Hak edilmiş bir ödül

Geçen yılın sonunda nehir söyleşiler tarzında “Dağı Delen Irmak” adıyla basılan bir kitapta 85 yıllık yaşamını anlatıyordu Prof. Kemal Karpat..

1923''te Romanya''daki Dobruca''da doğan Karpat, Sarı Saltuk''un gölgesinde asude geçen çocukluk yıllarının ardından okumak için İstanbul''a gelen evlad-ı Fatihan''dandır.

Tahmin edilenin aksine tarih değil “Hukuk” okumuştu.

İşçi sorunlarına duyarlı olduğundan 1950''lerin başında Kemal Sülker''in çıkardığı “İşçi Hakkı” dergisinde bir şeyler de karalamıştı.

Romanya''da Türk ve Müslüman oldukları için ailece aşağılanan ve eziyet gören Karpat, Türkiye''de ise “Romanya''dan gelen bir yabancı” muamelesine maruz kalmış.

Kitapta yaşamının bu devresini “anavatanda muhacir olmak” başlığıyla anlatmış bu yüzden.

Bakmış Türkiye''de kendisine bir gelecek görünmüyor, kalkıp Amerika''ya gidiyor 1948''de..

Sonra gelişler gidişler var ama yaşamını büyük ölçüde Amerika''da sürdürüyor.

Karpat İkinci Dünya Savaşı yıllarının, “Tek Parti” rejiminin, çok partili sistem geçişin de, 27 Mayıs''ın da bir tanığıdır.

12 Mart darbesi sonrasındaki ODTÜ''deki dersleri kaldırılmış bir bilim adamının can yakıcı serüvenini adeta yaşar gibi oluyorsunuz Dağı Delen Irmak''ı okurken.

Çocukluk ve ilk gençlik yıllarını Dobruca''daki Türk-Müslüman azınlığın bir mensubu olarak geçiren Karpat''ın Türkiye''deki gelişmeleri ''içerdekiler''den daha iyi kavrayıp anladığını görebiliyorsunuz.

***

Bazen insan mesleğini seçiyor, bazen de meslekler insanı seçiyor sevgili okurlar.

Hukuk mezunu olan Karpat da Amerika''da tarih okuyarak “tarihçi” kimliği kazanıyor.

Bir zamanlar okuyabilmek için sahaf sahaf gezmek zorunda kaldığımız kitaplarına-onlarca kitap ve yüzlerce makale dahil-şimdi rahatlıkla ulaşabiliyoruz.

ÖSS''den istedikleri bölümleri kazanamayan gençler merak etmesinler, kafalarındaki meslekleri yapmakta kararlı olurlarsa bir şekilde amaçlarına ulaşabilirler.

Bu yüzden “Dağı Delen Irmak” kitabını gençlerin bir de bu gözle okumalarını istiyorum.

Azmin her türlü güçlüğün üstesinden geldiğini bu kitabı okuyarak daha iyi kavrayabilirler.

Zaten biyografiler genç okurlara yeni ufuklar kazandırdıkları için de önemlidirler.

Madem yaz tatili girdi, madem gençler ÖSS puanlarının açıklanmasını bekliyorlar, “Dağı Delen Irmak”ı okumanın tam da zamanıdır.

Yoksul bir Dobrucalı''nın uluslararası çapta bir bilim adamı olmasının hikayesini okuyacakları gibi TBMM Onur Ödülü''nü neden hak ettiğinin cevabını da bulacaklardır.

Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu, TBMM Dışişleri Komisyonu''nun toplantısında dış politikamızın sınırlarına ilişkin bilgilendirmeler yapmıştı.

Buna göre Balkanlar, Kafkaslar, Ortadoğu, Kuzey Afrika ve Orta Asya''daki gelişmelere Türkiye kayıtsız kalamazdı.

Türkiye''nin bu bölgelerde etkin rol alma pozisyonu sürecekti.

