Baskıcı rejimler için kâbus dönemi başladı..

9 Ocak tarihli yazımın başlığı "Mısır, K.Afrika''daki değişimin işaretini mi veriyor?" idi.

Sezgilerim Kıpti kilisesine yönelik saldırının sonrasında gelişen olayların Kuzey Afrika''da farklı bir süreci tetikleyeceğini söylüyordu.

Dünya sisteminde yaşanan değişimin küresel ölçekte ne tür sonuçlara yol açabileceği üzerinde sakin kafayla düşündüğünüzde olabilecekleri genel hatlarıyla tahmin etmek pek güç değil.

Dünya sistemi yeniden yapılanacaksa, dalgalanmaların da küresel ölçekte gerçekleşmesi gerekiyor çünkü.

"Berlin Duvarı" yıkıldıktan sonra "Doğu Avrupa"da bir dizi kansız devrim gerçekleşmiş ve "komünist rejimler" ciddi bir direnmeyle karşılaşmaksızın yıkılıp gitmişlerdi.

Peki Doğu Avrupa''yı sarsan değişim dalgasının yirmi yıl sonra Kuzey Afrika''da baş göstermesini neye bağlayabiliriz?

Acaba geç kalmış bir dalgayla mı yüz yüzeyiz?

Doğu Avrupa komünist rejimleri yıkıldıklarında yerlerine Batı sistemiyle uyumlu hükümetler kuruldu.

Bir gece önce komünist rejime uyuyan Doğu Avrupalılar bir gün sonra tam tersi bir rejime uyandılar.

Yugoslav yönetimi ise zamanın gerçekliğini kavrayamadı ve bedelini dört beş parçaya ayrılmakla ödedi.

Aynı dönemde Kuzey Afrika ve Ortadoğu''da askeri rejimlere alternatif akımların dünya sistemiyle uyum içerisinde olmayacağı konusunda ciddi kuşkular vardı.

O dünya sistemi henüz Fatiha''sı okunmamış bile olsa artık siyaseten mevtadır.

Geçen yirmi yılda köprülerin altından çok sular aktı, Avrupa yaşlandı ve ekonomileri durağanlaştı.

Bunun karşısında başta İslam dünyası olmak üzere Afrika ve Asya''da nüfus gençleşiyor.

Üstüne üstlük Avrupa''da ciddi bir müslüman nüfus birikti ve bu ülkelerin sosyal, ekonomik ve kültürel dokusunu ciddi şekilde etkiledi.

Kuzey Afrika ve Ortadoğu''da tüketime susamış ama alım gücü olmayan büyük bir genç nüfusu var.

O halde askeri rejimlerin kendi güç çevreleri arasında dönüp duran kapalı ekonomileri yerine liberal ekonomiye geçişi üstlenebilecek, alım gücünü artırarak bir parça toplumsal refah getirebilecek, Batı''ya göçü durdurabilecek ve teşekkül halindeki küresel sistemle uyum içerisinde olabilecek yeni aktörlere ihtiyaç var.

Şu durumda baskıcı rejimleri kontrollü şekilde ortadan kaldıracak demokratik alternatiflere yeşil ışık yakılmış görünüyor.

Birinci Dünya Savaşı sonrasında Ortadoğu''da kurulmuş suni devletçikler de bu dalganın altında kalacaklardır.

İsrail de bu dalganın dışında kalamayacak ve Filistinlilerle adil bir barış yapmak zorunda kalacaktır.

Uzun lafın kısası, dünyanın her yerinde kapalı rejimler, baskıcı rejimler ve diktatörler için kabus dönemi başlamış bulunuyor.

Mısır''da durum İngilizlerden bağımsızlığını elde ederek anayasal parlamenter rejime geçmek için ayağa kalkan 1919 Mısır''ını andırıyor.

Şimdi İngilizler yerine Mısır halkının karşısında 1952''den bu yana devam eden bir askeri rejim var.

Hüsnü Mübarek kapalı kapılar ardında oğlu Cemal''i Cumhurbaşkanı adayı olarak öne sürmekle geleneksel "askeri kast" sistemini ihlal etti.

1952 Devrimi''nden sonra General Necip''in yardımcısı Albay Nasır iktidarı güç kullanarak ele geçirdi.

Onun da yerine, yardımcısı Enver Sedat geçti.

