes ve iki arkadaşının hayali suçlardan idam edildiğini çocuklarımıza nasıl izah edeceğiz?

Solcular Menderes''i Amerikancı olarak lanse ederler ya hep..

Oysa, Menderes, darbe olmasaydı Sovyet Rusya ile kredi anlaşması yapacaktı.. Böylece soğuk savaş dünyasının öteki kutbu Amerika''yı öfkelendirdi.

Darbeciler ne yaptı?

Tuttular Menderes''i ülkenin bir bölümünü yabancı bir ülkeye(Rusya''ya) peşkeş çekmekle suçladılar..

Ortada ne anlaşma vardı, ne peşkeş..

Konu başlıklarına geçelim..

Mesela, Yassıada Mahkemeleri yargıçlarının "Sizi buraya tıkan kuvvet böyle istiyor" demelerini nasıl anlatacağız?

Mesela, tutukluların, ayda bir defa, yakınlarına gönderdikleri mektupların elli kelimeyle sınırlandırıldığını nasıl anlatacağız?

Mesela, başta Celal Bayar başta olmak üzere idama mahkum edilen 12 siyasinin birkaç yıl içinde serbest bırakıldıklarını nasıl anlatacağız?

27 Mayıs dersini okuyan çocuklar, "Madem serbest bırakılacak durumda idiler de neden Menderes ve iki arkadaşını idam ettiniz?" demeyecekler mi?

Mesela, hukukçu kisvesi taşıyan zevatın, "Aman idamdan ceza açmazsanız, meşruluğunuz tartışılır" diyerek askerleri kışkırttıklarını nasıl anlatacaksınız?

Mesela, "Demokratlar yüzlerce genci öldürüp, cesetlerini et balık kombinelerinde kıyma yaptılar" diyerek yalan yayanların bu ülkenin ilerici yurttaşları olduğunu nasıl anlatacağız?

En iyisi vazgeçmek.. Boşverin.. Öyle kalsın..

Ya tutup da 27 Mayıs ders kitabını Özdemir İnce''ye yazdırırlarsa..

O zaman ne yapacağız? (Eyvah)

Bunun yerine "uygulamalı demokrasi" dersi koyalım..

Bu daha iyi..

Belki işe yarar..

Almanya''da neredeyse yirmi yıldır tartılışan bir konuydu entegrasyon..

Almanlar "Yahu herkesi Almanlaştırdık ama şu Türkleri beceremedik" diye yakınıp dururlardı.. Bunu milli mesele haline getirmişlerdi.. Madem Türkler bu ülkede daha birkaç kuşak yaşayacak, o halde entegre edilmeliydiler.. Fakat, ne yapsalar ne etseler, olmuyordu.. Korkutup kaçırmak için, faşist dazlaklar terörü de çare olmamıştı. Çünkü terörün âlâsını görmüşlerdi Türkler.. Öyle üç beş dazlağa papuç bırakırlar mıydı? Almanlar, sonunda Türklerin neden entegre olmadıklarını anlamışlar.. Meğer olayın sırrı İthal Damatlar''mış.. Damat''ın ithali oluyor da, ithal gelin''i olmaz mı? Olur.. Avrupa''da Türk diasporasını araştırırken bu ''İthal damatlar'' olayı karşıma çıkıyordu sıkça. Gerçi, Almanyada doğup büyüyen kızlar ithal damatlardan pek şikayetçi görünüyorlar. Buna karşılık göçmen erkekler ise genellikle eşlerini Türkiye''de seçiyorlardı ve bundan da pek şikayetçi görünmüyorlardı..

Alman İçişleri Bakanı Wolfgang Schauble''ye göre Türklerin Almanlara entegre olmalarına engel teşkil ediyormuş.. Almanya''daki Türklerin yarısı eşlerini ülke dışında arıyormuş.. 1980''lerin ortalarından bugüne kadar yarım milyon kişi evlilik yoluyla Almanya''ya göç etmiş.. ANKA''nın haberine göre 16-29 yaş grubundaki Türk kadınları hiçbir koşulda bir Alman ile evlenmeyi düşünmüyormuş..

Bu arada Almanya''da yaşayan ikinci kuşaktan, dostum Recep Karagöz (kendisi ağır maden işcisiydi), elli yıla dayanan Almanya''ya göç konusunu kitaplaştırmış.. Kitap "Almanya Yeni Yurt: Son Göçün Anatomisi" başlığıyla Fide Yayınları''ndan çıktı. Karagöz neden bu çalışmayı yaptığını bakın nasıl açıklıyor: Bu çalışmayı; Federal Almanya Cumhuriyeti''nin "iş gücü bekliyorduk, insan geldi", Türkiye Cumhuriyeti devletinin "Saldım çayıra Mevlam kayıra" ve döviz darphanesi olarak baktığı, yerlerinden-yurtlarından ayrılarak tanımadıkları bir dünyaya yola çıkan ve sonra o dünyayı yeni yurt edinen BİRİNCİ KUŞAK Türkiye göçmenlerine ithaf ediyorum".

1960''ların başında başlayan göçün sonraki süreçlerde nasıl şekillendiğini, kendi ülkelerinde bile doğru dürüst kent yaşamını tanımamış insanların, dili, dini, kültürü ayrı Almanya şehirlerinde nasıl tutunduğunu, ''içeriden bir bakış''la anlamak isteyenler için Karagöz''ün kitabı önemli bir kaynak. Kutlarım..