Basına yansıyan bu açıklamalara göre Türkiye Afrika''nın güneyine inip, buradaki ülkelerle ilişkileri daha da geliştirecekti.

Çok kutuplu çok yönlü dış politika perspektiflerine uygun bir yol haritası çiziyordu Davutoğlu..

Davutoğlu''nun ana hatlarını çizdiği bu stratejilerin uygulanmasını “akupunktur tedavisine benzetiyorum nedense.

Malum, Davutoğlu''nun gösterdiği noktalar sorunlu noktalar..

Dolayısıyla sorunlu noktalara yönelik barışçıl ama itekleyici bir dış politika uygulaması bir rahatlama, bir yumuşama meydana getiriyor.

Zaten diplomasinin bir sanat olarak ifası da böyle bir incelik ifade etmiyor mu?

Diplomasiyi sadece “askeri olmayan yollarla sürdürülen bir savaş” olarak görmüyorum bu yüzden.

Dışişleri eski Bakanı Ali Babacan Mısır''ın Şarm El Şeyh kentinde düzenlenen “Afrika Birliği 13. Dışişleri İcra Konseyi” toplantısında “Afrika ortak geleceğimizin merkezinde bulunuyor” demişti.

Babacan Türkiye''nin Afrika''da 15 yeni elçilik açacağımızı da deklare etmişti.

Bildiğim kadarıyla Afrika''da kurulacağı öngörülen elçilikler henüz açılmış değil.

Artık bu adımların bürokratik engeller yüzünden geciktirilmeden uygulanmasını bekliyoruz.

İtiraf edeyim, bu kavramı Ahmet Hakan''dan esinlendim sevgili okurlar. Bir kaza sonucunda kolunu kırmıştı ya..

Ertuğrul Özkök de Ahmet Hakan''ı evinde ziyaret etmiş (kibar adam nasıl olsa)..

İşte Özkök bu ziyaretin ardından Ahmet Hakan''ın kıyafetlerini de söz konusu etmiş bir yazısında.

Buna göre Ahmet Hakan''ın giydiği tişörtün rengi “kavuniçi”ydi.

Arkadaş çevresini değiştirmesinin Ahmet Hakan''ın kıyafet seçimine de yansıdığı şeklinde algılayanlar da oldu tabii bu yazıyı.

Lakin Ahmet Hakan bir yazıyla Özkök''ü tekzip etti.

“Tişörtüm, bir erkeği bitirecek renk olan kavuniçi değil, vurgusu olmayan kırmızı idi” diyerek açıklık getirdi bu mevzuya.

Tabiatiyle hepimiz rahatladık, ancaaak laf aramızda Ertuğrul Özkök''ün renkleri seçmekteki eksikliği de dikkatimizi çekmedi değil.

Gerçi bu eksiklik, demokrasinin bıçak sırtında olduğu anlarda da ortaya çıkıyor, o da ayrı.

Peki “vurgusu olmayan kırmızı” diye bir renk var mıydı derseniz orası ihtilaflı.

Kavuniçi''ni turuncudan daha açık, pembeye yaklaşan sarımtrak olarak tarif edenler var..

TDK sözlüğünde ise “pembeye çalan sarı renk” olarak tarif edilmiş.

Peki, o halde kırmızının tonlarına bakalım..

“Mat kırmızı” diye bir şey var ama onda da bir parça vurgu göze çarpıyor hemen.

“Açık kırmızı” var ama lakin o da Amerika''daki amigo kızların ponpon rengidir daha çok.

Bu geyik muhabbetini geçelim de Ahmet Hakan''ın bana verdiği ilhama gelelim..

Madem vurgusu olmayan kırmızı var, o halde neden “vurgusu olmayan demokrat” diye bir sözcük türetmeyelim dedim kendi kendime.

Ve bu fikir pek hoşuma gitti.

Ertuğrul Özkök''ün de çok hoşuna gideceğinden eminim.