Sedat''ın yerini de yardımcısı Hüsnü Mübarek aldı.

Hepsi de askerdir ve Memluk''lerden bu yana devam eden yönetim geleneğinin bir parçasıdır bu.

Meliklik "askeri kast" içerisinde el değiştirir bu sistemde.

Geleneğin dışına çıkamayacağını anlayan Mübarek 75 yaşındaki asker kökenli İstihbarat Başkanı Ömer Süleyman''ı yardımcısı olarak atadı.

Mübarek görev süresini tamamlamadan çekilir ve yerine Ömer Süleyman vekalet eder.

Cemal Mübarek seçeneği ise ortadan kalkmıştır.

Mübarek tarafından Başbakanlığa getirilen Hava Kuvvetleri eski komutanı Ahmet Şefik''i de yabana atmamak lazım.

Mübarek öyle bir şey yaptı ki, Ömer Süleyman ve Ahmet Şefik arasında bir güç savaşı çıkabilir.

Ya da askeri kast, kontrollü bir değişim için uzlaşarak "Müslüman Kardeşler"le anlaşmış bir Baradey''in önünü açabilir.

Çok parçalı anlaşmalar, çok parçalı uzlaşmalar ve ama iyi koordine edilmiş anlaşmalar ve uzlaşmalar dönemine girmiş bulunuyoruz.

Müslüman dünya bu değişim dalgasına hazır olmalıdır.

Küresel sistemde açılan gedikten girerek daha adil bir dünyanın kurulması için kendisini yeniden dizayn edebilir.

Bu dalgada boğulmak da var, suyun üstünde kalmak da var.

Bu arada Türkiye''nin açılan boşluktan ilerlememesi yönünde karşılaşabileceğimiz bir takım engellemelere dikkat çekmek lazım.

Türkiye''yi içerde meşgul etmek suretiyle önünü kesmek isteyenler olacaktır.

Bölgeden izole edilmiş ve kendi içine kapanmış bir Türkiye kimlerin işine gelir acaba?

Çevremizdeki bu değişim dalgası Türkiye''ye yeni imkanlar açıyor.

Kim bundan memnun olur, kim olmaz, bakmak lazım.

Devlet Bahçeli''nin başdanışmanlarından Vedat Bilgin''i her zaman ilgiyle izlemişimdir.

Çözümlemeleri sadece akademik formasyonuna değil, aynı zamanda mensup olduğu camianın tarihsel ve siyasi derinliklerine dayanıyordu.

"Soğuk savaş" döneminin gerekleriyle ve diliyle malul hale gelmiş siyasi milliyetçiliğin toplumun yeni talepleriyle örtüştürülmesi gerektiğini her zaman ifade etmişimdir.

Etnik çatışmanın bir tarafı olarak değil, tam aksine etnik farklılıkları tarihsel bir misyonla aşabilecek çapta bir vizyon ihtiyacının zorunlu olduğunu düşünmüşümdür.

Bu vizyon bir türlü konulamadı ve MHP''nin temsil ettiği milliyetçilik "Tek Parti" döneminin ''ulusalcı'' formasyonuna indirgendi.

Vedat Bilgin''in analizleri ise siyasi milliyetçiliği çağın ve toplumun gereklerine göre yeniden bütünleştirici bir forma sokmayı içeriyor.

Büyük bir medeniyet üzerine temellendirilmiş bütünleştirici bir bakış açısı sunuyor.

Mümtaz Turhan ve Erol Güngör''ün temsil ettiği sosyolojik bakış açısını devam ettiriyor.

"Star" gazetesinden arkadaşımız Fadime Özkan''ın Vedat Bilgin''le yaptığı söyleşiyi bu yüzden ilgiyle okudum.

MHP''deki görevlerinden istifa eden Bilgin sorumlu bir aydın olarak çözümlemelerini sürdürüyor.

Söyleşide belirtildiğine göre "Milliyetçi Manifesto" başlıklı kitabını yayımlama hazırlığı içerisindeymiş.

Aslında bu tür bir manifestonun "Soğuk Savaş" döneminin sona erdiği 1990''larda gündeme gelmesi gerekiyordu.

Zannediyorum ülkücü aydınlar soğuk savaş sonrası döneme hazırlıksız yakalandılar.

Vedat Bilgin''in manifestosunun çok değerli olduğuna inanıyor ve büyük bir merakla bekliyorum.