Kozu kaz diye yutturmak

"Kıblesi 1923 Cumhuriyeti olanın başka rehbere ihtiyacı yoktur" diye bir cümle kurmuş..

Özdemir İnce..

Şimdi de tevil ediyor..

Kendisini eleştiren Prof. Mümtaz''er Türköne''ye cevap yetiştiriyor..

Cumhuriyet diyormuş, Cumhuriyet gazetesi sanıyorlarmış..

Kıble''yi bir metefor olarak kullanıyormuş, anlamıyorlarmış..

Referans anlamına geliyormuş hem..

Kıble, Allah''a ibadet için dönülen yön.

Sevgisini aşırılığa kaçırmış bir şair, "Kabe Arabın olsun Çankaya bize yeter" dememiş miydi?

Kişileri, değerleri, doktrinleri, ideolojileri ''dinsellik'' çağrıştıran terimlerle açıklamak, totaliter rejimlere özgü biliyoruz..

Kozu kaz olarak anlatırsan, herkes kaz anlar birader..

CHP''li Necdet Uğur, "İsmet İnönü" isimli kitabında öyle ilginç anekdotlar aktarır ki, şaşarsınız..

Ben de ondan aktarıyorum:

"Toplumun gerisinde kalanlar, daha doğrusu eski toplum yapısında köklü çıkarları olanlar Atatürkün eski toplum yapısına göre, günün koşulları gereğince söylediklerinin bazılarını "değişmez gerçekler" olarak kabul ettirmek istediler..

Önce "erişilmez" yapılan Atatürk, sonraları böylece "anlaşılmaz" hale getirildi.

Artık Atatürk büyük, çok büyük ama uzak, erişilmez, halkın dışında bir soyut kişiliğe bürünüyor..

Bir şair Atatürk üzerine yeni çıkan kitabında bakınız ne diyor:

Soranlar vardı dün:

-Sultan mı Atatürk, Padişah mı?

Soracaklar bir gün:

-Atatürk essah mı?"

Daha ne desin şair, daha nasıl anlatsın..

İsmet Paşa da dikkat çeker bu netameli konuya..

"Soyadı çıkardığımız günlerdeydi. Mustafa Kemal''e ad arıyorduk.. Bir kurul kurduk, çalışmaya başladılar.. Baktım, adamların aklına O''nu ilahlaştıran, putlaştıran laflar geliyor. Kendilerine dedim ki –düşündüğünüz adların hiçbiri olmaz. O insandır, değerli büyük bir insan. O kadar öteye gitmeyin.. Çok çektik tarih boyunca bundan yeter. İnsanların putlaştırılmasından hayır gelmez."

İsmet Paşa, Atatürk''ün ölümünden 24 yıl sonra yaptığı bir konuşmada şunları da söyler:

"Atatürk, devlet idaresinde istiklalci, cumhuriyetçi ve demokratrik rejimci olarak tarif edilmek lazımdır"..

Buna göre Atatürk idaresi, demokratik rejimi hazırlatma devriydi..

Gelin de kafasını kuma gömenlere anlatın bunu..

Anlatamazsınız..

Bu gibilere göre karşı-devrim, çok partili sisteme geçişle başlamıştır çünkü..

İnceden İnce''ye dönersek..

Demokrat Parti dönemi, karşısında bir muhalefet partisi olmasına karşın tek parti yönetiminden farklı değilmiş..

Güler misin, ağlar mısın..

Bu kadar mı?

Buyrun Milli Şefliğe dönüverelim o zaman..

Varsın bir muhalefet partisi de olmayıversin..

Yani şimdi sil baştan, Tek Parti Sistemi ile Çok Partili Sistem arasındaki enlem ve boylam farklarını anlatmaya mı kalkışacağız..

Boşverin..

Dördüncü Cumhurbaşkanı Cemal Gürsel sağlığı bozulup da Amerika''ya tedaviye gönderildiğinde yerine Cumhuriyet Senatosu Başkanı İbrahim Şevki Atasagun vekalet ediyordu.. Atasagun, Adalet Partisi''nden senatör seçilmişti. Adalet Partisi 1965''de tek başına iktidara gelmişti.. Gürsel, Hükümet''ten gelen bazı yasaları veto etmişti. Yerine vekalet eden Atasagun, bu yasaları onaylamaktan çekiniyordu. En iyisi Gürsel''in dönüşünü beklemekti.. Rivayet odur ki, Başbakan Demirel, Atasagun''a "Paşam niye çekiniyorsunuz? Deruhte etmekte olduğunuz bu makamın şu anda geçici sahibi olabilirsiniz, ancak yakında seçim yapılacak, o zaman bu makamın kalıcı sahibi olacaksınız" diyesiymiş.. Atasagun da direnmekten vazgeçip imzalamış. Ne var ki Demirel, Köşk için Atasagun''u değil Cevdet Sunay''ı destekledi. Atasagun, Genel Kurmay Başkanlığı''ndan istifa eden Sunay''ı senatör olarak atadı. Böylece kendisinin değil, ama Sunay''ın seçilmesinde katkısı oldu..