Karanlık olaylar aydınlanacak mı?

AK Partili 115 milletvekili, yakın tarihimizin karanlıkta kalan toplumsal olaylarının aydınlatılması için araştırma önergesi verdi.

Aydınlatılması istenen olayların dördü "12 Eylül" öncesinde, ikisi ise 1990''ların başlarında gerçekleşti.

İmzacı milletvekillerinin düzenlediği basın toplantısında konuşan Devlet Bakanı Faruk Çelik, "Yakın geçmişimizdeki karanlık noktaları ne kadar aydınlatırsak, toplumsal barış ve güven ortamı o kadar gelişecek" demiş. Çelik, kurulması öngörülen komisyonun yeni bulgularla karşılaşması halinde karanlıkta kalmış bu olayların aydınlatılabileceğine inandıklarını da eklemiş sözlerine.

Bakan Çelik''in dediği gibi yeni bilgiler, yeni bulgular ortaya çıkarsa yüzlerce insanımızın hayatını kaybettiği bu karanlık olayların arkasındaki fesat odaklarının yargı önüne çıkarılmaları da sağlanmış olacak.

Araştırılması istenen karanlık olaylara bir göz atalım..

1 Mayıs 1977''de Taksim''de çıkan olaylarda 34 kişi hayatını kaybetti.

Çeşitli sol grupların da figüran olarak yer aldıkları olayların arkasındaki giz perdesi tam olarak aydınlatılamadı.

Sonraki yıllarda meydana gelen Sivas, Maraş ve Çorum Olayları''nda yüzlerce insan öldü. Alevi ve Sünni vatandaşlarımızın karışık olarak yaşadığı bu illerimiz "Hilal fay hattı" olarak nitelendirilirdi..

Aynı fay hattında Amasya, Tokat, Erzincan ve Elazığ gibi illerimiz de yer alıyor.

Kimler tasarladıysa, bu olayların hem "ideolojik" hem de "mezhep çatışması" görünümlü olmasına dikkat etmişler.

Olayların aynı fay hattında gerçekleşmesinin nedenlerinden birisi de, herhalde budur.Zaten "12 Eylül darbesi" bu olaylar serisinin ve daha nice faili meçhul cinayetlerin eşliğinde geldi.

1993''te aynı fay hattında, "Sivas Olayları" ve Erzincan "Başbağlar Köyü"ndeki katliamlar gerçekleşti.

Birbiri ardınca meydana gelen her iki olayda, Sivas''ta 35, Başbağlar Köyü''nde 33 insan yaşamını yitirdi.

Bu iki olaya 1995''de İstanbul Gazi Mahallesi''ndeki kahvelere yapılan silahlı saldırılar ve sonrasında meydana gelen olayları da eklemek gerekiyor.

"Camileri bombaladılar" veya "Alevi dedesini öldürdüler" kışkırtmaları yapıldı çeşitli olaylarda.

Bütün bu olaylar bir tek şey çağrıştırıyor:

Aleviler ve Sünniler arasında bir çatışma zeminini oluşturmak.

12 Eylül öncesindeki olayların bir askeri darbeye meşruiyet sağladığını herkes kabul ediyor. Darbecilerin kendileri bile meşruiyetlerini "muhtemel bir iç savaşı ve kardeş kavgasını önlemek" cümlesiyle izah etmişlerdi.

Bütün bu olaylara ilişkin yargılamalar sonucunda suçlu bulunan sanıklar mahkum edildiler elbette ama gerçek suçluların dışarda kaldıklarına ilişkin bir kuşku da her zaman sözkonusu oldu.

Ülkemizin bir daha bu günleri yaşamaması, hiçbir kimsenin de bu tür olaylar üzerinden siyaseti şekillendirmeye yeltenmemesi için karanlıkta kalan her ne varsa hiç kuşkusuz ortaya çıkarılmalıdır.

Kolay bir iş değil elbette.

Yeni bilgiler ve yeni bulguların ortaya çıkarılabilmesi için derinlemesine bir araştırma gerekiyor.

En başta bu olayların gerçekleştiği yıllarda "istihbarat" yapmakla yükümlü çok sayıda birimin (MİT, Genelkurmay, Jandarma ve Kuvvet komutanlıkları istihbarat birimleri) elindeki bilgi ve bulgulara da ihtiyaç var.

Sadece siyasi ve ideolojik gruplar üzerinden veya bu grupların birbirleri hakkında söyledikleriyle sınırlı kalacak bir araştırmanın olayları aydınlatabileceğini düşünmek saflık olur.

Birbirlerine karşı kışkırtılmış grupların bu karanlık olaylardaki rollerinin, asıl faillerin karanlıkta kalmasına hizmet ettiği gözardı edilmemeli.

Araştırma bu derin noktalara kadar inmeyecekse, yargılananları tekrar yargılamak karanlığı aydınlatmaya yetmez.

Çocuklara yönelik cinsel taciz ve fuhuş olaylarının gündeme gelmesinden her zaman rahatsız olmuşumdur.

Rahatsızlığım bu tür iğrenç suçların "şuyuu vukuundan beter" kapsamında olmasından.

Sakın bu sözlerimden "kol kırılır yen içinde" gibi bir anlayışa sahip olduğum anlaşılmasın.

Korkum, "çocuklarımızı bu türden haberlerin meydana getirebileceği travmalardan nasıl koruyacağız" sorusuna doğru dürüst bir cevap bulamamaktan kaynaklanıyor.

Ama hiçbir şey ilanihaye saklanamıyor ve ortalığa dökülüveriyor.

O halde bir çaresini bulmamız gerekiyor. Memleketin en doğusunda da, en batısında da ortaya çıkıyor bu tür suçlara yönelen insanlar.

Okumuşu da var, cahili de, yaşlısı da var, genci de..

Elbette sadece bizim ülkemize has bir durum da değil, en gelişmiş ülkelerde de ziyadesiyle var.

Sadece hukukla da önlemek mümkün değil. Bu tür suçlara eğilim duymamak için insanın yüksek okul okuması, şu olması ya da bu olması yetmiyor.

Yüksek bir ahlak eğitimi de gerekiyor.

Kapalı toplumlara özgü yozlaşmış bir ahlak anlayışından söz etmiyorum tabii.

Zamanımızın getirdiği sorulara, sorunlara cevap bulamayan, bu yüzden de içine kapanarak sertleşen ve giderek yozlaşan ahlak anlayışının amaçlandığının tam aksine "ahlaksız sonuçlar" doğurduğunu hep birlikte izliyoruz.

Bu işin bir tarafı ve ilahiyatçılarımızın üzerinde sıkı sıkıya çalışmaları gereken bir alan. Milli Eğitim Bakanlığı''mız da çocuklarımızı korucucu eğitsel önlemlere ağırlık vermeli.

İşin bir diğer tarafı da var..

Madem bu tür haberlerin yayımlanmasını engellemek mümkün değil o halde belli bir süzgeçten geçirerek vermekte yarar var.

Burada da medya kuruluşlarına büyük sorumluluk düşüyor.

Anlaşılıyor ki CHP, mini anayasa paketiyle ilgili olarak halkın referandumda vereceği cevabı çok iyi biliyor ve referandumdan çıkan sonucu Anayasa Mahkemesi''ne götürmeye de kararlı. CHP, başvuru için 110 milletvekilini bulabileceğini düşünüyor ama bu o kadar kolay değil. Ahmet Türk, "CHP ve MHP ile aynı noktada olmak bizi de rahatsız ediyor" diyerek BDP''lilerin çok hassas bir çizgide durduklarını ifade etti.

Yani, BDP''liler için kolayca atlatabilecek bir durum değil bu. MHP''li milletvekillerinin de CHP''ye destek vermeleri de zor görünüyor. Çünkü bu desteğin doğuracağı siyasi sonuçlar var. Ve MHP lideri Devlet Bahçeli bu siyasi sonuçları göğüslemeye hazır olsaydı desteğini açıkça ilan ederdi. Olur a CHP 110 milletvekilini bulur ve Anayasa Mahkemesi''ne giderse, bu da dünyanın sonu değil. Demokrasi içinde çareler tükenmez ve bakarsınız Anayasa Mahkemesi ''sürpriz'' bir karar verir.

Çünkü memleketin yeni krizlerle uğraşacak ne enerjisi, ne zamanı, ne de böyle bir lüksü var.